Social security court dismisses appeal; pension recalculated from application date due to lack of administrative error.
Legislator summary
AI generatedThe social security court dismissed the insured's appeal regarding a pension recalculation decision made by the Social Insurance Institution. The insured argued for a retroactive calculation from June 2013, but the court found the application for capital recalculation was only submitted in September 2017. Consequently, the court ruled that the pension must be recalculated only from the month of the application, as no administrative error existed to justify retroactive payment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 133 ust. 1 pkt 1, 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: Recalculation of pension benefits is generally effective from the month of the applicant's request and cannot be retroactive unless the recalculation results from a proven error by the social security authority.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 1974/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Łazowska Protokolant: Kamila Niemczyk po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. w Gliwicach sprawy J. Ś. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o przeliczenie świadczenia wstecz na skutek odwołania J. Ś. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 15 września 2017 r. nr (...) oddala odwołanie. (-) SSO Grażyna Łazowska Sygn. akt VIII U 1974/17
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 15 września 2017r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. przeliczył emeryturę ubezpieczonego J. Ś. ( Ś. ) od dnia 1 września 2017r., to jest od miesiąca zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie kapitału początkowego. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany przez przeliczenie emerytury od dnia 1 czerwca 2013r., a mianowicie od daty podjęcia wypłaty świadczenia. W uzasadnieniu ubezpieczony podniósł, że wykonując wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 30 marca 2017r. sygn. akt VIII U 33/15 organ rentowy decyzją z dnia 25 maja 2017r. przeliczył emeryturę od dnia 1 czerwca 2013r., jednocześnie błędnie nie przeliczając kapitału początkowego, który przeliczył dopiero na wniosek ubezpieczonego z września 2017r.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Organ rentowy wskazał, że skoro ubezpieczony wniosek o przeliczenie kapitału początkowego złożył dopiero w dniu 7 września 2017r., to zgodnie z art.133 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, należało kapitał początkowy przeliczyć od miesiąca zgłoszenia wniosku. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia 20 sierpnia 2014r. organ rentowy wykonując prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 9 lipca 2014r. w sprawie o sygn. akt VIII U 103/14 ustalił ubezpieczonemu J.
Ś. emeryturę od dnia 1 marca 2013r. oraz obliczył jej wysokość na podstawie art.183 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS, to jest emerytura stanowiła 35% emerytury obliczonej na podstawie art.53 w/w ustawy oraz 65% emerytury obliczonej na podstawie art.26 ustawy. Decyzją z dnia 21 listopada 2014r. i następnie kolejną decyzją z dnia 17 czerwca 2015r. organ rentowy przeliczył świadczenie ubezpieczonego ostatecznie przyjmując:
1) do obliczenia wysokości emerytury zgodnie z art.53 ustawy: - do ustalenia podstawy wymiaru emerytury – przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia, to jest z lat 1972, 1976, 1978 - 1983, 1991 -1996, 2002 - 2003, 2005, 2008, 2011 - 2012 oraz wskaźnik wysokości podstawy wymiaru 59,23%, - okresy składkowe w wymiarze 34 lat, 7 miesięcy i 23 dni oraz okresy nieskładkowe w wymiarze 7 miesięcy i 14 dni, - emerytura wyniosła 1.567,30 zł 2) do obliczenia wysokości emerytury zgodnie z art.26 ustawy: - podstawę obliczenia tej emerytury stanowi kwota kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji kapitału początkowego zewidencjonowanego na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury: emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia, dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę: - kwota składki zewidencjonowana na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wyniosła 48.161,72 zł, - kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego wyniosła 377.925,03 zł, - średnie dalsze trwanie życia wynosi 251,90 miesięcy, - wyliczona kwota emerytury wyniosła 1.691,49 zł.
Ostatecznie wysokość emerytury obliczona na podstawie art.183 ustawy wyniosła 1.648,03 zł, to jest 35% emerytury obliczonej na podstawie art.53 ustawy, czyli 548,56 zł i 65% emerytury obliczonej na podstawie art.26 ustawy, czyli 1.099,47 zł. Z uwagi na fakt, że wysokość emerytury ustalona w oparciu o art.26 ustawy okazała się wyższa niż emerytura ustalona na podstawie art.183 ustawy, organ rentowy wypłacał emeryturę ustaloną zgodnie z art.26 ustawy. Ubezpieczony odwołał się od powyższych decyzji o przeliczeniu emerytury domagając się ich zmiany przez przeliczenie świadczenia przy uwzględnieniu wynagrodzeń z lat zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w K. 1984 – 1992, po uprzednim ustaleniu tych wynagrodzeń przed Sądem.
