Social court allows sick pay for one day due to ZUS failure to prove end of incapacity.
Legislator summary
AI generatedThe social court allowed the insured's appeal, granting sick pay for June 5, 2013, after the Social Insurance Institution (ZUS) failed to provide evidence proving the end of incapacity. Although ZUS claimed the illness ceased on June 4, the court found no medical documentation or expert opinion from the ZUS doctor to support this specific date. Consequently, the court accepted the medical experts' view that denying a single day of sick pay violated good medical practice and ruled in favor of the insured.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa; Art. 59 ust. 1 i 2 cyt. ustawy; Art. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.: The social insurance institution must substantiate the end of work incapacity with medical evidence; failure to do so constitutes a violation of good medical practice, entitling the insured to sick pay for the disputed day.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 306/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSR Teresa Maślukiewicz Protokolant Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 roku w Ś. sprawy z odwołania L. T. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 10 czerwca 2013 roku, znak: (...) o zasiłek chorobowy zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 10 czerwca 2013 roku, znak: (...) w ten sposób, że przyznaje L. T. (1) prawo do zasiłku chorobowego za dzień 5 czerwca 2013 roku.
UZASADNIENIE
L. T. (1) odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z 10.06.2013r., nie zgadzając się z tą decyzją albowiem uważa, że jego choroba nie ustąpiła, nadal odczuwa ból w prawej nodze i kręgosłupie, trudno mu wykonywać jakąkolwiek pracę. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania uzasadniając to tym, że zaskarżoną decyzją odmówiono L. T. (2) prawo do zasiłku chorobowego za dzień 5.06.2013r. albowiem lekarz orzecznik ZUS ustalił wcześniejszą jak określona w zaświadczeniu o czasowej niezdolności do pracy, datę ustania tej niezdolności.
Sąd ustalił: L. T. (1) leczył się w związku ze schorzeniem kręgosłupa. Otrzymał zwolnienie lekarskie na okres od 18.05.2013r. do 5.06.2013r. Lekarz orzecznik ZUS w dniu 4.06.2013r. orzekł, że niezdolność do pracy L. T. ustała z dniem 4.06.2013r. Decyzją z dnia 10.06.2013r. organ rentowy przygnał ubezpieczonemu prawo do zasiłku chorobowego za okres od 18.05.2013r. do 4.06.2013r. i odmówił prawa do tego zasiłku za dzień 5.06.2013r. Od decyzji tej ubezpieczony odwołał się. Dowód: -decyzja z 10.06.2013r. w aktach ZUS- w załączeniu.
Biegli sądowi specjaliści neurolog i ortopeda rozpoznali u ubezpieczonego zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa lędźwiowego z podmiotowym zespołem bólowym –bez cech uszkodzenia korzeni rdzeniowych, lędźwiowych i orzekli, że wobec braku opisu stanu narządu ruchu i układu nerwowego w dniu badania (23.05.2013r.) przez lekarza orzecznika ZUS, nie mogą wydać jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy w dniu 5.06.2013r. powód był, czy też nie był zdolny do pracy z powodu choroby . Jednakże – w ocenie biegłych – nie uznanie 1 dnia zasiłku chorobowego jest naruszeniem zasad dobrej praktyki lekarskiej.
Dowód: -opinia biegłych neurologa i ortopedy-k.13. Sąd zważył: Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z 25.06.1999r.o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jednolity DZ.U. z 2010r., Nr 77, poz. 512), zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Prawidłowość orzeczenia o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby oraz wystawienia zaświadczeń lekarskich podlega kontroli, którą wykonują lekarze orzecznicy ZUS (art. 59 ust, 1 i 2 cyt. ustawy z 25.06.1999r.) Bezsporne w sprawie było, że powód otrzymał zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy na okres od 18.05.2013r. do 5.06.2013r. w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego.
Sporne pozostawało, czy niezdolność powoda do pracy spowodowana chorobą ustała z dniem 4.06.2013r. czy z dniem 5.06.2013r. Mimo obowiązku organ rentowy nie złożył żadnego dowodu na potwierdzenie, że powód w dniu 4.06.2013r. został zbadany przez lekarza orzecznika ZUS i jakie merytoryczne wnioski wysnuł on z badania fizykalnego powoda oraz z analizy dokumentacji medycznej powoda. W szczególności organ rentowy nie złożył orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z 4.06.2013r., na które powołuje się w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, a które było podstawą merytoryczną tej decyzji.
Nie złożył też żadnej dokumentacji medycznej zawierającej opis stanu narządu ruchu i układu nerwowego powoda w dniu badania przez lekarza orzecznika ZUS. Wobec powyższego przyjąć należało, że w dniu 10.06.2013r. nie istniały żadne- ani merytoryczne ani prawne podstawy do odmówienia powodowi prawa do zasiłku chorobowego za 5.06.2013r. Sąd w całości akceptuje stanowisko biegłych neurologa i ortopedy , że nie uznanie 1 dnia zasiłku chorobowego jest naruszeniem zasad dobrej praktyki lekarskiej. W przypadkach takich jak w niniejszej sprawie organ rentowy wykazuje niezwykłą gorliwość, natomiast nie wykazuje zainteresowania w przypadkach poważnych, kiedy ubezpieczony nadużywa prawa do zasiłku chorobowego, korzystając z tego zasiłku przez wiele miesięcy , a nawet lat, z tytułu różnych schorzeń, w okresach które następowały bezpośrednio po sobie.
Okoliczność ta nie wymaga dowodu, albowiem jest ona znana sądowi z urzędu (sprawa sygn. akt IV U (...) Sąd w całości dał wiarę opinii biegłych albowiem jest pełna, jasna, dostatecznie wyjaśnia wszystkie okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia . Organ rentowy nie wykazał zaś, że jest ona rażąco wadliwa lub w sposób oczywisty błędna. Z tych przyczyn na mocy art. 477 14 § 2 kpc orzeczono jak w sentencji.