Court dismisses appeal to invalidate enforcement clause due to ineffective service of payment order.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal overturned the lower court's decision granting the enforcement clause to the plaintiff's payment order. The defendant argued the order was invalid because it was not served at their actual residence, noting they lived in a rented property while their registration was elsewhere. The court agreed that the defendant's actual place of residence was the rented apartment, meaning the order could not be validly served there and thus failed to become legally effective.
Legislator headnote
AI generatedArt. 135 § 1 k.p.c.; Art. 502 § 2 k.p.c.: A payment order in a collection proceeding becomes legally effective only upon valid service at the defendant's actual place of residence, which is determined by the centering of their life activities rather than the registered address.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 69/18 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Zbigniew Krepski (spr.) Sędziowie : SO Małgorzata Bartczak-Sobierajska, SO Joanna Rusińska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w Ł. przeciwko A. L. o zapłatę w postępowaniu upominawczym na skutek zażalenia pozwanego na postanowienia Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 29 sierpnia 2017 r., sygn. akt V GNc 41/15 postanawia uchylić zaskarżone postanowienie Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Joanna Rusińska
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy we Włocławku, w sprawie z powództwa (...) sp. z o.o. w Ł. przeciwko A. L. o zapłatę w postępowaniu upominawczym, uwzględniając wniosek powoda nadał klauzulę wykonalności prawomocnemu nakazowi zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia10 września 2015 r., sygn. akt V GNc 41/15 w zakresie pkt I, na podstawie art. 781 § 1 k.p.c. (k.393). W uzasadnieniu wskazał, iż powyższy nakaz zapłaty został doręczony pozwanemu przez awizo w dniu 08 lutego 2016 r. i uprawomocnił się w dniu 23 lutego 2016 r. (k.454).
Powyższe postanowienie zaskarżył w całości pozwany zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c., art. 363 § 1 k.p.c. oraz art. 502 § 2 k.p.c. in princ. polegające błędnym uznaniu, że pozwanemu skutecznie doręczono przesyłkę zawierającą nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, a w konsekwencji na błędnym uznaniu, że powyższy nakaz uprawomocnił się wskutek upływu biegu terminu do jego zaskarżenia, w sytuacji kiedy przesyłka ta nie została wysłana na adres miejsca zamieszkania pozwanego w rozumieniu art. 135 § 1 k.p.c. Wskazując na powyższy zarzut pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenie wniosku powoda o nadanie klauzuli wykonalności ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Ponadto pozwany wniósł o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym we Włocławku, sygn. akt Km (...) do czasu prawomocnego zakończenia postępowania zażaleniowego na podstawie art. 821 § 1 zd.1 k.p.c. W uzasadnieniu pozwany w szczególności podkreślił, że wskazany w aktach sprawy adres w W. przy ul. (...) jest nieprawidłowy, gdyż pozwany tam nie mieszka, a jedynie ma meldunek; natomiast pozwany zamieszkuje od dnia 30 maja 2014 r. w W. przy ul. (...) (k.414-418). Powód nie udzielił odpowiedzi na zażalenie pozwanego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie pozwanego jest uzasadnione i jako takie zasługuje na uwzględnienie. Rację mają żalący się, że w niniejszej sprawie przedmiotowy nakaz zapłaty z dnia 10 września 2015 r. nie uprawomocnił się wobec braku skutecznego doręczenia jego odpisu pozwanemu; doszło zatem do zarzucanego w zażaleniu naruszenia art. 502 § 2 k.p.c., art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. i art. 363 § 1 k.p.c. Pozwany wykazał bowiem, że nie zamieszkują pod adresem zamieszkania wskazanym przez powoda w pozwie tj. w W. przy ul. (...) ani pod adresem w W. przy ul. (...), lok. (...) wskazanym w piśmie procesowym powoda z dnia 07 stycznia 2016 r.
Jak podniósł bowiem pozwany w zażaleniu i co wynika z załączonego do sprzeciwu pozwanego od nakazu zapłaty odpisu umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia 30 maja 2014 r. zawartej przez pozwanego jako najemcą z wynajmującym A. K., pozwany mieszka w tym wynajętym lokalu mieszkalnym w W. przy ul. (...) lok. nr (...) (k.279-280), pomimo zameldowania pod adresem wskazanym w piśmie procesowym powoda z dnia 07 stycznia 2016 r. Sąd odwoławczy podziela w tym miejscu pogląd dominujący w doktrynie, zgodnie z którym wyrażenie zamiaru stałego pobytu nie wymaga złożenia oświadczenia woli, a wystarcza, że zamiar taki wynika z zachowania danej osoby polegającego na ześrodkowaniu swojej aktywności życiowej w określonej miejscowości.
Powyższe oznacza, że in concreto obecnie miejsce zamieszkania pozwanego znajduje się w miejscu położenia wynajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego w W. przy ul. (...), lok nr (...) (art. 135 § 1 k.p.c.). W konsekwencji w ocenie Sądu Okręgowego brak było podstaw do nadania przez Sąd Rejonowy przedmiotowemu nakazowi zapłaty klauzuli wykonalności skoro nakaz ten nie uprawomocnił się z uwagi na nieprawidłowe doręczenie tego orzeczenia pozwanemu; z tego względu nie mógł zatem stać się tytułem egzekucyjnym. Reasumując, z tych wszystkich względów podzielając trafne stanowisko skarżącego należało zaskarżone postanowienie uchylić na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. pierwsze k.p.c. Wobec uchylenia zaskarżonego postanowienia za bezprzedmiotowy należało uznać zawarty w petitum niniejszego zażalenia wniosek pozwanego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania zażaleniowego.
Sąd Odwoławczy nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego mając na uwadze, że in concreto orzeczenie to nie ma charakteru orzeczenia kończącego sprawę w instancji w rozumieniu art. 108 § 1 zd. pierwsze k.p.c.; a zatem o kosztach postępowania zażaleniowego orzeknie Sąd I instancji w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji (art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.). Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Joanna Rusińska (...) 1. (...) 2. (...) - (...) - (...) 3. (...) T., (...)