Legislator Case Law & Legislation
I C 996/17 AI generated

Student loan claim dismissed due to plaintiff's failure to prove debt amount and valid contract termination.

Case Number I C 996/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for unpaid student loan capital and interest against the defendant. While the defendant admitted to the original loan agreement, she contested the outstanding balance and the validity of the contract termination, arguing that payments had been made and the debt was overpaid. The court ruled that the plaintiff failed to provide sufficient evidence regarding the exact debt amount, the defendant's payment history, and the proper service of the termination notice, thereby failing to meet the burden of proof required for the claim.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o pożyczkach i kredytach studenckich; Sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę. Brak dowodów przez pozwaną nie oznacza automatycznego uznania roszczenia powoda, a brak dowodów przez powoda na wysokość długu i skuteczność wypowiedzenia umowy skutkuje oddaleniem powództwa.

Keywords

AI generated
student loan contract burden of proof contract termination service of notice evidence insufficiency unpaid capital claim interest calculation

Cited Legislation

AI generated
art. 15 ust. 1 ustawy o pożyczkach i kredytach studenckich
Jakkolwiek wysokość przekazywanych kredytobiorcy kwot była ustalana w drodze rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej wydawanego w oparciu o delegację ustawową wynikającą z art. 15 ust.
art. 481 § 1 k.c
1876) oraz art. 481 § 1 k.c.
art. 6 k.c
Podstawa prawną powództwa był art. 69 ust.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C - upr 996/17

UZASADNIENIE

Powód - Bank (...) Spółka Akcyjna w W. wniósł pozew przeciwko pozwanej M. P. (1) o zapłatę w elektronicznym postępowaniu upominawczym, w którym domagał się zasądzenia kwoty 4.451,56 zł oraz zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powód podał, że roszczenie wynika z umowy o kredyt studencki zawartej w dniu 14 lutego 2003r. przez pozwaną z Bankiem (...) S.A. Dochodzona pozwem kwota stanowi niespłaconą przez pozwaną kwotę kapitału kredytu - 4.259,19 zł oraz odsetki umowne liczone od kwoty niespłaconego kapitału kredytu - 2,19 zł i odsetki za opóźnienie w kwocie 190,18 zł.

Bank wzywał pozwaną do zapłaty dochodzonej pozwem kwoty, pozwana nie spełniła świadczenia na rzecz powoda. Nakazem zapłaty z dnia 30 czerwca 2017 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie nakazał pozwanej, aby zapłaciła na rzecz powoda kwotę 4,451,56 zł oraz 656,56 zł tytułem zwrotu kosztów procesu albo wniosła sprzeciw. Postanowieniem z dnia 2 października 2017 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie uchylił nakaz zapłaty z dnia 30 czerwca 2017 roku w całości i przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu.

W piśmie procesowym wniesionym w dniu 18 grudnia 2017 roku powód oświadczył, że cofa pozew o kwotę 1.480,00 zł oraz podtrzymuje powództwo w pozostałym zakresie. W odpowiedzi na pozew pozwana M. P. (1) wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu pisma procesowego pozwana przyznała, że zawarła z poprzednikiem prawnym powoda umowę o kredyt studencki, na mocy której otrzymywała przez okres 50 miesięcy świadczenie, aż do zakończenia studiów w 2007 roku. Pozwana podała, że ostateczna spłata kredytu winna nastąpić w terminie do 31 grudnia 2019r.

Pozwana zaprzeczyła, aby istniał dług wynikający wobec powoda z tej umowy, wskazała, że naa skutek dokonywanych przez nią wpłat istnieje nadpłata po stronie powoda, potwierdzona aktualnym stanem zadłużenia ustalonym w oddziale powoda. Powód zaprzestał informowania pozwanej o wysokości bieżących rat do spłaty kredytu, a sporządzone przez powoda wezwanie do zapłaty zostało wysłane na nieaktualny adres pozwanej i nie zostało jej prawidłowo doręczone. Pozwana zaprzeczyła ponadto , aby dochodzone pozwem roszczenie było wymagalne albowiem powód nie dokonał skutecznego wypowiedzenia umowy wobec pozwanej.

