Appeal dismissed and proceedings terminated due to settlement agreement rendering further judgment unnecessary.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court vacated specific points of the lower court's judgment and terminated the proceedings in those areas. The parties had reached a settlement agreement during the appeal, agreeing to a payment and mutual waiver of costs. Consequently, the court deemed issuing a formal judgment on the disputed points unnecessary and applied the statutory rule for terminating proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 386 § 3 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.: If parties reach a settlement rendering a judgment unnecessary, the court of the second instance shall vacate the contested parts of the judgment and terminate the proceedings in those areas.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V ACa 715/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2017 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku V Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Katarzyna Przybylska (spr.) Sędziowie: SSA Anna Daniszewska SSO del. Leszek Jantowski Protokolant: sekretarz sądowy Karolina Petruczenko po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa Przedsiębiorstwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w R. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 20 lipca 2016 r. sygn. akt VI GC 244/15 p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżony wyrok w punkcie II (drugim) i IV (czwartym) i w tym zakresie postępowanie umorzyć. Na oryginale właściwe podpisy. Sygn. akt V ACa 715/16
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 lipca 2016r. Sąd Okręgowy w (...) w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w R. przeciwko M. K. i (...) sp. z o.o. w B. o zapłatę, na skutek zarzutów pozwanych od nakazu zapłaty, utrzymał w całości w mocy nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 22 października 2015r., (...) w stosunku do pozwanego M. K. (pkt I), uchylił w całości nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 22 października 2015r., (...) w stosunku do pozwanego (...)sp. z o.o. w B. i powództwo oddalił w całości (pkt II), zasądził od pozwanego M.
K. na rzecz powoda Przedsiębiorstwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w R. kwotę 2.491,00 zł tytułem dalszych kosztów procesu (pkt III) oraz zasądził od powoda Przedsiębiorstwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w R. na rzecz pozwanego (...) sp. z o.o. w B. kwotę 9.580,00 zł tytułem kosztów procesu (pkt IV). Powyższy wyrok zaskarżył apelacją powód w części, tj. w zakresie jego punktów II, IV i III w części co do niezasądzenia na rzecz powoda kwoty 2.491,00 zł tytułem dalszych kosztów procesu solidarnie także od (...)” Sp. z o.o. z siedzibą w B., wnosząc jego zmianę w zakresie punktu II wyroku poprzez utrzymanie w całości w mocy nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 22 października 2015r., (...) w stosunku do pozwanego (...)Sp. z o.o. w B., w zakresie punktu IV wyroku poprzez uchylenie tego punktu wyroku w całości oraz w zakresie punktu III wyroku poprzez zasądzenie solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwoty 2.491,00 zł tytułem dalszych kosztów procesu.
Ewentualnie powód wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w (...), Wydział VI Gospodarczy z dnia 20 lipca 2016r., wydanego w sprawie o sygn. akt VI GC w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od pozwanego (...) Sp. z o.o. Sp. k. w B. na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z opłatą od pełnomocnictwa, według norm przepisanych, z uwzględnieniem obu instancji. Zaskarżonym postanowieniom zawartym w w/w wyroku powód zarzucił:
1) naruszenie przepisu prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 k.p.c., polegające na: - błędnej ocenie dowodu z zeznań świadka, J. K. (1), w zakresie w jakim Sąd I instancji nie dał wiary tym zeznaniom i uznał, że umowa handlowa z 2014r. nie miała na celu zwiększenie limitu kupieckiego o kwotę 150.000,00 zł i nie było powodów dla których uprzednio udzielony limit kupiecki miał zostać zwiększony, podczas gdy świadek wyraźnie wskazał, że rozwiązanie polegające na zwiększeniu limitu kupieckiego z 2011r. było wolą stron i przedstawił okoliczności uzasadniające zwiększenie istniejącego limitu w czerwcu 2014r.; - błędnej ocenie dowodu z zeznań świadka P. S. i nieprzyjęciu, że ich treść świadczy o fakcie poręczenia przez (...) za cały dług M.
K. w stosunku do powoda, podczas gdy z zeznań świadka wynika, że pozwana spółka poręczyła za całość zobowiązań M. K. wynikających z umowy handlowej z 2011r.; - błędnej ocenie zeznań świadka L. M. poprzez przyjęcie, że nie miał on szerszej wiedzy w sprawie, podczas, gdy świadek ten potwierdził fakt zabezpieczania przez spółkę działalności M. K., m. in. poprzez poręczenie umowy i kredytu bankowego; - błędnej ocenie zeznań świadka J. K. (2) w zakresie, w jakim Sąd I instancji nie dał wiary tym zeznaniom i uznał, że umowa handlowa z 2014r. nie miała na celu zwiększenie limitu kupieckiego o kwotę 150.000,00 zł i według świadka umowa z 2014r. nie obowiązywała, podczas gdy świadek wyraźnie wskazał, że umowa z czerwca 2014r. była skutecznie zawarta, a intencją stron umowy było zwiększenie istniejącego limitu kupieckiego M.
