Court dismissed defendant's statute of limitations defense and awarded plaintiff's loan claim with interest and costs.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled in favor of the plaintiff, a joint-stock company, ordering the defendant to repay a loan of 1,135.13 zł plus contractual interest and legal costs. Although the defendant argued the claim was time-barred due to her illness in 2016, the court found the statute of limitations was interrupted by the filing of the lawsuit in March 2017. Consequently, the court rejected the defense and fully supported the plaintiff's request based on the evidence of the loan agreement and subsequent default notices.
Legislator headnote
AI generatedArt. 118 § 1, Art. 123 § 1 k.c.: The statute of limitations for a claim is interrupted by the initiation of court proceedings; therefore, a claim filed within the limitation period remains valid despite the defendant's assertion of expiration.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 1457/17 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy w Zawierciu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Agnieszka Wolak Protokolant: stażysta Sylwia Duma-Syrek po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2018 r. w Zawierciu sprawy z powództwa (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. przeciwko E. A. o zapłatę 1. zasądza od pozwanej E. A. na rzecz powoda (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwotę (...),13 (jeden tysiąc sto trzydzieści piec 13/100) zł z odsetkami umownymi od kwoty 1030,01 (jeden tysiąc trzydzieści 01/100) zł w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP rocznie, przy czym nie więcej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 09.03.2017r. do dnia zapłaty;
2. zasądza od pozwanej E. A. na rzecz powoda (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwotę 30,30 (trzydzieści 30/100) zł tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 197 (sto dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I C 1457/17 upr.
UZASADNIENIE
Powód (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanej E. A. kwoty 1 135,13 zł wraz z odsetkami umownymi od kwoty 1 030,01 zł w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP rocznie, przy czym nie więcej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego w kwocie 180 zł. Pozew wniesiono w dniu 9.03.2017r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym, w którym Referendarz sądowy Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie w dniu 21.03.2017r. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym sygn. akt VI Nc-e 405215/17, uwzględniający żądanie pozwu w całości.
Na skutek sprzeciwu wniesionego przez pozwaną postanowieniem z dnia 9.05.2017r. przekazano rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Zawierciu, jako miejscowo właściwego. Po przekazaniu sprawy do Sądu Rejonowego Zawierciu pełnomocnik powoda w piśmie z dnia 14.08.2017r. uzupełnił braki formalne zgodnie z art.505 37 § 1 kpc oraz złożył powołane w pozwie dokumenty. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że należność dochodzona pozwem wynika z braku zapłaty przez pozwaną z tytułu umowy pożyczki zawartej w dniu 18.11.2015r. Z uwagi na rażące naruszenie w części dotyczącej warunków spłaty przedmiotowa umowa została wypowiedziana i stała się wymagalna w dniu 20.06.2016r.
Na kwotę 1 135,13 zł składają się należności: 1 030,01 zł tytułem niespłaconej kwoty kapitału, 85,12 zł tytułem odsetek karnych naliczonych według ustalonej stopy procentowej od niespłaconego kapitału na dzień 7.03.2017r. i 20 zł tytułem opłat i prowizji. Pomimo wezwań i monitów, a także propozycji rozłożenia należności na raty, pozwana nie wywiązała się z obowiązku zapłaty. Pozwana E. A. zarówno w sprzeciwie od nakazu zapłaty (k.5-9 akt), jak i podczas rozprawy podniosła zarzut przedawnienia roszczenia. Wyjaśniła przy tym, że w 2016r. poważnie zachorowała i nie była w stanie spłacić pożyczki w firmie pożyczkowej F..
Nigdzie nie pracuje, jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, a przy tym osobą niepełnosprawną. Nie otrzymuje jednak z tego tytułu żadnych świadczeń, nawet zasiłku stałego z MOPS. Sama wychowuje dwóch niepełnosprawnych synów, również z orzeczoną niepełnosprawnością. Jedynym źródłem ich utrzymania są alimenty wypłacane na rzecz synów z Funduszu Alimentacyjnego oraz zasiłek rodzinny. Pozwana oświadczyła też, że jeżeli zarzut przedawnienia nie zostanie uwzględniony, to liczy się z koniecznością spłaty całości należności.
Nie jest w stanie zadeklarować spłaty ratalnej, ponieważ jeden syn nadal się uczy, a koszty leczenia drugiego są dość wysokie. (k.55 akt) W piśmie procesowym z dnia 14.08.2017r. oraz w odpowiedzi na sprzeciw pozwanej pełnomocnik powoda podtrzymał żądanie pozwu w całości. Wyjaśnił przy tym, że z dniem 31.03.2016r. nastąpiło przekształcenie (...) sp. akcyjnej sp.komandytowej na (...) SA. Zgodnie z zasadą kontynuacji podmiotowej wyrażonej w art. 553 ksh ogół praw i obowiązków przekształconej (...) przysługuje po jej przekształceniu (...) SA.
