Bank loan claim dismissed by court due to plaintiff's failure to prove loan contract existence and performance.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the bank's claim for repayment of a loan against a defendant who did not appear at the hearing. The plaintiff alleged a loan agreement existed but failed to produce the contract or evidence of fund transfer. Consequently, the court ruled that the burden of proof remained on the plaintiff, who could not establish the contract's validity or performance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 720 § 1 kc; Art. 6 kc; Art. 232 kpc: A lender must prove the existence and performance of a loan contract; failure to provide evidence of the agreement or fund transfer results in dismissal of the claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygnatura akt I C 34/18 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu – Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Dagmara Kos Protokolant: st. sekr. sąd. Iwona Bartel po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2018 roku w Sieradzu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. przeciwko M. P. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 34/18
UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 8 grudnia 2017 r. wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie powód (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wnosił o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej M. P. kwoty 103.682,93 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów sądowych w kwocie 1.297,00 zł i zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że dochodzone nim roszczenie wynika z zawartej przez strony w dniu 13 maja 2016 r. umowy pożyczki. (pozew- k.3-6) Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2018 r.
Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Sieradzu. (postanowienie Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie z dnia 18 stycznia 2018 r.- k.7) Na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2018 r. nikt się nie stawił. (protokół rozprawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. na płycie CD 00:00:28 – 00:01:04- koperta k.43) S ąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Powód (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. twierdził w pozwie, iż pozwana M. P. zawarła z nim w dniu 13 maja 2016 r. umowę pożyczki nr (...), z której warunków nie wywiązywała się wobec czego z dniem 14 sierpnia 2017 r. zadłużenie wynikające z tej umowy postawione zostało w stan pełnej wymagalności. (bezsporne)
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Jak wynika z treści pozwu powód domagał się w przedmiotowej sprawie zasądzenia na jego rzecz od pozwanej należności wynikającej z umowy pożyczki. Zgodnie z art. 720 § 1 kc przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę sama ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W ocenie Sądu powód nie udowodnił swojego roszczenia a jego twierdzenia o okolicznościach faktycznych przytoczone w pozwie budziły uzasadnione wątpliwości.
W myśl art. 6 kc ciężar udowodnienia faktów prawotwórczych, spoczywa na osobie, która wywodzi z nich skutki prawne. Zgodnie z art. 232 kpc strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Powód powołując się na umowę pożyczki, jaką miała z nim zawrzeć pozwana, nie złożył dokumentu tej umowy i nie wykazał tym samym, by umowa ta była faktycznie zawarta przez strony i by pozwana otrzymała od niego na podstawie tej umowy środki pieniężne. Z treści pozwu przy tym nie wynikało również na jakich warunkach miała być zawarta przez strony umowa pożyczki i w jakich przypadkach mogła być ona wypowiedziana pozwanej.
Powód nie wykazał jednocześnie w żaden sposób, by faktycznie doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy pożyczki. Ponieważ zatem powód nie przedłożył żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, Sąd powództwo oddalił. Z uwagi na to, że pozwana nie wdała się w spór co do istoty sprawy i nie zajęła w niej żadnego stanowiska, zgodnie z art. 339 § 1 kpc o żądaniu pozwu Sąd rozstrzygnął wyrokiem zaocznym.