Social court grants early retirement to worker proving 15 years special conditions work despite formal defects.
Legislator summary
AI generatedThe social court reversed the Social Insurance Institute's denial of early retirement, granting the claimant the right from July 1, 2017. The claimant argued that periods of work in special conditions at a defunct factory should count toward the required 15-year threshold, while the insurer rejected these periods due to missing legal justifications in employment certificates. The court found the submitted evidence coherent and credible, concluding that the claimant had indeed worked over 20 years in special conditions, thereby satisfying the statutory requirements for early retirement.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: Sąd ustalił prawo do emerytury w wieku 60 lat dla mężczyzny, gdy spełnione są warunki ogólnego stażu oraz wymagany okres pracy w szczególnych warunkach, nawet jeśli organ rentowy początkowo odmówił uwzględnienia tych okresów ze względu na formalne wady dokumentacji, jeśli dowody przedłożone przez ubezpieczonego są spójne i wiarygodne.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 725/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 marca 2018r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2018r. w Siedlcach na rozprawie odwołania J. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 8 sierpnia 2017 r. (Nr (...)) w sprawie J. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo J. G. do emerytury od 1 lipca 2017 roku. Sygn. akt: IV U 725/17
UZASADNIENIE
Decyzją z 8 sierpnia 2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił J. G. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Organ rentowy podniósł, że do stażu pracy w szczególnych warunkach nie uwzględnił okresu pracy ubezpieczonego w (...) SA od 13 czerwca 1975r. do 23 kwietnia 1979r. oraz od 5 maja 1981r. do 28 lutego 1998r., gdyż w świadectwie pracy w szczególnych warunkach pracodawca nie przytoczył podstawy prawnej dotyczącej przepisów resortowych, w związku z czym nie ma możliwości sprawdzenia, czy prawidłowo określono stanowiska pracy w warunkach szczególnych (decyzja z 8 sierpnia 2017r. k.17 akt emerytalnych). Odwołanie od w/w decyzji złożył J.
G. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że przedsiębiorstwo funkcjonujące pierwotnie pod nazwą Zakłady (...) już nie istnieje i toczy się sprawa co do ustalenia kto ma wziąć odpowiedzialność za zbiory akt osobowych pracowników. W tych okolicznościach nie ma możliwości spełnienia wymogów formalnych, na które wskazuje organ rentowy i wnosi o rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd (odwołanie k.1 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-4 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony J. G. w dniu 17 marca 2017r. ukończył 60-ty rok życia. W dniu 27 czerwca 2017r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 27 czerwca 2017r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat, 11 miesięcy i 14 dni, z czego 25 lat i 5 miesięcy stanowią okresy składkowe, a 6 miesięcy i 14 dni okresy nieskładkowe.
Ponadto organ rentowy stwierdził, że ubezpieczony nie udowodnił, że do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze co najmniej 15 lat, a to ze względu na to, że świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione przez (...) SA nie wskazuje rodzaju pracy wykonywanej przez ubezpieczonego wg przepisów resortowych (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 25 lutego 1998r. k.15 akt emerytalnych). Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 8 sierpnia 2017r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 8 sierpnia 2017r. k.17 akt emerytalnych).
Ubezpieczony był zatrudniony w (...) Spółce Akcyjnej w W. (pierwotna nazwa Zakłady (...) w W.) w okresie od 1 września 1972r. do 28 lutego 1998r. w pełnym wymiarze czasu pracy, przy czym w pierwszym okresie ,tj. od 1 września 1972r. do 12 czerwca 1972r. jako uczeń zawodu (świadectwo pracy z 25 lutego 1998r. k.4 akt o ustalenie kapitału początkowego). Po zatrudnieniu – od 13 czerwca 1975r. jako pracownik pełnoetatowy do 23 kwietnia 1979r., a zatem przez 3 lata, 10 miesięcy i 10 dni ubezpieczony był zatrudniony na stanowisku ciągacza przy obsłudze urządzeń do przeciągania metalu w wysokiej temperaturze.
Zakład (...) należał do branży przemysłu określanej jako hutnictwo i przemysł metalowy. Zakład ten produkował metale wysokotopliwe – wolfram i molibden wykorzystywane do produkcji żarówek, świetlówek. W/w stanowisko ciągacza znajdowało się na dziale obróbki termiczno-plastycznej. Maszyna, którą obsługiwał ubezpieczony nazywała się ciągarka i jej zadaniem było przeciąganie drutu – pręta (będącego wytworem prasowania proszku, z którego powstawał molibden lub wolfram w formie o kształcie sztaby, a następnie spiekania tej sztaby w piecu i dalej walcowania powstałego metalu do kształtu pręta) z określonej średnicy na mniejszą średnicę.
W okresie od 24 kwietnia 1979r. do 8 kwietnia 1981r. ubezpieczony odbywał zasadniczą służbę wojskową (książeczka wojskowa k.3 akt o ustalenie kapitału początkowego). Po powrocie do pracy, od 5 maja 1981r. do końca zatrudnienia w przedsiębiorstwie (...) ,tj. do 28 lutego 1998r., a zatem przez 16 lat, 9 miesięcy i 27 dni ubezpieczony pracował na stanowisku walcownika – prasowacza. Do jego obowiązków na tym stanowisku należało obsługiwanie prasy, która prasowała proszek (z którego pod wpływem obróbki powstawał wolfram i molibden) do kształtu sztaby, a następnie obsługa pieca, w którym wypiekane były w/w sztaby i na końcu walcowanie, czyli obsługa urządzenia, które wypieczonym sztabom nadawało kształt pręta - drutu o określonej grubości.
Opisane czynności ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (zeznania świadków: J. M. i C. W. k.23 akt sprawy, zeznania ubezpieczonego J. G. k.22-22v akt sprawy, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 25 lutego 1998r. k.15 akt emerytalnych). Ubezpieczony przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego i we wniosku o emeryturę wniósł o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa (wniosek k.2 akt emerytalnych).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie J. G. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015r., poz.748 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia, a jako członek otwartego funduszu emerytalnego złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w tym funduszu, na dochody budżetu państwa. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, a to z tytułu zatrudnienia w Zakładach (...) w W. (późniejsza nazwa (...) SA) w okresie od 13 czerwca 1975r. do 23 kwietnia 1979r. na stanowisku ciągacza i następnie w okresie od 5 maja 1981r. do 28 lutego 1998r. na stanowisku walcownika-prasowacza.
Na okoliczność wykonywania pracy w szczególnych warunkach ubezpieczony przedłożył świadectwo wykonywania prac w szczególnych z 25 lutego 1998r. (na k.15 akt sprawy), a także zaoferował dowody z zeznań w/w świadków – współpracowników z okresu przedmiotowego zatrudnienia, a także własne zeznania w charakterze strony. W ocenie Sądu dowody jako spójne, logiczne, a przez to wiarygodne, dały pełne podstawy do stwierdzenia, że w w/w okresach, łącznie przez ponad 20 lat ubezpieczony wykonywał pracę zaliczaną do pracy w szczególnych warunkach, o której mowa w wykazie A dział III poz.14 i 45 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Reasumując uznać należało, że po zaliczeniu powyższych okresu zatrudnienia do stażu pracy w szczególnych warunkach, ubezpieczony spełnia przesłankę co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że J. G. przysługuje prawo do emerytury od 1 lipca 2017r. ,tj. od początku miesiąca, w którym ubezpieczony ponowił wniosek o emeryturę przedkładając w/w świadectwo wykonywania prac w szczególnych z 25 lutego 1998r. (wniosek z 12 lipca 2017r. i świadectwo - k.14 i 15 akt emerytalnych).