Appeal allowed: Physical division impossibility does not block co-ownership termination under Polish Civil Code.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court overturned the lower court's decision to suspend proceedings due to missing documents for physical division. The parties argued that while physical division was impossible, other statutory methods for terminating co-ownership remained available under the Civil Code. The court ruled that the inability to physically divide the property does not justify suspending the case, as the law provides alternative termination mechanisms.
Legislator headnote
AI generatedArt. 212 § 2 k.c.; Art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.; The impossibility of physical division of co-owned property does not preclude the termination of co-ownership through other statutory methods, nor does it justify suspending civil proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 1794/16 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Barbara Braziewicz SO Marcin Rak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 grudnia 2016 r. w G. sprawy z wniosku A. W. z udziałem D. P. i B. P. o zniesienie współwłasności na skutek zażalenia uczestników postępowania na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 29 sierpnia 2016 r., sygn. akt I Ns 464/11 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie przez jego uchylenie. SSO Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Barbara Braziewicz Sygn. akt III Cz 1794/16
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w (...) w postanowieniu z dnia 29 08 2016r. zawiesił postępowanie na mocy regulacji art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c., uznając, że sprawie nie można nadać dalszego biegu, gdyż wnioskodawca ani uczestnicy postępowania w zakreślonym im terminie nie przedstawili żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że uregulowali własności części sąsiedniej nieruchomości, co zgodnie z opiniami biegłych jest niezbędnym warunkiem dokonania zniesienia własności nieruchomości przez jej fizyczny podział. Orzeczenie zaskarżyli uczestnicy postępowania B. P. i D. P., którzy nie zgadzając się zaskarżonym postanowieniem zarzucili, że w sprawie nie zachodzi niemożność nadania jej dalszego biegu o którym mowa jest w regulacji art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c., gdyż brak w chwili obecnej możliwości dokonania fizycznego podziału budynku nie niweczy możliwości zniesienia współwłasności w inny sposób wskazany w regulacji art. 212 § 2 k.c. Sąd Rejonowy w (...) nie skorzystał z dobrodziejstwa regulacji art. 395 § 2 k.p.c.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Mająca zastosowanie w sprawie i przywoływana w zażaleniu regulacja art. 212 § 2 k.c. oprócz mającego priorytet sposobu zniesienia współwłasności w drodze fizycznego podziału nieruchomości, przewiduje także inne sposoby jej zniesienia (przyznania własności nieruchomości jednemu ze współwłaścicielowi z obowiązkiem spłaty pozostałych albo jej sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego). Trafnie zatem zarzuca zażalenie, że występująca w sprawie przeszkoda w dokonaniu fizycznego podziału nieruchomości - w świetle przywołanej regulacji prawnej - nie niweczy możliwości dokonania zniesienia współwłasności i nie przedłożenie przez uczestników postępowania żądanych od nich dokumentów nic stanowi przeszkody w nadaniu sprawie dalszego biegu w rozumieniu regulacji art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. (wniosek nie został formalnie cofnięty, przez co Sąd ma obowiązek dokonania zniesienia współwłasności w sposób przewidziany prawem i zaniechanie dalszego rozpoznawania sprawy może w konsekwencji doprowadzić do naruszenia prawa uczestników postępowania do rozpoznania sprawy w rozsądnym czasie).
Dlatego w materiale sprawy brak było podstaw do zawieszenia postępowania, co zażalenie czyni oczywiście uzasadnionym i prowadziło do skasowania zaskarżonego orzeczenia („zmiany przez jego uchylenie”). Reasumując zaskarżone postanowienie jest wadliwe i dlatego zażalenie uczestników postępowania jako uzasadnione uwzględniono orzekając jak w sentencji, w oparciu o regulację art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. art. 13 § 2 k.p.c