Court allows loan repayment claim against defendant, rejecting statute of limitations defense due to short period elapsed.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the defendant to pay the plaintiff 2,070 PLN plus contractual interest and procedural costs. The plaintiff alleged an unpaid loan of 4,750 PLN where only 2,700 PLN was repaid, triggering a default and contract termination. The defendant raised a statute of limitations defense, but the court rejected it because the three-year limitation period for commercial claims had not yet expired as of the lawsuit's filing date.
Legislator headnote
AI generatedArt. 720 § 1 k.c.; Art. 118, 120 k.c.; Art. 481 § 1 k.c.; Art. 98 kpc; Art. 485 § 1 k.c. - A loan contract creates an obligation to repay principal and interest; the statute of limitations for commercial claims runs for three years from when the claim becomes due, and a defense is inadmissible if the period has not expired.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I 1 C 1478/17 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marta Bona po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2017 r. w Gdyni sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przeciwko L. T. o zapłatę I zasądza od pozwanego L. T. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę 2.070,00zł (dwa tysiace siedemdziesiąt złotych) z umownymi odsetkami od kwoty 2.050,00 zł w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 6.12.2014 r. do dnia 31.12.2015r., a od 1.1.2016r. do dnia zapłaty w wysokości nie wyższej niż odsetki ustawowe w wysokości równej dwukrotności sumy stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 punktów procentowych;
II zasądza od pozwanego L. T. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę 100,00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;
UZASADNIENIE
Powód, (...) Spółka zoo w G. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin Zachód w Lublinie ,w dniu 8.2.2017r o orzeczenie nakazem zapłaty, aby pozwany, L. T., zapłacił powodowi kwotę 2070, 00 zł wraz z odsetkami umownymi od kwoty 2050 zł w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 6.12.2014 r. do dnia 31.12.2015r., a od 1.1.2016r. do dnia zapłaty w wysokości nie wyższej niż odsetki ustawowe w wysokości równej dwukrotności sumy stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 punktów procentowych oraz kosztami postępowania.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż (...) Spółka zoo w G. udzielił pozwanemu , L. T., pożyczki gotówkowej 4.750 zł, która miał spłacić w 50-u ratach po 95 zł tygodniowo. Pożyczka nie została spłacona w całości w terminie, bowiem pozwany wpłacił tylko 2700 zł, wobec czego wierzyciel wezwał pozwanego do zapłaty niespłaconej reszty, zaś potem- wobec braku wpłaty- wypowiedział umowę w dniu 28.10.2014r . Pozew, k. 2-5 Postanowieniem z dnia 8.3.2017r sprawa została przekazana Sądowi Rejonowemu w Gdyni Postanowienie, k. 5v Nakazem wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 24.8.2017r w sprawie I 1 Nc 2418/17, pozwany został zobowiązany do zapłaty na rzecz powoda kwoty 2070 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 6.12.2014 r. do dnia 31.12.2015r., a od 1.1.2016r. do dnia zapłaty w wysokości nie wyższej niż odsetki ustawowe w wysokości równej dwukrotności sumy stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 punktów procentowych oraz kosztami postępowania. nakaz zapłaty, k. 28 Pozwany złożył sprzeciw od w/w nakazu.
Wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu podniósł zarzut przedawnienia roszczenia. sprzeciw, k. 30-33 Sąd ustalił następujący stan faktyczny : W dniu 28 .1. 2014 r. (...) Spółka zoo w G. udzieliła pozwanemu, L. T., pożyczki w wysokości 4750 zł na 18 miesięcy-do dnia 20 .1.2015r włącznie. Miała być spłacona w wysokości 4750 zł w 50-u tygodniowych ratach po 95 zł. Pozwany zobowiązał się do spłaty odsetek umownych przeterminowanych w razie zwłoki ze spłatą w wysokości 16 % w stosunku rocznym. Do kwoty należnej do spłaty doliczono: opłatę przygotowawczą- 1362, 55 zł, kwota oprocentowania – 101,82 zł, koszt obsługi w domu – 887, 45 zł, łącznie 6112, 55 zł . umowa pożyczki – k.13-13v, Wobec faktu, iż pożyczkobiorca wpłacił łącznie kwotę 2700 zł zaliczoną przez powoda na poczet kapitału i nie spłacił kolejnych rat wynikających z zawartej umowy, pismem z dnia 5.8. 2014r. wierzyciel wezwał Go do zapłaty kwoty 475 zł plus 10 zł opłaty na koszty korespondencji i wobec braku spłaty, pismem z dnia 28.10.2014r wypowiedział umowę pożyczki i wezwał L.
