Legislator Case Law & Legislation
I C 21/18 AI generated

Plaintiff's loan claim dismissed due to failure to prove contract acceptance and timing discrepancies in transfer records.

Case Number I C 21/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for repayment of a loan, ordering the defendant to cover the plaintiff's legal costs. The plaintiff alleged a loan agreement was formed via online registration, but the defendant contested the existence of the contract and the claimed amount. The court ruled that the plaintiff failed to prove the defendant accepted the specific loan terms, noting a chronological impossibility between the defendant's verification transfer and the alleged contract date.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 k.c.; Art. 232 k.p.c.: The burden of proof lies with the party asserting a fact; the court is not obligated to conduct investigations to verify claims lacking direct evidence.

Keywords

AI generated
burden of proof loan contract online registration transfer verification disputed debt civil procedure evidence standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 6 k.c.
Zgodnie z treścią art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Art. 232 k.p.c.
Tak więc w niniejszej sprawie na powódce spoczywał obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających jej roszczenie, a ponadto w myśl art. 232 kpc ciążył na niej obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodziła skutki prawne.
Art. 3 k.p.c.
Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art.
Art. 227 k.p.c.
3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art.
art. 6 k.c
Zgodnie z treścią art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
art. 232 k.p.c
Tak więc w niniejszej sprawie na powódce spoczywał obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających jej roszczenie, a ponadto w myśl art. 232 kpc ciążył na niej obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodziła skutki prawne.
art. 3 k.p.c
Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art.
art. 227 k.p.c
3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art.

Cited Case Law

AI generated
I CKU 45/96
6 k.c.).” (vide wyrok SN z 17 XII 1996r., I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76; podobnie również wyrok sądu apelacyjnego w Białymstoku z 21 X 2003 r., I A Ca 516/03, OSP 2004/9/118; wyrok SN z 7 X 1998r., II UKN 244/98, OSNP 1999/20/662).
I A Ca 516/03
6 k.c.).” (vide wyrok SN z 17 XII 1996r., I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76; podobnie również wyrok sądu apelacyjnego w Białymstoku z 21 X 2003 r., I A Ca 516/03, OSP 2004/9/118; wyrok SN z 7 X 1998r., II UKN 244/98, OSNP 1999/20/662).
II UKN 244/98
Supreme Court dismisses cassation where court liability for evidence was abolished and evidence was presented by party.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 21/18 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Gajewska Protokolant: sekretarka Agnieszka Zuzga po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. w Piszu sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przeciwko N. L. o zapłatę o r z e k a : I. Oddala powództwo. II. Zasądza od powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na rzecz pozwanego N. L. kwotę 917 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 21/18 upr

UZASADNIENIE

(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wytoczyła powództwo przeciwko N. L. o zapłatę kwoty 3 649,10 złotych wraz z odsetkami: - umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie, liczonymi od kwoty 3 000 złotych od dnia 6 lipca 2017 roku do dnia zapłaty, - ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 649,10 złotych od dnia 6 lipca 2017 roku do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że w dniu 24 października 2016 roku pozwany, przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość, zawarł z powódką umowę pożyczki V. (...).

Pozwany za pomocą formularza rejestracyjnego umieszczonego na stronie internetowej należnej do powódki, dokonał rejestracji, będącej równoznaczną ze złożeniem wniosku o pożyczkę. Pozwany sam dokonał wyboru zarówno w zakresie kwoty pożyczki, jak i okresu spłaty. Pozwany zapoznał się i zaakceptował postanowienia umowy oraz regulaminu świadczenia usług drogą elektroniczną, a następnie zakończył proces rejestracji wpłacając na rachunek bankowy powódki kwotę 0,01 złotych i podając w tytule „potwierdzam rejestrację i zgadzam się na umowę pożyczki V. (...)”.

W związku z dokonaniem przez pozwanego powyższych czynności oraz po wykonaniu przez powódkę odpowiednich czynności weryfikacyjnych, w dniu 24 października 2016 roku powódka przelała na rachunek bankowy pozwanego, z którego pozwany dokonał przelewu kwoty 0,01 złotych, zawnioskowaną kwotę pożyczki w kwocie 3 000 złotych. W związku z zawartą umową naliczona została prowizja w wysokości 397,90 złotych, którą pozwany zobowiązany był uiścić powódce. Do dnia wniesienia przedmiotowego pozwu, pozwany nie wywiązał się z zobowiązań umowy zawartej 24 października 2016 roku.