Odnośnie zarzutu przedawnienia strona powodowa wskazała, że zgodnie postanowieniami umowy pożyczki okres jej wypowiedzenia wynosi 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia. W tym przypadku 30-dniowy okres wypowiedzenia rozpoczął swój bieg następnego dnia od daty drugiego awiza korespondencji, zawierającej wystosowane do pozwanej wypowiedzenie umowy pożyczki z dnia 6.05.2016r. Świadczenie banku stało się więc wymagalne z dniem 21.06.2016r. i od tej daty, stosownie do dyspozycji przepisu art. 120 kc należy liczyć początek biegu przedawnienia roszczeń powoda, który zgodnie z art. 118 kc in fine wynosi 3 lata od dnia wymagalności świadczenia.
Ponieważ zgodnie z art. 123 § 1 kc bieg przedawnienia roszczenia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia, z chwilą wytoczenia powództwa w dniu 9.03.2017r. bieg przedawnienia roszczeń powoda został przerwany. Zatem podniesiony przez pozwaną zarzut przedawnienia roszczenia jest bezzasadny. Postępowanie w sprawie prowadzono w trybie uproszczonym.
Sąd Rejonowy ustalił i zważył co następuje :
Sąd dopuścił dowód z dokumentów przedstawionych przez stronę powodową, to jest umowy pożyczki z dnia 18.11.2015r. wraz z załącznikami: harmonogramem spłat, tabelą opłat i prowizji, formularzem informacyjnym, sposobem obliczenia rocznej stopy oprocentowania, procedury monitoringu opóźnień w spłacie pożyczki, dyspozycji uruchomienia pożyczki oraz monitów z dnia 24.03.2016r., 25.04.2016r., wypowiedzenia umowy pożyczki z dnia 06.05.2016r. i wezwania do zapłaty z dnia 11.07.2016r., dla ustalenia charakteru, wysokości i wymagalności roszczeń objętych pozwem, a także odpisu z KRS powoda dla ustalenia zmian podmiotowych po stronie powoda i zmiany nazwy. (k.22-38 akt) Na podstawie umowy z dnia 18.11.2015r. pozwanej udzielono pożyczki w kwocie 1000 zł, a wysokość prowizji za jej udzielenie określono w umowie na 800 zł.
Umowę zawarto na okres od 18.11.2015r. do 14.07.2016r. Pożyczka miała być spłacona w 7 miesięcznych ratach w kwotach po 257,16 zł. Z uwagi na opóźnienia w zapłacie kolejnych rat i brak reakcji na przesłane przez powoda monity, w dniu 6.05.2016r. skierowano do pozwanej wypowiedzenie umowy pożyczki z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia, liczonego od dnia doręczenia wypowiedzenia. Korespondencja zawierająca wypowiedzenie umowy była dwukrotnie awizowana w dniach 11.05.2016r. i 19.05.2016r., lecz nie została podjęta przez pozwaną.
W związku z wypowiedzeniem umowy pozwana była zobowiązana do zapłaty zaległej kwoty z tytułu kapitału w wysokości 1030,01 zł, opłat i prowizji w wysokości 20 zł i dalszych odsetek karnych za opóźnienie w zapłacie. Mając na uwadze stanowisko pozwanej, Sąd ograniczył postępowanie dowodowe do przedstawionych przez stronę powodową wraz z pozwem dokumentów i stwierdził, że są one wystarczające do uznania zasadności żądania pozwu. Z dokumentów tych wynika jednoznacznie, że dochodzone pozwem roszczenie nie uległo przedawnieniu, bowiem od daty jego wymagalności, czyli rozwiązania umowy pożyczki do dnia wniesienia pozwu tj. 9.03.2017r. nie minął okres 3 lat.
Pozwana zaś oświadczyła, że jeżeli zarzut przedawnienia nie zostanie uwzględniony, to liczy się z koniecznością spłaty całości należności. Z uwagi na sytuację majątkową i rodzinną nie jest jednak w stanie zadeklarować ratalnej spłaty zadłużenia. Będąc sama osobą niepełnosprawną utrzymuje się wyłącznie z dochodów swoich dzieci. Wobec powyższego uwzględniono żądanie pozwu w całości, także na podstawie art. 98 kpc co do kosztów procesu, stosownie do złożonego przez pełnomocnika powoda spisu kosztów (k.39 akt).