Court convicts drunk driver of dangerous driving and refusal to stop, sentencing to community service and driving ban.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of dangerous driving while intoxicated and refusing to obey a police officer's order to stop. The prosecution argued that the high blood alcohol level and failure to halt constituted serious public danger, while the defendant admitted guilt and provided truthful explanations. The court upheld the conviction, applying the stricter provision for dangerous driving to set the sentence at eight months of community service and a three-year driving ban.
Legislator headnote
AI generatedArt. 178b kk; Art. 178a § 1 kk; Art. 11 § 3 kk: When multiple provisions apply to the same act, the court must select the one imposing the heavier penalty as the basis for sentencing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II K. 223/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 października 2017 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Izabela Bejger Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. - I. M. po rozpoznaniu w dniu 16 października 2017 roku sprawy M. Ż. syna J. i T. z domu G. urodz. (...) w I. oskarżonego o to, że: w dniu 23 lipca 2017 roku w miejscowości O., gm. G., powiat g. (...) (...), woj. (...)- (...), będąc w stanie nietrzeźwości 0,63 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu i zmierzającym do 0,65 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował pojazdem marki (...) o nr rej. (...) O. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej, a ponadto nie wykonał polecenia zatrzymania pojazdu wydanego przez umundurowanego funkcjonariusza policji, tj. o przestępstwo z art. 178b kk i art. 178a §1 kk w zw. z art. 11 §2 kk ORZEKA:
I. uznaje oskarżonego M. Ż. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, tj. przestępstwa z art. 178b kk i art. 178a § 1 kk w zw. z art. 11 §2 kk i za to po zastosowaniu art. 37a kk na mocy art. 178b kk w zw. z art. 34 § 1, §1a pkt 1 kk w zw. z art. 35 § 1 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. na mocy art. 42 § 1a pkt 1 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat;
III. na mocy art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (nr konta (...)); IV. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy zważył w sprawie co następuje ( uzasadnienie orzeczenia o karze ) : W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego zarówno sprawstwo, jak i wina oskarżonego M. Ż. w odniesieniu do przypisanego mu treścią wyroku czynu z art. 178 b kk i art. 178a§ 1 kk w zw. z art. 11§2kk, a polegającego na prowadzeni pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i nie wykonaniu polecenia zatrzymania pojazdu wydanego przez umundurowanego funkcjonariusza policji nie budziły żadnych wątpliwości. Dokonując ustaleń faktycznych Sąd oparł się przede wszystkim na dowodzie osobowym w postaci wyjaśnień samego oskarżonego, który nie kwestionował ustaleń faktycznych, a także na pozostałych dowodach zgromadzonych w aktach sprawy jak protokół badania stanu rzeźwości, protokół zatrzymania osoby, danych o karalności i osobowo-poznawczych.
Oskarżony dopuścił się zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu. Sąd przyjął kumulatywną kwalifikację wskazaną w akcie oskarżenia uznając ją za prawidłową. Sąd zakwalifikował zachowanie oskarżonego z art. 178bkk w zw. z art. 178 a § 1 kk w zw. z art. 11§ 2 kk. Przestępstwa z art. 178 a § 1 kk dopuszcza się ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Przedmiotem ochrony czynu zabronionego stypizowanego treścią art. 178 a §1 kk jest bezpieczeństwo w komunikacji, a ściślej bezpieczeństwo ruchu lądowego, wodnego i powietrznego pojazdów mechanicznych, a tym samym bezpieczeństwo osób uczestniczących w tym ruchu oraz mienia, ściśle związane ze stanem psychofizycznym osób prowadzących /kierujących/ pojazdy mechaniczne.
Stan nietrzeźwości definiuje wprost art. 115 § 16 Kodeksu karnego. Zgodnie z nim stan nietrzeźwości ma miejsce wtedy gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub gdy zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. W chwili kierowania pojazdem, oskarżony pozostawał w stanie nietrzeźwości w rozumieniu z art. 115 § 16 kk., albowiem, jak wynikało z protokołu badania trzeźwości, zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu prowadziła do stężenia znacznie przekraczającego wartość 0,25 mg/l, tj. 0,65 mg/l.