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z 5 października 2017 roku wydanym w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie nakazał pozwanemu zapłacić na rzecz powódki całość dochodzonego roszczenia wraz z kosztami postępowania. (k. 6v) Pozwany N. L. wniósł sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty zaskarżając go w całości. W uzasadnieniu zakwestionował istnienie roszczenia tak co do zasady, jak i wysokości. Wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu przez pozwanego i utraty przez nakaz zapłaty mocy w całości, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie postanowieniem z 30 listopada 2017 roku przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piszu jako sądowi właściwości ogólnej pozwanego.

Sąd ustalił, co następuje: W dniu 28 lipca 2016 roku N. L. wpłacił na rachunek bankowy (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 0,01 złotych, podając w tytule przelewu „potwierdzam rejestrację nr (...) i zgadzam się na umowę pożyczki V. (...)”. (dowód: potwierdzenie przelewu k.

25) W dniu 24 października 2016 roku (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przelała na rachunek bankowy N. L. kwotę 2 500,00 złotych, podając w tytule przelewu „V. (...) umowa pożyczki (...)”, oraz w dniu 3 listopada 2016 roku kwotę 500,00 złotych, podając w tytule przelewu „V. (...) umowa pożyczki (...) (2)”. (dowód: potwierdzenia przelewu k. 26 i 27)

Sąd zważył, co następuje:

Żądania powódki nie można było uznać za zasadne. Zgodnie z treścią art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Tak więc w niniejszej sprawie na powódce spoczywał obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających jej roszczenie, a ponadto w myśl art. 232 kpc ciążył na niej obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodziła skutki prawne. Odnośnie inicjatywy dowodowej Sąd Rejonowy w Piszu w pełni podziela utarte orzecznictwo Sądu Najwyższego wyrażające się w tezie:

„Rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).” (vide wyrok SN z 17 XII 1996r., I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76; podobnie również wyrok sądu apelacyjnego w Białymstoku z 21 X 2003 r., I A Ca 516/03, OSP 2004/9/118; wyrok SN z 7 X 1998r., II UKN 244/98, OSNP 1999/20/662).

Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie bezspornie wykazał, że w dniu 28 lipca 2016 roku pozwany wpłacił na rachunek bankowy powódki kwotę 0,01 złotych, natomiast w dniu 24 października 2016 roku i 3 listopada 2016 powódka przelała na rachunek bankowy pozwanego łącznie kwotę 3 000,00 złotych podając w tytule przelewu „V. (...) umowa pożyczki (...)”. Należy jednak podkreślić, iż dokonany przez pozwanego przelew weryfikacyjny (k.

25) w żadnej mierze nie dowodzi zawarcia umowy pożyczki o numerze (...), z tytułu której powódka dochodzi przedmiotowych roszczeń, co wynika zarówno z złączonych do akt sprawy potwierdzeń przelewów dokonanych przez powódkę (k. 26 i 27), jak również z Twoich Warunków Umowy Pożyczki (k. 20-21). W tytule przelewu dokonanego przez pozwanego w dniu 28 lipca 2016 roku (k.

25) mowa jest jedynie o potwierdzeniu rejestracji numer (...) i o zgodzie na umowę pożyczki V. (...). Ponadto nie sposób pominąć, iż przelew dokonany przez pozwanego miał miejsce 28 lipca 2016 roku, zaś umowa pożyczki o numerze (...) została zawarta dopiero 24 października 2016 roku, czego dowodzi data wystawienia powołanych wyżej Twoich Warunków Umowy (k.

20) i data dokonania przez powódkę przelewu na rachunek bankowy pozwanego w kwocie 2 500 złotych (k. 27). Powyższe odbiega od przyjętych standardów szybkich umów pożyczek zawieranych przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość. Z uwagi na powyższe nie można zatem wykluczyć, że pomiędzy stronami zawierane były też inne umowy pożyczki. Powódka nie przedstawiła żadnych dowodów, które wskazywałyby, że pozwany zaakceptował umowę pożyczki o numerze (...), która jest podstawą dochodzonych roszczeń w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, uznając, iż powódka nie dowiodła swojego roszczenia, Sąd powództwo oddalił.