Appeal dismissed; prisoner's delay in requesting written judgment reasoning was self-caused and not excused by lack of notice.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the prisoner's appeal against the lower court's refusal to extend the deadline for requesting a written judgment reasoning. The prisoner argued he was unaware of the deadline because he was not brought to the verdict reading and believed the court would send him a copy. The court held that the prisoner failed to request clarification from the judge or his lawyer on the specific deadline rules during the trial, and his subsequent request came too late. Consequently, the delay was deemed self-caused, and the lower court's decision to reject the extension was upheld.
Legislator headnote
AI generatedArt. 422 § 1 k.p.k.; Art. 100 § 6 k.p.k.; Art. 16 k.p.k.; Art. 419 § 2 k.p.k.; Art. 409 k.p.k. - A party's failure to request clarification on procedural deadlines during proceedings, combined with a subsequent request made after the statutory period has expired, constitutes a self-caused delay that precludes the extension of time limits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V Kz 1227/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Łodzi V Wydział Karny Odwoławczy Przewodniczący – Sędzia S.O. Piotr Cięciwa Sędziowie: S.O. Piotr Augustyniak (sprawozdawca) S.O. Alicja Litwicka-Cysek Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Matecka przy udziale Prokuratora Jolanty Skowrońskiej rozpoznał sprawę skazanego P. W. na skutek zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z dnia 17 grudnia 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku z dnia 8 listopada 2013 r. na podstawie 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
P. W. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z dnia 8 listopada 2012 r. zapadłym i ogłoszonym po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 4 listopada 2013 r. Skazany będąc pozbawiony wolności nie został doprowadzony na samo ogłoszenie wyroku, gdyż takie było jego życzenie, a w czasie wydania wyroku miał obrońcę z urzędu. Dnia 11 grudnia 2013 r. skazany złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dla dokonania tej czynności i podniósł, że rezygnując z doprowadzenia na ogłoszenie wyroku był przekonany, że Sąd z urzędu doręczy mu odpis wyroku, a termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku będzie dla niego biegł dopiero od doręczenia mu odpisu wyroku.
Zarzucił, też że na rozprawie dnia 4 listopada 2013 r. Sąd nie pouczył go, jakie przysługują mu prawa do odwołania, gdy nie będzie obecny na ogłoszeniu wyroku. Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku uznając, że uchybienie terminu do wykonania tej czynności nastąpiło z przyczyn zależnych od oskarżonego. Postanowienie to zaskarżył w całości zażaleniem skazany zarzucając, że skoro nie został poinformowany o treści wyroku skazującego, to nie mógł uruchomić procedury odwoławczej.
Gdyby w dniu 4 listopada 2013 r. Sąd pouczył go o rzeczywistym sposobie liczenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to złożyłby taki wniosek w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne. Sąd I instancji trafnie uznał, że skazany uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie (art. 422 § 1 k.p.k.) z przyczyn zależnych od niego. Nie ma oparcia w prawie twierdzenie skazanego, że Sąd powinien pouczać go o sposobie i terminie zaskarżenia wyroku (w tym także terminie ewentualnego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku) już na rozprawie dnia 4 listopada 2013 r. Wtedy bowiem takie pouczenie miałoby jedynie charakter abstrakcyjny, skoro nie ma jeszcze pewności, czy w planowanym terminie wyrok zostanie rzeczywiście wydany.
Mogło bowiem dojść do wznowienia przewodu sądowego (art. 409 k.p.k.), czy też nie wydania wyroku z różnych nie dających się przewidzieć przyczyn losowych. Należy też zauważyć, że Sąd ma obowiązek pouczyć uczestnika postępowania o sposobie i terminie zaskarżenia orzeczenia po jego ogłoszeniu lub przy jego doręczeniu (art. 100 § 6 k.p.k.). Nie można więc Sądowi zarzucić naruszenia treści art. 16 k.p.k., poprzez nie pouczenie oskarżonego o sposobie i terminie zaskarżenia wyroku, który być może zapadnie dopiero w przyszłości.
Obowiązek doręczenia orzeczenia stronie z urzędu musi zaś wynikać ze szczególnego przepisu ustawy. Nie jest w szczególności tym przepisem art. 419 § 2 k.p.k., gdyż oskarżony wprawdzie będąc pozbawiony wolności, nie został doprowadzony na ogłoszenie wyroku, ale miał w tym czasie obrońcę. Skoro zatem nie istniał obowiązek doręczenia oskarżonemu odpisu wyroku z urzędu, to termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie dla niego wynosił 7 dni od ogłoszenia wyroku. Należy jeszcze dodać, że skazany miał przecież świadomość, że rezygnacja z obecności na planowanym ogłoszeniu wyroku spowoduje konsekwencję w postaci nie wysłuchania przez niego ewentualnej treści pouczenia Sądu co do możliwości skarżenia wyroku.
Znajdując się w takiej właśnie sytuacji, oskarżony miał możliwość zwrócenia się do Sądu, albo do swojego obrońcy o wyjaśnienie treści przepisów w zakresie biegu terminu do zaskarżenia wyroku w takiej własnej sytuacji procesowej . Oskarżony nie skorzystał zaś z takiej możliwości na rozprawie dnia 4 listopada 2013 r. jedynie z tego powodu, że był błędnie przekonany, iż jego wiedza prawnicza w tej kwestii jest wystarczająca. To jego błędne przekonanie zaszło tak daleko, że w ogóle nie zainteresował się treścią wyroku bezpośrednio po jego wydaniu w dniu 8 listopada 2013 r., nie zwrócił się wprost do Sądu czy też obrońcy o jakiekolwiek informacje czy też dalsze pouczenia.
Wniosek do Sądu o doręczenie mu odpisu wyroku (bez uzasadnienia) złożył zaś już po upływie 7 dniowego terminu zawitego do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie. W takiej zaś sytuacji opóźnienie w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie było w sposób oczywisty zawinione przez skazanego. Z tych powodów zaskarżone postanowienie jako prawidłowe należało utrzymać w mocy.