Court partially allowed appeal against bailiff's fee, striking VAT addition but rejecting reduction of security fee.
Legislator summary
AI generatedThe court partially dismissed the debtors' appeal against the bailiff's decision, striking the portion that added VAT to the enforcement fee while rejecting the request to lower the security fee. The debtors argued the VAT charge was unjustified and the security fee should be reduced due to a settlement, but the court found the VAT should be included in the fee itself. Consequently, the bailiff was ordered to refund the VAT amount, but the request to reduce the security fee was inadmissible as it concerns a different procedural stage.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji; Kodeks postępowania cywilnego: The bailiff cannot add VAT to the enforcement fee, which must be calculated according to the statutory scale; a request to reduce the fee for security proceedings is inadmissible as it falls outside the scope of the reduction provision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Co 2985/17 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy (...) w P., Wydział (...) w składzie: Przewodniczący: SSR Krzysztof Jankowiak po rozpoznaniu w dniu r. w P. na posiedzeniu niejawnym skargi U. K. i K. K. na czynności D. K., Komornika Rewiru Sądu Rejonowego (...) w P. oraz wniosku o obniżenie opłaty egzekucyjnej w sprawie Km 384/16 z wniosku (...) sp. z o.o. w S. przeciwko U. K. i K. K. o wykonanie zabezpieczenia świadczenia pieniężnego postanawia I. uchylić punkt 2. postanowienia Komornika z 23 maja 2017 r. w części dotyczącej podatku od towarów i usług; II. w pozostałej części skargę oddalić; III. polecić Komornikowi zwrot uprawnionemu kwoty pobranej tytułem podatku od towarów i usług; IV. odrzucić wniosek o obniżenie opłaty egzekucyjnej; V. uiszczonymi kosztami postępowania skargowego obciążyć obowiązanych. SSR Krzysztof Jankowiak
UZASADNIENIE
Obowiązani K. K. i U. K. wnieśli skargę na czynności D. K., Komornika Rewiru Sądu Rejonowego (...) w P.. Zaskarżyli postanowienie o umorzeniu postępowania zabezpieczającego. Zarzucili, że naliczenie opłaty „było całkowicie bezzasadne i nie uzasadnione ze względu na cel egzekucji jak i etap postępowania egzekucyjnego”. Stwierdzili, że zajęcie ruchomości było bezzasadne ze względu na ich przewłaszczenie. Zarzucili ponadto, że Komornik niezasadnie do prawidłowo ustalonej opłaty doliczył stawkę podatku od towarów i usług. Zdaniem obowiązanych strony zobowiązane są do zapłaty tylko tego, czego wymaga od nich ustawa o komornikach sądowych i egzekucji. Nie ma podstaw do pobierania jakichkolwiek większych kwot. Wnieśli również o obniżenie opłaty egzekucyjnej. Wskazali, że ze względu na fakt zawarcia ugody pozasądowej jedyną czynnością Komornika było doręczenie wniosku o wykonanie zabezpieczenia.
Sąd zważył, co następuje:
Skarga jest częściowo zasadna. Bezpodstawnie Komornik do opłaty doliczył podatek VAT. Podatek, płacony przez Komornika jako płatnika tego podatku, winien być uwzględniony w samej opłacie. Nie ma podstaw do pobierania tytułem opłaty żadnych kwot ponad wynikające z ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. „Komornik sądowy nie może podwyższyć opłaty egzekucyjnej, pobieranej na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji” (jedn. tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 1138 ze zm.), o podatek od towarów i usług” (postanowienie Sądu Najwyższego z 27 lipca 2017 r. w sprawie III CZP 97/16).
Wobec tego Sąd uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej podatku od towarów i usługi. Niezasadna jest natomiast skarga w pozostałej części. Nie jest ona właściwie zrozumiała. Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji za wykonanie postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia roszczenia pieniężnego lub europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym komornikowi przysługuje opłata w wysokości 2% wartości roszczenia, które podlega zabezpieczeniu, nie mniejsza jednak niż 3% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego i nie wyższa niż pięciokrotność tego wynagrodzenia.
Opłata została określona w wysokości określonej w tym przepisie – uwzględnia więc rodzaj i etap postępowania. Własność zajmowanych ruchomości nie ma wpływu na wysokość opłaty – zależy ona od wartości roszczenia podlegającego zabezpieczeniu. Zgodnie z art. 759 § 2 kpc sąd może z urzędu wydawać komornikowi zarządzenia zmierzające do zapewnienia należytego wykonania egzekucji oraz usuwać spostrzeżone uchybienia. Komornik opłatę w niniejszej sprawie pobrał od uprawnionego na początku postępowania – zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji.
Obok opłaty pobrał również wówczas sumę podatku. Wobec tego, w konsekwencji uchylenia postanowienia w części dotyczącej podatku, Sąd wydał Komornikowi polecenie zwrotu sumy wpłaconej tytułem podatku VAT. Niezasadny był natomiast wniosek o obniżenie opłaty. W myśl art. 49 ust. 7 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji dłużnik może złożyć wniosek o obniżenie wysokości opłat, o których mowa w ust. 1 i 2. Obniżyć można więc wyłącznie opłaty za egzekucję świadczeń pieniężnych, ich bowiem dotyczy art. 49 ust. 1 i 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji.
Nie ma możliwości obniżenia opłaty za postępowanie zabezpieczające (art. 45 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji), co jest całkowicie zrozumiałe – o tym, kto poniesienie koszty postępowania zabezpieczającego rozstrzyga Sąd, nie zaś Komornik. Wniosek o obniżenie opłaty za postępowanie zabezpieczające jest niedopuszczalny, wobec czego należy go odrzucić (art. 767 3 § 1 kpc w zw. z art. 49 ust. 9 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji). Uiszczonymi kosztami postępowania skargowego Sąd obciążył obowiązanych. Skarga bowiem została w większej części oddalona.
SSR Krzysztof Jankowiak