Court imposes fine and jail conversion for non-compliance with prior court order to remove gate latch.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the debtors to pay a fine of 3,000 PLN for failing to remove a gate latch as previously mandated. The debtors argued for a suspension of enforcement, but the court rejected this, emphasizing the creditor's role in driving the execution process. Consequently, the court applied the statutory penalty, converting the fine into potential jail time to compel compliance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1049-1051 k.p.c.; Art. 1053 § 1 k.p.c.: The court may impose a fine for non-compliance with a prior court order and simultaneously establish its conversion into imprisonment to ensure enforcement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt: XI Co 1746/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2018 r. Sąd Rejonowy w Toruniu XI Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Jolanta Sikorska Protokolant: St. Sekr. Sąd. Mirosława Prusaczyk po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r. w Toruniu na rozprawie sprawy z wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej (...) położonej w T. przy ul. (...) z udziałem dłużników H. I. i J. I., w przedmiocie egzekucji świadczeń niepieniężnych (art. 1049-1051 kpc); postanawia: I. nałożyć na dłużników H. i J. małżonków I. solidarnie 3.000,- zł ( trzy tysiące zł ) grzywny w związku z niewykonaniem w terminie obowiązku zdjęcia kłódki z bramy od ulicy (...) w T. zgodnie z punktem III prawomocnego postanowienia sądu z 20 września 2016 i ustalić, że na wypadek nieuiszczenia grzywny w terminie podlega ona zamianie na areszt, licząc jeden dzień aresztu za równoważny kwocie 200,- zł ( dwustu zł ) grzywny, przy czym odbycie piętnastu dni aresztu zamiennego przez któregokolwiek z dłużników lub łącznie piętnastu dni przez ich oboje zwalnia ich od grzywny orzeczonej w tym postanowieniu;
II. wyznaczyć dłużnikom H. i J. I. termin 14 (czternastu ) dni od daty prawomocności niniejszego postanowienia na zdjęcie kłódki z bramy od ul. (...) w T. (otwarcie bramy), pod rygorem nałożenia grzywny w kwocie 5.000,- zł ( pięć tysięcy zł ). Sygn. akt XI Co 1746/13
UZASADNIENIE
Sąd ustalił, co następuje: Postanowieniem z dnia 20 września 2016 roku, prawomocnym z dniem 25 stycznia 2017 roku, Sąd Rejonowy w Toruniu w pkt II nałożył na dłużników H. i J. małżonków I. solidarnie grzywnę w wysokości 1.800,00 zł w związku z niewykonaniem obowiązku nałożonego na nich w pkt II postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 11 grudnia 2014 roku, ustalając również, że na wypadek nieuiszczenia grzywny w terminie podlega ona zamianie na areszt, licząc jeden dzień aresztu za równoważny kwocie 180 zł grzywny, przy czym odbycie 10 dni aresztu zamiennego przez któregokolwiek z dłużników lub łącznie dziesięciu dni przez ich oboje zwalnia ich od grzywny orzeczonej w postanowienie oraz w pkt III wyznaczył dłużnikom termin 14 dni od daty uprawomocnienia się niniejszego postanowienia na zdjęcie kłódki z bramy od ulicy (...) w T. (otwarcie bramy) pod rygorem nałożenia grzywny w kwocie 3000 zł. dowód: postanowienie k. 312 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik dłużników.
Sąd Okręgowy w Toruniu postanowieniem z dnia 25 stycznia 2017 roku zażalenie to oddalił. Postanowienie to zostało odebrane przez pełnomocnika dłużników w dniu 16 lutego 2017 roku. dowód: postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniu k. 344, elektroniczne potwierdzenie odbioru k. 347 W dniu 24 sierpnia 2017 roku dłużnicy złożyli wniosek o przedsądowe zabezpieczenie powództwa poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego toczącego się w sprawie XI Co 1746/13. Sprawa była rozpoznawana w I Wydziale Cywilnym tut. Sądu. Postanowieniem z dnia 21 września 2017 roku, prawomocnym z dniem 4 października 2017 roku wniosek został oddalony. dowód: protokół rozprawy k. 475 Pismem z dnia 21 listopada 2017 roku wierzyciel, działający przez pełnomocnika poinformował Sąd, iż dłużnicy nie wykonali ciążącego na nich obowiązku.
Następnie podczas rozprawy w dniu 13 marca 2018 roku wniósł o ukaranie ich grzywną w wysokości 3000 zł. Do dnia 27 marca 2018 roku dłużnicy nie wykonali ciążącego na nim obowiązku. dowód: pismo pełnomocnika wierzyciela k. 466, protokół rozprawy k. 475, bezsporne
Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie przedłożonych w sprawie dokumentów i w zasadzie jest bezsporny. Dłużnicy kwestionują jednak istnienie obowiązku – ich zdaniem wykonanie zobowiązania, które na siebie przyjęli w ugodzie z dnia 3 października 2012 roku jest uzależnione od podjęcia przez strony negocjacji celem ustalenia warunków korzystania ze służebności. Należy jednak z całą mocą podkreślić, iż rolą organu egzekucyjnego – w tym przypadku jest nim Sąd – nie jest weryfikowanie zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.
