Commercial debt claim dismissed for trade interest but allowed for standard statutory interest and costs.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for trade interest but granted the main debt and standard statutory interest. The defendant failed to appear, and the court found the plaintiff had validly transferred the debt. The decision hinged on the fact that the specific trade interest statute did not apply retroactively to debts arising before its enactment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 7 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych; Art. 55 ust. 1 ww. ustawy: The new statutory interest regime for commercial transactions applies only to debts arising after its effective date, not retroactively to pre-existing obligations.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt X GC 1599/17 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 grudnia 2017 r. r Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie Wydział X Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSR Kornelia Żminkowska Protokolant: Agata Kicińska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. w Szczecinie na rozprawie w sprawie z powództwa (...) -Finanse spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. przeciwko K. D. o zapłatę I. zasądza od pozwanego K. D. na rzecz powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. kwotę 198,39 zł (sto dziewięćdziesiąt osiem złotych trzydzieści dziewięć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami (określonymi od dnia 1 stycznia 2016 roku jako odsetki ustawowe za opóźnienie) od dnia 11 sierpnia 2015 roku, II. oddala powództwo o odsetki w pozostałym zakresie, III. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 137 zł (sto trzydzieści siedem złotych) tytułem kosztów procesu, IV. nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt X GC 1599/17
UZASADNIENIE
W dniu 12 lipca 2017 roku powódka (...) – Finanse spółka z ograniczona odpowiedzialnością w S. wniosła pozew przeciwko K. D. o zapłatę kwoty 198,39 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 11 sierpnia 2015 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku i od dnia 1 stycznia 2016 roku z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych wraz z kosztami postepowania. W uzasadnieniu powódka wskazała, że pozwany nabył od (...) spółki z ograniczona odpowiedzialnością towar za kwotę 198,39 zł. Pozwany nie opłacił należności. Uzasadniając legitymacje do występowania w sprawie powódka wskazała, że nabyła przedmiotową wierzytelność na podstawie umowy przelewu zawartej z pierwotnym wierzycielem.
Pomimo zawiadomienia o dokonanym przelewie i wezwania do zapłaty poznany nie uregulował należności. Zarządzeniem z dnia 14 lipca 2017 roku doręczono pozwanemu odpis pozwu z jednoczesnym zobowiązaniem do udzielenia odpowiedzi na pozew w terminie 14 dni pod rygorem pominięcia spóźnionych twierdzeń i dowodów w trybie art. 207 § 6 k.p.c. Przesyłka zawierająca odpis pozwu wobec prawidłowej dwukrotnej awizacji przesyłki została uznaną za doręczoną ze skutkiem na dzień 3 sierpnia 2015 roku na podstawie art. 139 § 1 i 3 k.p.c. Zarządzeniem z dnia 20 października 2017 roku wyznaczono termin rozprawy na dzień 19 grudnia 2017 roku.
Korespondencja kierowana do pozwanego, zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy, wobec prawidłowej dwukrotnej awizacji przesyłki została uznana za doręczoną ze skutkiem na dzień 9 listopada 2017 roku, na podstawie art. 139 § 1 i 3 k.p.c. Pozwany nie stawił się na rozprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany K. D. nabył od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. towar o łącznej wartości 198,39 zł. W związku z powyższym w dniu 27 maja 2015 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. wystawiła pozwanemu fakturę VAT nr (...) na w/w kwotę, płatna do dnia 10 sierpnia 2015 roku.
Pozwany nie uregulował należności. Bezsporne, a nadto dowód: - Faktura VAT, k. 19, - Wydanie zewnętrzne, k. 20 W dniu 7 marca 2017 roku (...) spółka z ograniczona odpowiedzialnością w S. zawarła z powódką (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w S. umowę przelewu wierzytelności, na podstawie której powódka nabyła m.in. przysługującą pierwotnemu wierzycielowi wobec pozwanego należność wynikająca z faktury VAT n (...) w kwocie 198,39 zł. Tego samego dnia pozwana została zawiadomiona o zawartej umowie przeniesienia wierzytelności.
Dowód: - Umowa przeniesienia wierzytelności z załącznikami, k. 21-26, - Zawiadomienie z potwierdzeniem nadania, k. 28, Pismem z dnia 23 marca 2017 roku powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 198,39 zł. Wezwanie pozostało bezskuteczne. Dowód: - Wezwanie do zapłaty z potwierdzeniem nadania, k. 27,29-30
Sąd zważył co następuje:
Powództwo okazało się uzasadnione za wyjątkiem częściowo żądania odsetkowego. Podstawę wydania wyroku zaocznego stanowił art. 339 § 1 i 2 k.p.c. zgodnie, z którym jeśli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa, co nie miało miejsca na gruncie niniejszej sprawy.
Podstawę prawną roszczenia stanowił przepis art. 535 k.c., zgodnie z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę, domagając się realnego wykonania zobowiązania przez kupującego - zapłaty ceny, zgodnie z art. 354 § 1 k.c. Powód wykazał zarówno podstawę, jak i wysokość dochodzonego roszczenia, w związku z powyższym, w świetle art. 339 § 2 k.p.c. tut. Sąd uznał zasadność żądania zapłaty za zakupiony przez pozwanego od pierwotnego wierzyciela towar w pełnej wysokości.
O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. zasądzając odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 11 sierpnia 2015 roku. Sąd nie uwzględnił żądania powódki w zakresie zasądzenia odsetek ustawowych w transakcjach handlowych przewidzianych w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 684 tj.), zwracając uwagę, że ten rodzaj odsetek wprowadzony został do polskiego porządku prawnego z dniem 1 stycznia 2016 roku, podczas gdy wymagalność należności dochodzonych pozwem powstała w sierpniu 2015 roku, a zatem przed dniem wejścia ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1830), która odsetki te wprowadziła.
Powyższe jest o tyle istotne, że zgodnie z art. 55 ust. 1 w/w ustawy zmieniającej do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 1, zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z brzmieniem art. 7 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, obowiązującym na dzień powstania wymagalności roszczenia dochodzonego pozwem, w transakcjach handlowych - z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny - wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki w wysokości odsetek za zwłokę określanej na podstawie art. 56 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.).
W tym stanie rzeczy, uwzględniając, że powódka nie domagała się zasądzenia odsetek przewidzianych wówczas obowiązująca ustawą (odsetek podatkowych), wobec jednoczesnego braku podstaw do uwzględnienia odsetek, które w dacie wymagalności roszczenia jeszcze nie istniały, celowym było uwzględnienie żądania w sposób odpowiedni dla odsetek podstawowych, ustalonych w art. 481 § 1 i 2 k.c., określonych przed dniem 1 stycznia 2016 roku ustawowymi, a po tym dniu odsetkami ustawowymi za opóźnienie. W pozostałym zakresie Sąd powództwo o odsetki oddalił.
W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w punkcie I i II sentencji Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje postawę prawną w 108 § 1 zd. 1 k.p.c. w związku z art. 348 k.p.c., zgodnie z którym koszty rozprawy zaocznej ponosi pozwany. Na poniesione przez powódkę koszty, która wygrała niniejsze postepowanie w niemalże w całości, złożyły się: opłata od pozwu w kwocie 30 złotych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika – 90 zł, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2016 poz. 1667) W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.
Zarządzenia:
1. Odnotować 2. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda, 3. Z apelacją, sprzeciwem lub za 10 dni celem uprawomocnienia wyroku.