Na rozprawie w dniu 1 lutego 2018 roku pozwana podtrzymała stanowisko wyrażone w odpowiedzi na pozew. Powód w piśmie procesowym z 13 lutego 2018r. oświadczył, że cofa pozew wraz ze zrzeczeniem się roszczenia co do kwoty 330 zł, a w pozostałym zakresie podtrzymał żądanie pozwu oraz przytoczone okoliczności uzasadniające powództwo. Na rozprawie w dniu 1 marca 2018r. oraz w dniu 27 marca 2018r. pozwana nie zmieniła stanowiska. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 14 lutego 2003 roku M. P. (1) zawarła z Bankiem (...) S.A. w W. umowę o kredyt studencki, na podstawie której bank zobowiązał się do wypłacania M.

M.-P. przez okres 50 miesięcy zgodnie z planem studiów świadczenia tytułem kredytu studenckiego. W dniu zawarcia umowy wysokość miesięcznego świadczenia banku wynosiła 450 zł. Kredyt był oprocentowany według zmiennej rocznej stopy procentowej, wynoszącej 1,16 stopy redyskontowej weksli Narodowego Banku Polskiego i w dniu podpisania umowy wynoszącej 7,25 %. M. M.-P. zobowiązała się do spłaty kredytu wraz z należnymi odsetkami w terminach i kwotach określonych w planie spłat, liczba rat spłaty kredytu stanowiła dwukrotność liczby wypłaconych rat kredytu.

W razie niespłacenia w terminie raty kredytu bankowi przysługiwały odsetki w wysokości odsetek ustawowych za okres opóźnienia. Bankowi przysługiwało uprawnienie do wypowiedzenia umowy kredytu w całości lub w części w przypadku stwierdzenia, że warunki udzielenia kredytu nie zostały dotrzymane lub w razie zagrożenia terminowej spłaty kredytu wraz z odsetkami, w szczególności w przypadku pozostawania przez kredytobiorcę w zwłoce z zapłatą co najmniej dwóch pełnych rat kredytu, po uprzednim wezwaniu kredytobiorcy do zapłaty zaległych rat w terminie nie krótszym niż 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem wypowiedzenia umowy.

Okres wypowiedzenia wynosił 30 dni. Zabezpieczeniem spłaty kredyt był wystawiony przez kredytobiorcę weksel in blanco oraz poręczenie wekslowe 3 osób. Dowód: - umowa o kredyt studencki z 14.02.2003r. - k. 66-74, 81. M. M.-P. otrzymywała świadczenie banku do czerwca 2007 roku. Łączna kwota udzielonego kredytu wynosiła 28.080 zł. W dniu 9 czerwca 2011r. Bank (...) S.A. w W. sporządził harmonogram spłaty kredytu , którego kwota wynosiła 22.179 zł. Dowód: - informacja z 09.06.2011r. - k. 77-78 W dniu 4 maja 2016 roku Bank (...) S.A. w W. sporządził oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu z dnia 14.02.2003r. po upływie 30 dniowego terminu z uwagi na zadłużenie w spłacie kapitału kredytu w wysokości 6.565,87 zł adresowane do M.

M.-P., D. P. i M. P. (2). Dowód: - wypowiedzenie umowy z 04.05.2016r. - k. 93-98. W okresie od 9 stycznia 2017r. do 16 stycznia 2018r.. M. M.-P. wpłaciła na rzecz banku kwotę 2.130 zł na poczet spłaty kapitału kredytu oraz kwotę 233,24 zł na poczet wymagalnych odsetek. okoliczności niesporne, a ponadto: - historia rachunku klienta - k. 89-92. W dniu 31 marca 2017r. Bank (...) S.A. w W. sporządził wezwanie M. M.- P. do zapłaty kwoty 4.422,97 zł w terminie do dnia 7 kwietnia 2017 roku. Dowód: - wezwanie do zapłaty z 31.03.2017r. - k.

