Legislator Case Law & Legislation
I C 896/17 AI generated

Civil court dismisses loan claim against defendant due to lack of standing after criminal conviction proves defendant did not sign contract.

Case Number I C 896/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The civil court dismissed the plaintiff's lawsuit for payment of a loan amount against the defendant. The plaintiff alleged a loan contract existed, but the defendant argued she never signed it, claiming another person used her identity. The court ruled that a final criminal judgment proved the defendant did not sign the loan agreement, thereby establishing she lacked the legal standing to be sued in this civil matter.

Legislator headnote

AI generated

Art. 207 § 1 k.p.c.; Art. 401 § 1 k.c.: A party lacks procedural standing if material law proves they are not the true obligor or obligee, as established by a final criminal judgment confirming the identity of the actual contract signer differs from the named party.

Keywords

AI generated
procedural standing loan contract validity identity fraud criminal judgment effect dismissal of claim civil liability contractual obligation

Cited Legislation

AI generated
Art. 207 § 1 k.p.c.
Art. 401 § 1 k.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 896/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2018 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Magdalena Łukaszewicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Topa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2018 r. w P. sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przeciwko K. K. o zapłatę o r z e k a : oddala powództwo. Sygn. akt I C 896/17

UZASADNIENIE

(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. wytoczyła powództwo przeciwko K. K. o zapłatę kwoty 12 593,61 złotych wraz z odsetkami: - umownymi 14 % liczonymi od kwoty 12 408,00 zł od dnia 27.09.2016r. do dnia zapłaty, - ustawowymi liczonymi od kwoty 185,61 zł od dnia 27.09.2016r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie udzielania pożyczek osobom fizycznym ze środków własnych. W dniu 6 maja 2016 roku pozwana zawarła z powódką umowę pożyczki nr (...)(...), na podstawie której udzielona została jej pożyczka w całkowitej wysokości 12 408,00 zł, której spłata miała nastąpić w 24 miesięcznych ratach.

Pozwana od dnia zawarcia powyższej umowy do dnia wniesienia niniejszego pozwu nie dokonała żadnej wpłaty na poczet zadłużenia. W dniu 13 czerwca 2016 roku powódka wezwała listownie pozwaną do zapłaty zaległych rat pożyczki w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, a następnie w dniu 13 lipca 2016 roku złożyła oświadczenie o wypowiedzeniu umowy pożyczki z zachowaniem 30-dniowego terminu wypowiedzenia. Niespłacona należność stała się wymagalna z dniem 19 sierpnia 2016 roku. W dniu 13 lipca 2016 roku powódka skierowała również do pozwanej ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty.

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z 2 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy w Piszu nakazał pozwanej zapłacić na rzecz powódki całość dochodzonego roszczenia wraz z kosztami postępowania. (k. 5 akt sprawy) Pozwana K. K. wniosła sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty zaskarżając do w całości. W uzasadnieniu podniosła, że przedmiotową umowę pożyczki zawarła K. M., która bez wiedzy pozwanej posłużyła się kserokopią jej dowodu osobistego. Dodała, że przeciwko wymienionej prowadzone jest w tej sprawie postępowanie przygotowawcze nadzorowane przez Prokuratora Rejonowego w Piszu.

Sąd ustalił, co następuje: Prawomocnym wyrokiem z dnia 19 stycznia 2018 roku wydanym w sprawie II K 297/17 Sąd Rejonowy w Piszu II Wydział Karny uznał K. M. winną m.in. tego, że działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posługując się danymi K. K., doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4 700 złotych firmę (...) Sp. z o.o., w ten sposób, że przy zawieraniu umowy pożyczki nr (...)(...), wprowadziła w/w podmiot w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy, wysokości osiąganych dochodów i zamiaru spłacania pożyczki oraz podrobiła podpisy K.

K. na umowie pożyczki, czym działała na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G., to jest popełnienia występku z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. (dowód: prawomocny wyrok z 19.01.2018r. k. 46-48v)

Sąd zważył, co następuje:

W każdej sprawie cywilnej Sąd bada między innymi czy strony mają legitymację procesową. O istnieniu czy też braku legitymacji procesowej decyduje prawo materialne związane z konkretną sytuacją będącą przedmiotem sporu między stronami. Strona ma legitymację procesową wówczas, gdy na podstawie przepisów prawa materialnego jest uprawniona do występowania w określonym procesie cywilnym w charakterze powoda (legitymacja czynna) lub pozwanego (legitymacja bierna), to jest gdy z wiążącego strony procesu stosunku prawnego wynika zarówno uprawnienie powoda do zgłoszenia konkretnego żądania, jak również obowiązek pozwanego do jego spełnienia.

Dlatego też fakty, z których wywodzone jest dochodzone roszczenie (tworzące prawo podmiotowe), powinien co do zasady dowieść powód. Legitymacja procesowa jest jedną z przesłanek materialnych, czyli okoliczności stanowiących w świetle norm prawa materialnego warunki poszukiwania ochrony prawnej na drodze sądowej. Sąd dokonuje oceny jej istnienia w chwili orzekania co do istoty sprawy (wyrokowania), a brak legitymacji procesowej – czynnej bądź biernej – prowadzi do oddalenia powództwa. Uregulowana w tytule XIX Kodeksu cywilnego umowa pożyczki jest umową (odpłatną lub nieodpłatną), na podstawie której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego przedmiot pożyczki, a biorący zobowiązuje się zwrócić przedmiot pożyczki w pieniądzach o tej samej wielkości lub w rzeczach tego samego gatunku i takiej samej jakości.

Obowiązkowi pożyczkodawcy do przeniesienia własności przedmiotu umowy na pożyczkobiorcę odpowiada obowiązek zwrotu, czyli przeniesienia przez pożyczkobiorcę na pożyczkodawcę przedmiotu umowy, powiększonego o ewentualne wynagrodzenie ustalone w umowie. Załączony do akt sprawy prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 19 stycznia 2018 roku, wydany w sprawie II K 297/17, wskazuje jednoznacznie, że przedmiotowa umowa pożyczki nr (...)(...) nie została zawarta przez pozwaną K. K.. Konsekwencją braku po stronie K. K. uprawnienia do występowania w niniejszym procesie w charakterze pozwanej, jest oddalenie powództwa.