Appeal court quashes joint sentence due to lower court's error in interpreting 'commencement of sentence' execution.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court quashed the first-instance judgment and remanded the case for retrial because the lower court incorrectly interpreted the legal concept of 'commencement of sentence' execution. The defendant argued the joint sentence was disproportionate, but the appellate court found the real issue was a material error in applying Article 85(3) of the Criminal Code regarding when a sentence execution begins. Consequently, the court ruled that periods served before a sentence entered into force cannot count as 'commencement' and must be treated separately.
Legislator headnote
AI generatedArt. 85 § 3 kk; Art. 440 kpk: The commencement of the execution of a sentence of imprisonment occurs only when the sentence, pronounced by a final judgment, is introduced into execution; periods served prior to this date cannot be considered as the commencement of execution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI Ka 1020/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 marca 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Marcin Schoenborn Sędziowie SSO Małgorzata Peteja-Żak SSO Kazimierz Cieślikowski (spr.) Protokolant Natalia Skalik-Paś przy udziale Mariusza Adamioka Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Z. po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 r. sprawy skazanego R. Ł., syna G. i L. ur. (...) w Z. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 4 października 2017 r. sygnatura akt II K 566/17 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk, art. 440 kpk uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zabrzu. VI Ka 1020/17
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Zabrzu po raz wtóry rozpoznawał sprawę w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego R. Ł.. Na rozprawie w dniu 4 października 2017 r. Sąd wydał wyrok łączny pod sygn. akt IIK 566/17. Mocą tego wyroku Sąd I instancji połączył karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 22 sierpnia 2016 r. sygn. akt IIK 440/16, karę łączną 1 roku ograniczenia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 20 stycznia 2016 r. sygn. akt IIK 1010/15 oraz karę jednostkową 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 11 października 2016 r. sygn. akt IIK 344/15.
Łącząc te kary Sąd orzekł karę łączną 5 lat pozbawienia wolności. Na poczet tej kary Sąd zaliczył okresy kar w rozmiarze dotychczas odbytym. Jednocześnie Sąd na mocy art. 572 kpk umorzył postępowanie w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym kary łącznej 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 20 stycznia 2016 r. sygn. akt IIK 1010/15, gdyż kara ta została odbyta z dniem 14 września 2016 r., a także kary 3 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia `1 grudnia 2016 r. sygn. akt IIK 463/16, stając na stanowisku, że kara ta została orzeczona za przestępstwo popełnione po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kar orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Zabrzu o sygn. akt IIK 440/16, IIK 1010/15, IIK 344/15.
Od tego wyroku apelację wywiódł obrońca skazanego zaskarżając wyrok w zakresie orzeczenia o karze. Zarzucił wyrokowi obrazę przepisów postępowania, a to art. 7 kpk w związku z art. 410 kpk i art. 424 § 2 kpk, a także rażącą niewspółmierność orzeczonej kary łącznej. Wniósł o zmianę wyroku poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej w wymiarze nieprzekraczającym 4 lat pozbawienia wolności i zwolnienie go od ponoszenia kosztów postępowania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Odniesienie się do zarzutów odwoławczych byłoby przedwczesne bowiem Sąd I instancji dopuścił się o wiele poważniejszego uchybienia, które dla rozstrzygnięcia w przedmiocie wydania wyroku łącznego miało znaczenie doniosłe, a obrońca skazanego uchybienia tego nie dostrzegł i w apelacji o tym uchybieniu nie wspomniał. W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji naruszył prawo karne materialne, a to art. 85 § 3 kk z oczywistą niekorzyścią dla skazanego i dlatego korzystając z przepisu art. 440 kpk Sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania na korzyść skazanego .
W istocie Sąd I instancji błędnie zinterpretował pojęcie „rozpoczęcie odbywania kary”. Uznał Sąd, że rozpoczęciem odbywania kary jest także okres przed uprawomocnieniem się orzeczenia wymierzającego tę karę choć w rzeczy samej te okresy pozbawienia wolności mają jedynie charakter okresów zaliczalnych na poczet kary. O rozpoczęciu odbywania kary można mówić tylko wówczas gdy kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania orzeczona prawomocnym wyrokiem zostanie wprowadzona do wykonania. Inne okresy pozbawienia wolności w sprawie jedynie podlegają zaliczeniu na poczet tejże kary choć pozbawienie wolności miało miejsce przed wprowadzeniem kary do wykonania, a więc także przed rozpoczęciem jej odbywania.
Sąd I instancji w drugim tirecie punktu 4 umorzył postępowanie w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu sygn. akt IIK 463/16. Trzeba zauważyć, że skazany dopuścił się tego przestępstwa 18 stycznia 2016 r. W danym czasie prawomocny był jedynie pierwszy wyrok opisany w punkcie I komparycji. Co istotne kara wówczas orzeczona była aż do maja 2016 r. karą pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Tak więc w chwili popełnienia przez skazanego czynu, za który orzeczono karę wyrokiem opisanym w punkcie VII komparycji skazany nie rozpoczął jeszcze odbywania żadnej z kar pozbawienia wolności.
Poniekąd wynika to z punktu 2 części dyspozytywnej wyroku. Na poczet orzeczonej kary łącznej Sąd I instancji zaliczył skazanemu okresy pozbawienia wolności w różnych sprawach. Jeśli chodzi o okresy datowane przed chwilą czynu, za który orzeczono karę wyrokiem w sprawie IIK 463/16 to Sąd zaliczył jedynie dwa okresy zatrzymania w sprawach, w których orzeczono kary pozbawienia wolności na poczet których to kar zaliczono okresy zatrzymania. Uchybienie to ma znaczenie gdyż powoduje, że skazany oprócz kary łącznej orzeczonej w tej sprawie musiałby odrębnie odbyć karę 3 lat pozbawienia wolności.
Ponieważ zdaniem Sądu Okręgowego kara, o której mowa w punkcie VII komparycji powinna być objęta węzłem kary łącznej to przewód sądowy powinien być przeprowadzony od początku w całości.