Organ rentowy nie uwzględnił zarobków ubezpieczonego ze wskazanych lat na podstawie przedłożonych kartotek zarobkowych, ponieważ wykazane w nich składniki nie zostały opisane. W toku postępowania sądowego zainicjowanego odwołaniami ubezpieczonego Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłej sądowej z zakresu emerytur, rent i kapitału początkowego H. P., która odtworzyła potencjalne wynagrodzenia ubezpieczonego z lat 1984 - 1992 oraz ustaliła, że dla obliczenia emerytury ubezpieczonego najkorzystniejsze jest przyjęcie wynagrodzenia z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu zatrudnienia, to jest z lat 1976, 1978 – 1995, 2002, gdzie wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia wynosi 91,42%.
Opinia ta legła u podstaw wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 30 marca 2017r. sygn. akt VIII U 33/15, którym Sąd zmienił decyzje z dnia 21 listopada 2014r. i 17 czerwca 2015r. w ten sposób, że do ustalenia podstawy wymiaru emerytury polecił przyjąć wskaźnik wysokości podstawy wymiaru na poziomie 91,42%. Decyzją z dnia 25 maja 2017r. organ rentowy wykonał powyższy wyrok Sądu i przeliczył emeryturę ubezpieczonego od dnia 1 czerwca 2013r., to jest od podjęcia wypłaty świadczenia. Do obliczenia wysokości emerytury zgodnie z art.53 ustawy emerytalnej - do ustalenia podstawy wymiaru emerytury – organ rentowy przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia oraz wskaźnik wysokości podstawy wymiaru 91,42%.
Emerytura wyniosła 2 017,25 zł. Kwota emerytury obliczonej zgodnie z art.26 ustawy emerytalnej nie uległa zmianie i wyniosła 1 691,49 zł. Ostatecznie wysokość emerytury obliczona na podstawie art.183 ustawy wyniosła na dzień 1 marca 2013r. - 1.807,38 zł, to jest 35% emerytury obliczonej na podstawie art.53 ustawy, czyli 706,04 zł i 65% emerytury obliczonej na podstawie art.26 ustawy, czyli 1.099,47 zł. W wysokości świadczenia uwzględniono również składki po dniu 1 czerwca 2013r. W decyzji tej organ rentowy poinformował ubezpieczonego o możliwości przeliczenia na wniosek ubezpieczonego kapitału początkowego z uwzględnieniem wynagrodzenia za lata 1980, 1982, 1984 – 1992.
W dniu 7 września 2017r. ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o ponowne przeliczenie kapitału początkowego. Decyzją z dnia 14 września 2017r. organ rentowy ponownie ustalił wysokość kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999r. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy organ rentowy przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, to jest od dnia 1 stycznia 1983r. do dnia 31 grudnia 1992r., z uwzględnieniem kwot wynagrodzeń ustalonych przez biegłą w toku postępowania sądowego o sygn.
VIII U 33/15. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wzrósł do 107,36%. Następnie zaskarżoną decyzją z dnia 15 września 2017r. organ rentowy przeliczył wysokość emerytury w związku z ponownym ustaleniem kapitału początkowego poczynając od dnia 1 września 2017r., to jest od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Wysokość emerytury została obliczona zgodnie z art.26 ustawy emerytalnej. Podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału początkowego zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury; emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia, dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę; - kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wyniosła 48 161,72 zł, - kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego wyniosła 490 860,68 zł, - średnie dalsze trwanie życia wyniosło 251,90 m – cy, - wyliczona kwota emerytury wyniosła 2 139,83 zł [ (48 161,72 zł + 490 860,68) : 251,90 ] Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego jako okoliczności jednoznacznie wynikające z tych dowodów i niekwestionowane przez strony.