Kwestia odmiennej interpretacji treści ugody była zresztą już poruszana przez Sąd Okręgowy w Toruniu w postanowieniu z dnia 22 sierpnia 2014 roku, sygn. akt VIII Cz 542/14 i została prawomocnie rozstrzygnięta. Pełnomocnik dłużników wnosił o wstrzymanie czynności procesowych z uwagi na wniesiony przez nich wniosek o przedsądowe zabezpieczenie powództwa, w którym zażądali zawieszenia przedmiotowego postępowania. Wniosek ten został jednak oddalony w związku z czym nie miał on wpływu na tok niniejszego postępowania. Na mocy art. 1050 § 1 k.p.c. jeżeli dłużnik ma wykonać czynność, której inna osoba wykonać za niego nie może, a której wykonanie zależy wyłącznie od jego woli, sąd, w którego okręgu czynność ma być wykonana, na wniosek wierzyciela po wysłuchaniu stron wyznaczy dłużnikowi termin do wykonania i zagrozi mu grzywną na wypadek, gdyby w wyznaczonym terminie czynności nie wykonał.
Z kolei zgodnie z art. 1053 § 1 k.p.c. wymierzając grzywnę, sąd orzeknie jednocześnie - na wypadek niezapłacenia - zamianę grzywny na areszt, licząc jeden dzień aresztu od pięćdziesięciu do tysiąca pięciuset złotych grzywny. Ogólny czas trwania aresztu nie może w tej samej sprawie przekroczyć 6 miesięcy. Z uwagi na fakt, iż dłużnicy nie wykonali nałożonego na nich postanowieniem z dnia 20 września 2016 roku obowiązku – nie zdjęli kłódki z bramy od ul. (...) w T. – a wierzyciel wniósł o wymierzenie grzywny, Sąd postanowił zgodnie z rygorem nałożyć na dłużników solidarnie grzywnę w wysokości 3000 zł, ustalając przy tym, że na wypadek nieuiszczenia grzywny w terminie podlega ona zamianie na areszt, licząc jeden dzień aresztu za równoważny kwocie 200,- zł grzywny, przy czym odbycie piętnastu dni aresztu zamiennego przez któregokolwiek z dłużników lub łącznie piętnastu dni przez ich oboje zwalnia ich od grzywny orzeczonej w tymże postanowieniu.
Co prawda pełnomocnik dłużników na rozprawie w dniu 13 marca 2018 roku oświadczył, że są oni gotowi rozmawiać na temat wprowadzonej w życie egzekwowanej ugody lub zapłacenia wierzycielowi za służebność i wykreślenia jej z księgi wieczystej, to jednak należy pamiętać , że dysponentem postępowania egzekucyjnego – do którego wszczęcia doszło w wyniku niewywiązania się przez dłużników z ciążącego na nich zobowiązania - jest w tym przypadku wierzyciel. Skoro dłużnicy w dalszym ciągu nie wykonali nałożonego na nich obowiązku, a dłużnik wniósł o ukaranie grzywną należało orzec jak w pkt I sentencji postanowienia z dnia 27 marca 2018 roku.
Biorąc pod uwagę treść art. 1053 § 1 k.p.c. Sąd ustalił, że grzywna podlega zamianie na areszt - jeden dzień aresztu jest równoważny kwocie 200 zł. Od grzywny zwalnia odbycie piętnastu dni aresztu – taka sankcja w ocenie Sądu powinna zmobilizować dłużników do uiszczenia grzywny i do wykonania obowiązku. Na wypadek gdyby dłużnicy po raz czwarty nie wykonali obowiązku otwarcia bramy (postanowienie z 20 maja 2014, postanowienie z 11 grudnia 2014 i postanowienie z dnia 21 lipca 2015 r., postanowienie z dnia 20 września 2016 roku), Sąd zagroził nałożeniem grzywny w wysokości 5000 zł.
Wierzyciel wnosił o zagrożenie grzywną w wysokości 6000 zł. Sąd wziął pod uwagę dotychczasowe negatywne nastawienie dłużników, uznał jednak, iż kwota 5000 zł będzie wystarczająca – jest to rygor prawie dwukrotnie wyższy niż grzywna nałożona w związku z niewykonania obowiązku w terminie wyznaczonym w postanowieniu z dnia 20 września 2016 roku i powinna okazać się wystarczającym środkiem przymusu, mając również na względzie fakt, iż stanowisko dłużników ulega – jak twierdzi ich pełnomocnik - złagodzeniu. Przepis art. 1052 k.p.c. stanowi, że w jednym postępowaniu sąd może wymierzyć grzywnę nie wyższą niż 10.000,- zł, chyba ze dwukrotne wymierzenie grzywny okazało się nieskuteczne.
Ogólna suma grzywien w tej samej sprawie nie może przewyższać miliona złotych. Grzywna nałożona na dłużników orzeczeniem z 27 marca 2018 r. mieści się w granicach zakreślonych przytoczonym przepisem. W związku z powyższym, na podstawie wymienionych przepisów orzeczono jak w sentencji.