T. do natychmiastowej zapłaty należnego świadczenia , a w przypadku braku wpłaty poinformował, że skieruje sprawę do Sądu . wezwania wraz z kserokopią zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 14, 16-18 wypowiedzenie, k. – k. 15 Na dzień sporządzenia pozwu do Sądu wysokość zadłużenia z tytułu niespłaconego kapitału wynosiła 2050, 00 zł oraz 20 zł koszty korespondencji. uzasadnienie pozwu – k.3-4, wypowiedzenie, k. – k. 15
Sąd zważył co następuje:
Stan faktyczny w sprawie uznać należało za niekwestionowany ,zwłaszcza, że pozwany przyznał w sprzeciwie fakty przytoczone w pozwie , a do Sądu należała w tej sytuacji ocena prawna okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. Należy także stwierdzić , że mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego, a mianowicie obowiązku udowadniania faktów i twierdzeń przez stronę wywodzącą z tychże faktów skutki prawne, określoną w dyspozycji art. 6 k.c., Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów.
Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe. Powód wykazał należycie swoje roszczenie co do zasady i wysokości, a pozwany nie kwestionował tychże, zgłosił jednakże zarzut przedawnienia. W ocenie Sądu, roszczenie zasługuje na uwzględnienie w zakresie objętym żądaniem pozwu, albowiem zostało wykazane dokumentami, które nie zostały podważone przez pozwanego i nie budzą wątpliwości Sądu co do autentyczności i wiarygodności.
Zarzut przedawnienia jest zarzutem chybionym, albowiem, zgodnie z treścią art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Przepis art. 120 k.c. stanowi, że bieg przedawnienia roszczenia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Skoro pożyczka miała być spłacana w ratach tygodniowych po 95 zł , to spłacono 28 rat, czyli 7 miesięcy, a więc od grudnia 2014r nie była spłacana i poszczególne raty stawały się wymagalne.
Do dnia wniesienia pozwu, tj. do 8.2.2017r nie upłynęły trzy lata od tej chwili, bowiem upłynęłyby dopiero w grudniu 2017r. Przepis art. 720 kc stanowi, że :” przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Zatem z istoty umowy pożyczki wynika obowiązek jej zwrotu, choć to od stron zależy, w jaki sposób zwrot jej nastąpi.” W niniejszej sprawie poza sporem między stronami był fakt zawarcia przez pozwanego w dniu 28.4. 2014 r., umowy pożyczki na okres do 20.1.2015r.
Powódka z powyższego stanu faktycznego, powołując się na zapisy umowy oraz przepis art. 720 kc :” przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Zatem z istoty umowy pożyczki wynika obowiązek jej zwrotu, choć to od stron zależy, w jaki sposób zwrot jej nastąpi.” wywiodła zasadnie roszczenie w tej sprawie.
Pozwany nie przedstawiła żadnych dowodów, z których wynikałoby , że dokonała spłaty pożyczki w całości. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w punkcie I zasądzając, na mocy art. 720 § 1 k.c. od pozwanego niespłaconą kwotę należności głównej, kwotę odsetek umownych przeterminowanych należnych od pożyczki za okres od 6.12.2014r do dnia zapłaty na mocy art. 481 § 1 k.c. :” § 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.§ 2.
Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.”. O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie II wyroku, na mocy a rt.
98. kpc i § 2 ust. 1 obciążając kosztami postępowania pozwanego jako przegrywającego w całości sprawę. Na kwotę ustalonych kosztów składa się: 100 zł – opłata od pozwu.