Sąd zważył, co n astępuje: Odwołanie ubezpieczonego J. Ś. nie zasługuje na uwzględnienie. Ubezpieczony domagał się przeliczenia emerytury w związku ponownym ustaleniem kapitału początkowego za okres wsteczny, to jest do dnia 1 czerwca 2013r., gdy tymczasem organ rentowy przeliczenia takiego dokonał od dnia 1 wrzenia 2017r. Zgodnie z art.133 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t.j. Dz.U. z 2017r., poz.1383 ze zm. ) w razie ponownego ustalenia przez organ rentowy prawa do świadczeń lub ich wysokości, przyznane lub podwyższone świadczenia wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do tych świadczeń lub do ich podwyższenia, jednak nie wcześniej niż:
1) od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wydano decyzję z urzędu, z zastrzeżeniem art.107a ust.3, 2) za okres 3 lat poprzedzających bezpośrednio miesiąc, o którym mowa w pkt 1, jeżeli odmowa lub przyznanie niższych świadczeń były następstwem błędu organu rentowego lub odwoławczego. Zaznaczyć należy, że ogólną zasadą prawa emerytalno-rentowego jest, że świadczenia wypłaca się na wniosek ubezpieczonego, lecz nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o świadczenie.
Reguła powyższa wyklucza możliwość wstecznego wypłacania świadczeń, tj. za okres po nabyciu prawa, a przed złożeniem wniosku. Prawo do świadczenia może być realizowane dopiero po zgłoszeniu do właściwego organu rentowego wniosku o przyznanie prawa, przeliczenie świadczenia. (...) należy zawsze do ubezpieczonego. Organ rentowy nie działa w takiej sytuacji z urzędu. Bezspornym w sprawie jest, że ubezpieczony wniosek o przeliczenie kapitału początkowego złożył w organie rentowym dopiero w dniu 7 września 2017r. Okoliczność tę ubezpieczony przyznał na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018r.
W takiej sytuacji, zdaniem Sądu, prawidłowo organ rentowy przeliczył emeryturę ubezpieczonego w związku z ponownym ustaleniem kapitału początkowego od dnia 1 września 2017r., czyli od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek, a to zgodnie z cytowanym powyżej art.133 ust.1 pkt 1 ustawy emerytalnej. W ocenie Sądu brak jest podstaw przeliczenia świadczenia ubezpieczonego za okres wcześniejszy, na podstawie art.133 ust.1 pkt 2 w/w ustawy. Przepis ten przewiduje możliwość przyznania podwyższonego świadczenia za okres trzech lat poprzedzających bezpośrednio miesiąc, w którym został zgłoszony wniosek o przeliczenie ( w przypadku ubezpieczonego ostatnie trzy lata przypadają na okres od września 2014r. do sierpnia 2017r. ), ale tylko w przypadku, gdy ustalenie wysokości kapitału początkowego, a w efekcie emerytury, były następstwem błędu organu rentowego.
Taka jednak sytuacja nie zachodzi w rozpoznawanej sprawie, bowiem organ rentowy początkowo ( m.in. w decyzji z dnia 17 czerwca 2015r.) obliczył ubezpieczonemu kapitał początkowy, w także emeryturę, zgodnie z dokumentacją jaką na ten czas dysponował. Dopiero postępowanie dowodowe w sprawie o sygn. VIII U 33/15, podczas którego przeprowadzony został dowód z opinii biegłej sądowej z zakresu emerytur, rent i kapitału początkowego, pozwoliło na odtworzenie wynagrodzeń ubezpieczonego za lata 1984 – 1992 i w konsekwencji przeliczenie emerytury ubezpieczonego w zakresie jej części obliczonej na podstawie art.53 ustawy emerytalnej, z zastosowaniem wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru 94,42%.
Takiego wyłącznie przeliczenia świadczenia – jego części obliczonej na podstawie art.53, a nie na podstawie art.26 w/w ustawy – dotyczył wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 30 marca 2017r., którego ubezpieczony nie kwestionował. Organ rentowy nie miał obowiązku, aby po wyroku, o jakim mowa powyżej z urzędu przeliczać kapitał początkowy. Dla przeliczenia tego kapitału i następnie wysokości emerytury obliczonej w oparciu o art.26 ustawy emerytalnej konieczne było zgłoszenie przez ubezpieczonego stosownego wniosku, o czym ubezpieczony został pouczony w decyzji z dnia 25 maja 2017r.
Wniosek taki ubezpieczony zgłosił dopiero w dniu 7 września 2017r. Stąd stosowne przeliczenie możliwe było dopiero od dnia 1 września 2017r. Reasumując, Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja organu rentowego jest prawidłowa i stąd na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie ubezpieczonego jako bezzasadne. (-) SSO Grażyna Łazowska