Criminal appeal court corrects probation ban scope from land/air/water to only land transport for drunk driving. The court ruled the lower court misapplied the statute by including residential areas and public roads. The decision clarifies that the statutory ban covers all modes of transport, not just land. The court adjusted the sentence to align with the correct legal interpretation. The ruling ensures the penalty matches the specific provisions of the criminal code. The outcome modifies the probation period to exclude non-land transport restrictions. The judgment emphasizes strict adherence to the text of the relevant criminal article. The court found the lower court's inclusion of residential zones legally incorrect. The decision establishes that drunk driving bans apply to air and water transport as well. The final ruling corrects the scope of the driving ban to match statutory requirements.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially allowed the prosecutor's appeal, modifying the probation ban to exclude residential areas and public roads. The lower court had incorrectly applied a provision regarding non-mechanical vehicles to the defendant's case involving a motorized vehicle. The court ruled that the statutory ban for drunk driving applies to all modes of transport, not just land, and the lower court's inclusion of residential zones was legally erroneous. Consequently, the sentence was adjusted to reflect the correct scope of the prohibition under the relevant criminal code article.
Legislator headnote
AI generatedArt. 178a § 1 k.k.; Art. 178a § 2 k.k.: The statutory prohibition on driving while intoxicated applies to all modes of transport (land, air, water), and a lower court's application of a provision for non-mechanical vehicles to a motorized vehicle case constitutes a material legal error requiring correction.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 22/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2014 roku. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Tadeusz Węglarek Sędziowie SA Stanisław Tomasik (spr.) SO Tomasz Ignaczak Protokolant Dagmara Szczepanik przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim I. U. po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 roku sprawy D. A. oskarżonego z art.178a§1 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 14 listopada 2013 roku sygn. akt II K 628/13 na podstawie art.437§1 kpk, art.438 pkt 1 kpk, art.624§1 kpk zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że eliminuje z rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2 wyroku sformułowania „w strefie zamieszkania i po drogach publicznych”; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt IV Ka 22/14
UZASADNIENIE
D. A. został oskarżony o to, że w dniu 31 sierpnia 2013 roku około godz. 17.30 w miejscowości Ł., na wysokości posesji oznaczonej nr (...), poruszał się po drodze publicznej jako kierujący pojazdem mechanicznym - motorowerem marki K. o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości z zawartością alkoholu w wydychanym powietrzu prowadzącą o godz. 18.02 do stężenia na poziomie 1,25 mg/l i o godz. 18.17 do stężenia na poziomie 1,33 mg/l, czym umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym tj. o czyn z art. 178a § 1 kk Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim wyrokiem zaocznym z dnia 14 listopada 2013 roku w sprawie II K 628/13: 1.uznał oskarżonego D. A. za winnego zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 178 a § 1 kk wymierzył mu karę grzywny w ilości 160 (stu sześćdziesięciu) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych stawka;
2. na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego, strefie zamieszkania i po drogach publicznych na okres 2 (dwóch) lat; 3.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 (dziewięćdziesięciu) złotych tytułem zwrotu wydatków i kwotę 160 (stu sześćdziesięciu) złotych tytułem opłaty. Apelację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej w Piotrkowie Tryb. Apelacja Prokuratora została wywiedziona z podstawy art. 438 pkt 1 kpk i wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego tj. art. 178a § 1 k.k., która miała wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na orzeczeniu przez Sąd pierwszej instancji środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego, w strefie zamieszkania i po drogach publicznych na okres 2 (dwóch) lat, podczas gdy prawidłowo orzeczony powyższy środek karny winien stanowić zgodnie z treścią § 1 art. 178a k.k. o zakazie prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 2 (dwóch) lat.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego i orzeczenie oskarżonemu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 2 (dwóch) lat. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 24 stycznia 2014 roku: Prokurator Okręgowy Prokurator popierał skargę apelacyjną Prokuratora Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim i wnioski w niej zawarte
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Skarga apelacyjna Prokuratora zasługuje na uwzględnienie. Oczywistym jest, że oskarżony D. A. będąc w stanie nietrzeźwości, poruszał się po drodze publicznej pojazdem mechanicznym. Zatem Sąd meriti orzekając zakres środka karnego w postaci zakazu poruszania się wszelkimi pojazdami mechanicznymi powinien mieć na uwadze treść art. 178 a § 1 kk, który mówi o ruchu lądowym, powietrznym i wodnym. Natomiast Sąd Rejonowy orzekając przedmiotowy środek karny wskazał jego zakres wynikający z treści art. 178 a § 2 kk – orzekany dla pojazdów niemechanicznych.
Ponadto podkreślenia wymaga fakt, że art. 178 a § 2 kk w dacie orzekania przez Sąd meriti już nie obowiązywał bowiem został uchylony przez ustawę z dnia 27 września 2013r. (Dz. U. poz. 1247) z dniem 9 listopada 2013 roku. Z uwagi na powyższe Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że wyeliminował z rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2 wyroku sformułowania „w strefie zamieszkania i po drogach publicznych”. W pozostałej części Sad Okręgowy utrzymał wyrok w mocy jako słuszny i dopowiadający przepisom prawa.
W oparciu o przepisy powołane w sentencji wyroku Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od opłaty i wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym, uznając, że ich uiszczenie z powodu zmiany zaskarżonego wyroku, zawinionej przez Sąd I instancji byłoby niesłuszne.