Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III Ca 121/17 AI generated

Civil appeal dismissed; court upheld lower court's finding on loan validity and statute of limitations.

Case Number III Ca 121/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appellant's appeal against a judgment ordering payment of a loan principal and costs. The appellant argued that the lower court arbitrarily evaluated evidence and incorrectly applied the statute of limitations. The court rejected these claims, affirming that the first-instance court properly assessed the evidence and correctly determined that the claim was not time-barred.

Legislator headnote

AI generated

Art. 233 k.p.c.; Art. 118 k.c.: The court's evaluation of evidence must remain within the bounds of free assessment, and a claim is not time-barred if the debt was incurred before the limitation period expired and the plaintiff sued within that period.

Keywords

AI generated
free assessment of evidence statute of limitations loan contract validity civil appeal procedure costs of litigation

Cited Legislation

AI generated
Art. 233 k.p.c.
Skarżący zarzucił rozstrzygnięciu : - naruszenie dyspozycji art. 233 k.p.c. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego; - naruszenie dyspozycji art.
Art. 118 k.c.
poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego; - naruszenie dyspozycji art. 118 k.c. poprzez nieprawidłowe jego zastosowanie i przyjęcie, że nie doszło do przedawnienia.
Art. 505 13 § 2 k.p.c.
Mając na uwadze, że niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu według przepisów o postępowaniu uproszczonym i Sąd drugiej instancji nie przeprowadzał postępowania dowodowego, to stosownie do art. 505 13 § 2 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawie art. 385 k.p.c. i orzekł o kosztach postepowania apelacyjnego na podstawie art.
Art. 98 k.p.c.
i orzekł o kosztach postepowania apelacyjnego na podstawie art. 98 k.p.c. w zw.
Art. 391 k.p.c.
art. 233 k.p.c
Skarżący zarzucił rozstrzygnięciu : - naruszenie dyspozycji art. 233 k.p.c.
art. 118 k.c
poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego; - naruszenie dyspozycji art. 118 k.c.
art. 385 k.p.c
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 98 k.p.c
i orzekł o kosztach postepowania apelacyjnego na podstawie art. 98 k.p.c.
AI generated
III Ca 2552/21
Appeal allowed; lower court dismissed payment order due to failure to serve defendant's objections and procedural errors.
II Ca 363/16
Appellate court dismisses appeal in debt collection case, upholding lower court's judgment for payment of goods price.
II Ca 260/14
Appeal dismissed because plaintiff failed to prove loan contract and missed court deadline to submit evidence.
II Ca 71/20
Appeal dismissed for non-payment of fees and failure to prove authority by the lawyer representing the defendant.
III Ca 2111/21
Appeal allowed; lower court dismissed claim on statute of limitations without examining prior proceedings.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 121/17

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 stycznia 2016 roku, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi utrzymał w całości nakaz zapłaty z dnia 20 maja 2014 roku, którym nakazał pozwanemu J. M. aby zapłacił na rzecz (...) Spółki Akcyjnej w W. kwotę 4819,68 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 3 października 2012 roku oraz kwotę 647 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu w terminie dwóch tygodni. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wniósł pozwany. . Skarżący zarzucił rozstrzygnięciu : - naruszenie dyspozycji art. 233 k.p.c. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego; - naruszenie dyspozycji art. 118 k.c. poprzez nieprawidłowe jego zastosowanie i przyjęcie, że nie doszło do przedawnienia. Powołując się na powyższe zarzuty skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Apelacja nie jest zasadna. Mając na uwadze, że niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu według przepisów o postępowaniu uproszczonym i Sąd drugiej instancji nie przeprowadzał postępowania dowodowego, to stosownie do art. 505 13 § 2 k.p.c. uzasadnienie wyroku zostaje ograniczone jedynie do wyjaśnienia jego podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. Wbrew zarzutom podniesionym w apelacji Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń stanu faktycznego, znajdujących pełne oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym i trafnie określił konsekwencje prawne z nich wynikające.

Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd I instancji nie jest sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania, czy doświadczenia życiowego i mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów, wyznaczonej art. 233 k.p.c. Sąd Rejonowy trafnie przecież przyjął, iż strona powodowa dowodami zgłoszonymi w sprawie wykazała zarówno wysokość jak i zasadność dochodzonego roszczenia a twierdzenia pozwanego, iż dokonywał on spłaty pożyczki nie została poparta żadnymi dowodam,i zarówno podczas trwania postepowania przed Sądem I instancji jak również dowody te nie zostały skutecznie zgłoszone w skardze apelacyjnej.

Bezzasadne są zatem zarzuty naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania cywilnego. Bezzasadny jest również zarzut naruszenia prawa materialnego jako że bezspornym jest w sprawie, iż skoro do wypowiedzenia umowy kredytu doszło w 2012 roku a powództwo zostało wytoczone w 2014 roku to zarzut przedawnienia z art. 118 k.c. nie mógł skutkować oddaleniem powództwa. Sąd Okręgowy w pełni podziela w tym zakresie uzasadnienie tej kwestii zaprezentowane przez Sąd I instancji. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawie art. 385 k.p.c. i orzekł o kosztach postepowania apelacyjnego na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c.