K., co było uzasadnione większą ilością i skalą inwestycji realizowanych przez pozwanego w 2014r.; - błędnej ocenie dowodu z zeznań pozwanych M. K. i A. K. i przyjęciu, że zeznania te są wiarygodne co do twierdzenia, że umowa handlowa z 2011r. dotyczyła wyłącznie budowy W. T. w O., która została w całości z powodem rozliczona, podczas gdy z treści tej umowy nie wynika, ażeby miała dotyczyć konkretnej inwestycji, a z zeznań pozostałych świadków, w szczególności J. K. (1) i J. K. (2) jasno wynika, że umowa z 2011r. miała zabezpieczać całość zobowiązań M.
K. w stosunku do powoda wynikających z nabywania materiałów budowlanych na potrzeby wszystkich realizowanych przez pozwanego inwestycji; - błędnej ocenie dowodu z zeznań powoda J. R. w zakresie, w jakim Sąd I instancji nie dał wiary tym zeznaniom i uznał, że umowa handlowa z 2011r. nie dotyczyła konkretnej inwestycji, podczas gdy z treści tej umowy nie wynika, ażeby miała dotyczyć konkretnej inwestycji, a z zeznań pozostałych świadków, w szczególności J. K. (1) i J. K. (2) jasno wynika, że umowa z 2011r. miała zabezpieczać całość zobowiązań M.
K. w stosunku do powoda wynikających z nabywania materiałów budowlanych na potrzeby wszystkich realizowanych przez pozwanego inwestycji;
2) sprzeczność ustaleń Sądu z materiałem dowodowym zebranym w sprawie polegającą na: - błędnym ustaleniu, że towary zamawiane przez pozwanego M. K., w oparciu o umowę handlową z dnia 8 kwietnia 2011r., dostarczane były na inwestycję realizowaną przez pozwanego w O. pod nazwą W. T., podczas gdy z treści umowy nie wynika, ażeby dotyczyła ona konkretnej inwestycji, z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że umowa dotyczyła wszystkich zobowiązań M. K. niezależnie od budowy, z którą były związane; - błędnym ustaleniu, że w dniu 30 maja 2014r. doszło do zawarcia umowy handlowej pomiędzy powodem, pozwanym M.
K. i M. H., podczas gdy do ostatecznego zawarcia umowy nigdy nie doszło, co M. K. potwierdził, przedkładając powodowi swoją wersję umowy bez podpisu M. H. z adnotacją „nie doszła do skutku; - błędnym ustaleniu, że w umowie handlowej z dnia 3 czerwca 2014r. nie było wymogu poręczenia weksla przez (...) Sp. z o,o., podczas gdy z zeznań świadków oraz strony powodowej jasno wynika, że powód był zainteresowany udzieleniem takiego poręczenia, jednak spółka (...) nie chciała odpowiadać powyżej kwoty wcześniejszego poręczenia; - nieustaleniu, że umowa handlowa z dnia 3 czerwca 2014r. była kontynuacją umowy z dnia 8 kwietnia 2011r., podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadków, J.
K. (1), J. K. (2) oraz zeznań strony powodowej jasno wynika, że intencją stron obu umów było przyznanie M. K. w czerwcu 2014r. dodatkowego limitu kupieckiego w kwocie 150.000,00 zł ponad otrzymane wcześniej 300.000 zł, tj. łącznie 450.000 zł; - błędnym ustaleniu, że w ramach umowy handlowej z dnia 3 czerwca 2014r. pozwany otrzymywał materiały budowlane na potrzeby budowy (...) A. w B., podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadków i informacji o kontrahencie (...) wynika, że w 2014r. pozwany realizował co najmniej 7 inwestycji o dużej skali, w tym także inwestycję w O. (W.
