Appeal dismissed; prosecutor's extension of financial investigation makes prosecution power belong to prosecutor under Art. 155 k.k.s.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the Public Prosecutor's appeal against a lower court decision to terminate proceedings due to lack of a valid indictment. The prosecutor argued that the financial authority initiated the investigation, but the court held that the prosecutor's decision to extend the investigation period subjects the case to prosecutorial supervision. Consequently, the power to file an indictment belongs exclusively to the prosecutor under Article 155 of the Criminal Procedure Code, rendering the lower court's termination correct.
Legislator headnote
AI generatedArt. 155 § 1 k.k.s.; Art. 155 § 1 k.k.s. establishes that when a prosecutor extends the duration of an investigation conducted by a financial authority, the proceedings fall under the prosecutor's supervision, meaning only the prosecutor has the authority to file an indictment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II AKa 385/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 marca 2018 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA - Grzegorz Salamon Sędziowie SA - Hanna Wnękowska ( spr) SO ( del) - Anna Kalbarczyk Protokolant - sekretarz sąd. Sylwester Leńczuk przy udziale przedstawiciela Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego - Leszka Kurantowicza po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 roku sprawy W. L. oraz P. G. oskarżonych o przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. IX Ko 264/17 z dnia 25 sierpnia 2017 roku zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Naczelnik Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie wniósł apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 25 sierpnia 2017 roku sygn. IX Ko 264/17 umarzającego postępowanie w sprawie Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy III K 628/16. Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Apelacja jest niezasadna. W całej rozciągłości należy podzielić stanowisko Sądu Okręgowego , że wyłącznie uprawnionym do wniesienia aktu oskarżenia w niniejszej sprawie był prokurator ,zatem z uwagi na fakt , że akt oskarżenia został wniesiony przez finansowy organ postępowania przygotowawczego – należało postępowanie umorzyć wobec braku skargi uprawnionego oskarżyciela.
Trafnie uznał Sąd Okręgowy ,że w obecnie obowiązującym stanie prawnym ( od 1 lipca 2015 roku) decyzja prokuratora o przedłużeniu czasu trwania dochodzenia prowadzonego przez finansowy organ powoduje, że postępowanie to należy traktować jako objęte nadzorem prokuratora w rozumieniu art. 155 § 1 k.k.s. Stanowisko takie zajął Sąd Najwyższy w uchwale z 28 stycznia 2016 roku ( I KZP 13/15 ) stwierdzając ,że wskazana decyzja prokuratora jako poprzedzona obowiązkiem prokuratora zapoznania się z wykonanymi czynnościami i zebranymi dowodami , ma charakter nadzorczy , a zatem - zgodnie z art. 155 §1 k.k.s – wniesienie aktu oskarżenia należy do kompetencji prokuratora.
Całkowicie nieuprawnione jest więc zawarte w apelacji twierdzenie, ,że we wskazanej wyżej uchwale Sąd Najwyższy nie odniósł się do wpływu decyzji prokuratora o przedłużeniu dochodzenia prowadzonego przez organ finansowy na to ,że postępowanie to należy traktować jako objęte nadzorem prokuratora ( str. 5 apelacji) . Sąd Apelacyjny podziela przedstawione wyżej stanowisko Sądu Najwyższego a zatem podniesiony w apelacji argument ,że przedmiotowa uchwała nie posiada rangi zasady prawnej – jest bez znaczenia. Wobec powyższego, zważywszy , że dochodzenie w niniejszej sprawie było wielokrotnie przedłużane przez prokuratora - Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.