W okolicznościach sprawy nie mogło budzić wątpliwości, że oskarżony działał umyślnie, co wprost wynikało z jego wyjaśnień oraz oświadczeń złożonych do protokołu badania, gdzie oskarżony miał świadomość pozostawania w stanie nietrzeźwości wskutek uprzedniego spożycia alkoholu. Z kolei odpowiedzialność z art. 178 b kk została wprowadzona w dniu 01czerwca 2017 roku. Przepis ten penalizuje opisane w nim zachowania, między innymi takie jakiego dopuścił się oskarżony w postaci nie wykonania polecenia zatrzymania pojazdu wydanego przez umundurowanego funkcjonariusza policji.
Swoim zachowaniem oskarżony niewątpliwie zrealizował znamiona określające czynność sprawczą występku z art. 178 b kk § 1 kk. Przestępstwo określone w art. 178 a § 1 kk zagrożone jest alternatywnymi karami: grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat dwóch, zaś przestępstwo z art. 178b kk tylko karą pozbawienia wolności, dlatego ten ostatni stał się podstawą wymiaru kary jako przepis surowszy zgodnie z treścią art. 11§ 3 kk , którego sąd omyłkowo nie powołał w podstawie wymiaru kary. Sąd, kierując się dyrektywami określonymi w szczególności w art. art. 53 § 1 i 2 kk wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności ustalając wymiar godzin pracy na cele społeczne w miesiącu na 30 , orzekając przy tym obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat w oparciu o art. 42§1a pkt. 1 kk adekwatny do znacznego stanu nietrzeźwości.
Orzekł nadto od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5000 tyś zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej, bo oskarżony został też skazany za przestępstwo z art. 178a §1 kk. Umocowaniem do takiego orzeczenia była treść art. 11 § 3 kk. Do okoliczności obciążających mających wpływ na rodzaj i wymiar kary, oraz długość okresu zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych Sąd zaliczył przede wszystkim: wysoką zawartość alkoholu w organizmie powodującą znaczne ograniczenie funkcji psychomotorycznych, co stanowi poważne zagrożenia dla innych uczestników ruchu drogowego.
Do okoliczności łagodzących zaliczono natomiast szczere przyznanie się do winy i złożenia wyczerpujących wiarygodnych wyjaśnień, dotychczasową niekaralność oskarżonego. Orzeczona w wyroku kara i środki karne są w ocenie Sądu adekwatne do stopnia winy oskarżonego, uwzględniają stopień społecznej szkodliwości jego czynu, spełniając przy tym cele zapobiegawcze i wychowawcze, które mają osiągnąć w stosunku do oskarżonego. Kary te i środki karne uwzględniają również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, a więc wymogi prewencji generalnej, wzmacniając przekonanie, że żadne przestępstwo, a zwłaszcza skierowane przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, a tym samym przeciwko bezpieczeństwu osób uczestniczących w ruchu pojazdów mechanicznych nie popłaca, a wręcz przeciwnie - spotyka się ze sprawiedliwą karą.
W ocenie Sądu łagodne traktowanie sprawców przestępstw atakujących tę istotną społecznie sferę dóbr pozostających pod ochroną prawną stwarzać mogłoby w społeczeństwie odczucie ich bezkarności i osłabiać tym samym zaufanie do organów państwa odpowiedzialnych za bezpieczeństwo obywateli i przestrzeganie prawa. Orzeczenie o kosztach postępowania, oparte zostało o treść art. 624 kpk. Oskarżonego zwolniono od obowiązku ponoszenia powyższych i opłaty sądowej z uwagi na niskie dochody z tytułu zasiłku dla bezrobotnych z którego utrzymuje się oskarżony jego żona i dwójka dzieci.