32. W dniu 16 maja 2017r. Bank (...) Spółka AKcyjna w W. sporządził wyciąg z ksiąg bankowych, w którym stwierdził istnienie wymagalnego zobowiązania M. M.-P. wynikającego z umowy zawartej w dniu 14.02.2003r. w wysokości 4.259,19 zł tytułem niespłaconego kapitału, 2,19 zł tytułem odsetek umownych oraz 190,18 zł tytułem odsetek umownych za opóźnienie. Dowód: - wyciąg z ksiąg bankowych nr (...) z 16.05.2017r. - k.

30.

Sąd zważył, co następuje:

W zakresie powództwa o zapłatę kwoty 1.810 zł powód cofnął skutecznie pozew ze zrzeczeniem się roszczenia, z kolei w pozostałym zakresie powództwo okazało się niezasadne w całości. W piśmie procesowym z dnia 15 grudnia 2017r. wniesionym przed rozpoczęciem rozprawy powód cofnął pozew co do kwoty 1.480 zł, z kolei w piśmie z dnia 13 lutego 2018r. powód cofnął pozew ze zrzeczeniem się roszczenia co do kwoty 330 zł. Cofnięcie pozwu w tym zakresie było skuteczne wobec braku podstaw do uznania je za sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego lub zmierzającego do obejścia prawa.

Na podstawie art. 355 § 1 kpc w zakresie powództwa o zasądzenie od pozwanej kwoty 1.810 zł postępowanie należało umorzyć. W pozostałym zakresie powództwo nie zostało udowodnione co do wysokości, jak również powód nie wykazał, że jest wymagalne. Podstawa prawną powództwa był art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1876) oraz art. 481 § 1 k.c. do stosunku umownego pomiędzy stronami mają ponadto zastosowanie przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim (Dz.U. poz. 1081, z późn. zm.53) oraz ustawy z dnia 17 lipca 1998r. o pożyczkach i kredytach studenckich (Dz.

U. z 1998, Nr 108, poz. 685 ze zm.). Zgodnie z art. 69 ust. 1 Prawa bankowego przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. W myśl art. 481 § 1 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Niespornymi okolicznościami pomiędzy stronami procesu było zawarcie umowy o kredyt studencki przez pozwaną z Bankiem (...) S.A. w W. w dniu 14 lutego 2003r. i przekazywanie pozwanej do czerwca 2007 roku środków tytułem wypłaty tego kredytu w 50 miesięcznych ratach. Spór pomiędzy stronami dotyczył wysokości długu pozwanej wobec powoda wynikającego z umowy oraz wymagalności zobowiązania pozwanej. Pozwana kwestionowała tak wysokość dochodzonego pozwem roszczenia, jak i jego wymagalność, wskazywała że umowa o kredyt studencki nie została skutecznie wypowiedziana przez powoda z uwagi na to, że nie doręczono jej oświadczenia banku o wypowiedzeniu, twierdziła ponadto że powód domaga się zapłaty nieprawidłowo ustalonej kwoty albowiem pozwana wywiązywała się ze swojego obowiązku zapłaty rat kredytu w ten sposób, że dokonała nadpłaty kredytu i nie posiada wobec powoda żadnego długu.

Powyższe okoliczności pozwana podniosła już w odpowiedzi na pozew, a powód zobowiązany w piśmie z dn. 1 lutego 2018r. do podania i przedstawienia dowodów na okoliczność wymagalności roszczenia o zapłatę, sposobu ustalenia kwot dochodzonych tytułem kapitału i odsetek ograniczył aktywność dowodową do przedstawienia odpisów pism zawierających wypowiedzenie umowy kredytu oraz wyciągi z rachunku klienta zawierające kwoty dokonywanych przez pozwaną wpłat na poczet kapitału kredytu i odsetek zaliczone przez powoda. Powód nie przedstawił w żadnym piśmie procesowym wyliczenia ani dowodów na okoliczność wykazania jak ustalił kwotę dochodzoną pozwem, nie wskazał w toku procesu jaka była kwota udzielonego pozwanej kredytu, nie przedstawił także dowodów na doręczenie pozwanej oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o kredyt, jak również nie wykazał, aby to oświadczenie miało oparcie w treści umowy stron i spełniało przesłanki wymienione w umowie.

Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Art. 3 kpc stanowi, że strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody. W myśl art. 232 kpc strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę. Pozwana M. P. (1) nie wykazała w procesie, aby dokonywała spłaty rat kredytu studenckiego w takich kwotach i terminach, że istniałaby nadpłata powodująca brak obowiązku zapłaty powodowi jakiejkolwiek kwoty.

Pozwana nie przedstawiła także żadnych dowodów celem wykazania, że spełniała w ustalonych terminach i wysokości obowiązek zapłaty rat kredytu powodowi. W tym zakresie skutki braku dowodów obciążają pozwaną, jednakże zaniechanie przedstawienia dowodów na wskazywane przez pozwaną okoliczności nie powoduje automatycznego przyjęcia, że powództwo jest zasadne. Powód nie wykazał w żaden sposób w jaki sposób ustalił kwotę dochodzoną pozwem - wysokość długu pozwanej wynikający z umowy o kredyt studencki ani tego, że pozwana opóźniała się w zapłacie rat kredytu, co uzasadniało wypowiedzenie umowy o kredyt i wymagalność kwoty dochodzonej pozwem.

Sporządzone oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o kredyt nie jest dowodem na skuteczne jego doręczenie pozwanej albowiem nie przedstawiono dowodu nadania bądź doręczenia pisma z dnia 04.05.2016r. przez pozwaną. Zaoferowane przez powoda dowody w dokumentów są niewystarczające - wyciąg z ksiąg bankowych z dnia 16 maja 2017r. nie ma charakteru dokumentu urzędowego, zawiera wyłącznie oświadczenie osoby je składającej w imieniu powoda o istnieniu długu pozwanej. Stwierdzone tym dokumentem zobowiązanie pozwanej winno zostać udowodnione dodatkowymi środkami dowodowymi, podobnie jak treść oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o kredyt studencki nie dowodzi bezpośrednio, że pozwana pozostawała w zwłoce z zapłatą rat kredytu, w jakiej wysokości i za jaki okres.

Powód winien wykazać jaką kwotę przekazał pozwanej w wykonaniu swojego obowiązku wynikającego z umowy o kredyt studencki, podczas gdy obowiązkiem pozwanej byłoby wykazanie, że wykonywała swój obowiązek w sposób ustalony w umowie. Jakkolwiek wysokość przekazywanych kredytobiorcy kwot była ustalana w drodze rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej wydawanego w oparciu o delegację ustawową wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o pożyczkach i kredytach studenckich w brzmieniu obowiązującym w dniu zawarcia umowy stron i w kolejnych latach wynosiła: w roku akademickim 2002/2003 roku 450 zł miesięcznie, w roku akademickim 2003/2004 - 460 zł miesięcznie w roku akademickim 2004/2005 - 600 zł miesięcznie, w roku akademickim 2005/2006 - 600 zł miesięcznie i w roku akademickim 2006/2007 - 600 zł miesięcznie, to cała kwota kredytu do spłaty przez pozwaną obejmowała także odsetki ustalone zgodnie z umową i prowizję banku.

Z harmonogramu spłat sporządzonego w dniu 09.06.2011r. wynika, że kapitał kredytu do spłaty wynosił 28.080 zł , jednak powód nie podał w procesie, aby to była kwota którą pozwana winna mu zwrócić ani nie wykazał w żaden sposób, jak ta kwota została ustalona biorąc pod uwagę, że suma wypłaconych pozwanej M. M.-P. rat kredytu w kolejnych latach akademickich wynosiła 27.100 zł (4.500 zł + 4.600 zł + 6.000 zł + 6.000 zł + 6.000 zł). Mając na uwadze powyższe okoliczności, w części nie objętej postanowieniem o umorzeniu postępowania powództwo należało oddalić wobec tego, że nie została udowodniona jego wysokość, ani wymagalność.