T.), co świadczy o tym, że materiały dostarczane mu w tym czasie przeznaczone były nie tylko na budowę (...) A.;
3) naruszenie przepisu prawa procesowego, tj. art. 232 k.p.c. poprzez przyjęcie, że powód nie udowodnił zasadności swojego roszczenia w stosunku do (...)Sp. z o.o. w B., podczas gdy biorąc pod uwagę całokształt materiału dowodowego oraz okoliczności sprawy powód wykazał, że za należności objęte wekslem z dnia 8 kwietnia 2011r. winna odpowiadać także pozwana spółka;
4) naruszenie przepisu prawa procesowego, tj. art. 328 § 2 k.p.c. poprzez niewskazanie przez Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku wszystkich faktów, które Sąd uznał za udowodnione, wszystkich dowodów, na których się oparł, a w szczególności przyczyn dla których odmówił wiarygodności określonym dowodom, w szczególności dowodom z zeznań świadków, J. K. (1), J. K. (2) oraz strony powodowej;
5) naruszenie przepisu prawa procesowego, tj. art. 496 k.p.c. poprzez uchylenie w całości nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 22 października 2015r., (...) w stosunku do pozwanego, (...) Sp. z o.o. w B. i oddalenie powództwa w tym zakresie, podczas gdy całokształt materiału dowodowego oraz okoliczności sprawy wskazują, że za należności objęte wekslem z dnia 8 kwietnia 2011r. winna odpowiadać także pozwana spółka, co oznacza, że wyżej wymieniony nakaz zapłaty powinien zostać utrzymany w mocy także w stosunku do (...) Sp. z o.o.;
6) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 98 i 100 k.p.c. polegające na zasądzeniu od powoda na rzecz pozwanego (...) Sp. z o.o. w B. kosztów procesu, podczas gdy mając na uwadze błędne rozstrzygnięcie podjęte przez Sąd I instancji i zasadność zarzutów niniejszej apelacji koszty postępowania, w tym koszty zastępstwa procesowego, winny zostać zasądzone w tym zakresie na rzecz powoda;
7) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 353 § 1 k.c. w zw. z art. 366 § 1 i 2 k.c. poprzez przyjęcie, że pozwany,(...) Sp. z o.o. B. nie jest zobowiązany solidarnie do zapłaty na rzecz powoda kwoty dochodzonej pozwem w niniejszej sprawie, podczas gdy biorąc pod uwagę całokształt materiału dowodowego oraz okoliczności sprawy powód wykazał, że za należności objęte wekslem z dnia 8 kwietnia 2011r. winna odpowiadać także pozwana spółka;
8) naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 65 k.c. poprzez błędne przyjęcie, że podpisanie przez powoda i M. K. umowy handlowej z dnia 3 czerwca 2014r. nie stanowiła rozszerzenia limitu kupieckiego przyznanego pozwanemu M. K. umową handlową z 2011r. i w związku z tym (...) Sp. z o.o. w B. nie odpowiada za zobowiązania wynikające z umowy z 2011r., podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego i okoliczności sprawy wynika, iż intencją stron umowy z 2014r. było zwiększenie przyznanego uprzednio pozwanemu limitu kupieckiego o 150.000,00 zł, tj. do kwoty 450.000,00 zł, a za należności objęte wekslem z dnia 8 kwietnia 2011r. winna odpowiadać także pozwana spółka;
9) naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 6 k.c. poprzez przyjęcie, że powód nie udowodnił zasadności swojego roszczenia w stosunku do (...) Sp. z o.o. w B., podczas gdy biorąc pod uwagę całokształt materiału dowodowego oraz okoliczności sprawy powód wykazał, że za należności objęte wekslem z dnia 8 kwietnia 2011r. winna odpowiadać także pozwana spotka. W odpowiedzi na apelację pozwany, pismem z dnia 4 października 2017r., wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Strony po przeprowadzeniu pertraktacji ugodowych w toku postępowania apelacyjnego - na rozprawie apelacyjnej w dniu 7 listopada 2017r. - zawarły ugodę, zgodnie z którą pozwany zobowiązał się zapłacić na rzecz powoda kwotę 100.000,00 zł na zaspokojenie wszelkich roszczeń powoda dochodzonym w niniejszym postępowaniu, w terminie do dnia 15 listopada 2017r. wskazując, iż obowiązek ten został zabezpieczony ustanowieniem na rzecz powoda hipoteki umownej na nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w Bydgoszczy prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) do kwoty 100.000,00 zł.
Jednocześnie strony ustaliły, że pozwany nie będzie dochodził od powoda zapłaty z tytułu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w (...), Wydział VI Gospodarczy, z dnia 20 lipca 2016r. w sprawie (...) a ponadto strony ustaliły, że koszty procesu pomiędzy nimi, w tym koszty zastępstwa procesowego, znoszą się wzajemnie za I i II instancję.
Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:
Wyrok w zaskarżonej części, tj. w zakresie jego punktu II i IV podlega uchyleniu, postępowanie zaś w tym zakresie - umorzeniu. Stosownie bowiem do treści art. 386 § 3 k.p.c., jeżeli pozew ulega odrzuceniu albo zachodzi podstawa do umorzenia postępowania, sąd drugiej instancji uchyla wyrok oraz odrzuca pozew lub umarza postępowanie. W myśl art. 355 § 1 k.p.c., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. W niniejszej sprawie strony zawarły ugodę wyczerpującą wszelkie roszczenia powoda, dlatego też wydanie wyroku w zaskarżonej części stało się zbędne. Wobec powyższego, na podstawie art. 386 § 3 k.p.c. w zw. z art. 355 § 1 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji.