Legislator Case Law & Legislation
I C 1375/16 AI generated

Court awards partial damages for car collision repair costs and rejects VAT claim for non-taxpayer. Verdict: partially_allowed.

Case Number I C 1375/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially granted the plaintiff's claim for compensation regarding a car collision, awarding the difference between the expert's calculated repair cost and the insurance payout. The plaintiff successfully argued that using standard replacement parts was justified, while the court rejected the VAT claim since the plaintiff is not a tax payer. Consequently, the plaintiff received the repair cost difference and process costs, but the claim for VAT was dismissed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 436 § 1 k.c.; Art. 481 § 1, § 2 k.c.; Art. 822 § 1 k.c.; Art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych; Art. 6 k.c.; Art. 362 § 1 k.c.; Art. 100 k.p.c.: In tort cases involving vehicle damage, the court may award the difference between the actual loss and the insurance payout, but VAT is not recoverable for non-taxpayer victims, and claims for additional services must be proven with sufficient evidence.

Keywords

AI generated
tort liability vehicle damage insurance payout VAT recovery expert opinion replacement parts process costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 436 § 1 k.c.
sentencji na mocy art. 436 § 1 k.c. w zw.
Art. 481 § 1 k.c.
z art. 481 § 1 i § 2 k.c.
Art. 481 § 2 k.c.
z art. 481 § 1 i § 2 k.c.
Art. 822 § 1 k.c.
z art. 822 § 1 k.c. w zw.
Art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych
z art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […].
Art. 6 k.c.
22, wyjaśnienie nieuznania tego roszczenia za zasadne znajduje się w poprzedniej części niniejszego uzasadnienia (czyli z powodu niedostatecznego udowodnienia, art. 6 k.c.).
Art. 362 § 1 k.c.
W pozostałym zakresie powództwo oddalono na podstawie art. 362 § 1 k.c. a contrario i art.
Art. 100 k.p.c.
sentencji orzeczono o kosztach procesu na mocy art. 100 k.p.c. (rozkład proporcjonalny).
art. 6 k.c
22, wyjaśnienie nieuznania tego roszczenia za zasadne znajduje się w poprzedniej części niniejszego uzasadnienia (czyli z powodu niedostatecznego udowodnienia, art. 6 k.c.).
art. 436 § 1 k.c
sentencji na mocy art. 436 § 1 k.c.

Cited Case Law

AI generated
uchwała SN z dnia 15 listopada 2001 r., III CZP 68/01
uchwała SN z dnia 15 listopada 2001 r., III CZP 68/01, wyrok SN z dnia 20 lutego 2002 r., V CKN 908/00, wyrok SA w Poznaniu z dnia 22 lutego 2007 r., I ACa 1179/06), która sąd orzekający w pełni afirmuje.
wyrok SN z dnia 20 lutego 2002 r., V CKN 908/00
uchwała SN z dnia 15 listopada 2001 r., III CZP 68/01, wyrok SN z dnia 20 lutego 2002 r., V CKN 908/00, wyrok SA w Poznaniu z dnia 22 lutego 2007 r., I ACa 1179/06), która sąd orzekający w pełni afirmuje.
wyrok SA w Poznaniu z dnia 22 lutego 2007 r., I ACa 1179/06
uchwała SN z dnia 15 listopada 2001 r., III CZP 68/01, wyrok SN z dnia 20 lutego 2002 r., V CKN 908/00, wyrok SA w Poznaniu z dnia 22 lutego 2007 r., I ACa 1179/06), która sąd orzekający w pełni afirmuje.
III CZP 68/01
Court rules insurance compensation for vehicle damage must include VAT if the claimant is not a VAT payer.
I ACa 1179/06
uchwała SN z dnia 15 listopada 2001 r., III CZP 68/01, wyrok SN z dnia 20 lutego 2002 r., V CKN 908/00, wyrok SA w Poznaniu z dnia 22 lutego 2007 r., I ACa 1179/06), która sąd orzekający w pełni afirmuje.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1375/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. w G. sprawy z powództwa Ł. D. przeciwko (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. na rzecz powoda Ł. D. kwotę 12.162,87 zł (dwanaście tysięcy sto sześćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt siedem groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 30 maja 2016 r. do dnia zapłaty; II. w pozostałym zakresie powództwo oddala III. zasądza od pozwanego (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. na rzecz powoda Ł. D. kwotę 3.688,85 zł (trzy tysiące sześćset osiemdziesiąt osiem złotych osiemdziesiąt pięć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1375/16

UZASADNIENIE

Stan faktyczny W dniu 27 kwietnia 2016 r. doszło do kolizji drogowej w G. na ul. (...), w wyniku której uszkodzeniu uległ będący własnością powoda samochód osobowy S. (...) nr rej. (...)/Y. Winę za spowodowanie kolizji ponosił kierujący V. (...) nr rej. (...). W chwili zdarzenia pojazd sprawcy był ubezpieczony w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...) S.A. w W.. Poszkodowany nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Okoliczności bezsporne Zakład ubezpieczeń po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego wypłacił poszkodowanemu odszkodowanie w kwocie 10.821,17 zł.

Okoliczności bezsporne Ponadto zakład ubezpieczeń wypłacił poszkodowanemu odszkodowanie za poniesiony wydatek na najem pojazdu zastępczego za 11 dni (1.285,35 zł) oraz holowania (246 zł). Okoliczności bezsporne (vide k. 135) Celowy i uzasadniony koszt przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego, przy zastosowaniu części oryginalnych, nowych, typu Q wyniósłby 22.984,04 zł brutto. Dowód: opinia biegłego R. D., k. 92-115 Ocena dowodów Opinię biegłego R. D. Sąd uznał za jasną, wewnętrznie niesprzeczną i metodologicznie poprawną.

Dodatkowo, odnosząc się do zgłoszonych do opinii zarzutów, biegły przekonująco na rozprawie wyjaśnił, że nie ma żadnych zaleceń producenta, aby używać przy naprawie części typu O. Elementy typu O i Q są tożsame. Nie ma więc żadnych normatywnych ani technologicznych podstaw do przyjmowania „automatycznie”, że przy wyliczeniu odszkodowania za uszkodzenie pojazdu winno się przyjmować tylko części typu O. Przyjęto więc na potrzeby wyrokowania wariant opinii biegłego określający koszt przywrócenia stanu poprzedniego przy uwzględnieniu części zamiennych typu Q.

Przyjęcie wariantu droższego w okolicznościach sprawy powodowałoby nieuzasadnione wzbogacenie poszkodowanego. Faktura VAT na kwotę 984 zł (k.

22) nie posiada wystarczającej wartości dowodowej i nie może stanowić samodzielnego dowodu na zasadność roszczenia w tej wysokości. Sposób określenia usługi na fakturze (w jednym punkcie, ogólnikowo, bez wyszczególnienia poszczególnych, zupełnie nie podobnych do siebie czynności: zgromadzenie akt versus sporządzenie kosztorysu) nie jest zdatny do rzetelnej oceny zasadności poszczególnych czynności. Innymi słowy, nie wiadomo ile tak naprawdę kosztowało sporządzenie kosztorysu, zaś pozostałe elementy zdaniem Sądu w ogóle nie wymagają usługi specjalisty (gromadzenie i analiza akt sprawy), gdyż może je wykonać każdy dorosły człowiek z wykształceniem średnim.

Kwalifikacja prawna Powództwo było zasadne w odniesieniu do różnicy pomiędzy wyliczonym przez biegłego wariantem restytucji uszkodzeń pojazdu przy użyciu części typu Q (wypłaconym odszkodowaniem faktycznie wypłaconym w zakresie kosztu naprawy pojazdu (22.984,04 zł) a dobrowolnie wypłaconą z tego tytułu kwotą przez pozwanego (10.821,17 zł), czyli co do sumy 12.162,87 zł. W pozostałym zakresie było niezasadne. Koszt holowania i najmu pojazdu zastępczego został zrefundowany przed wniesieniem pozwu, zaś w odniesieniu do kosztu usług objętych fakturą k. 22, wyjaśnienie nieuznania tego roszczenia za zasadne znajduje się w poprzedniej części niniejszego uzasadnienia (czyli z powodu niedostatecznego udowodnienia, art. 6 k.c.).

Sąd nie podzielił poglądu prawnego strony pozwanej, optującego za nieuwzględnieniem podatku VAT w ramach wyliczenia odszkodowania. Powołane przez pozwanego orzecznictwo jest przykładem nielicznych odstępstw od dominującej linii orzecznictwa w tym temacie (por. m.in. uchwała SN z dnia 15 listopada 2001 r., III CZP 68/01, wyrok SN z dnia 20 lutego 2002 r., V CKN 908/00, wyrok SA w Poznaniu z dnia 22 lutego 2007 r., I ACa 1179/06), która sąd orzekający w pełni afirmuje. Sąd uznał więc, że poszkodowanemu nie będącemu podatnikiem podatku VAT odszkodowanie wraz z tym podatkiem przysługuje.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 436 § 1 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c. w zw. z art. 822 § 1 k.c. w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […]. W pozostałym zakresie powództwo oddalono na podstawie art. 362 § 1 k.c. a contrario i art. 6 k.c. ( punkt II. sentencji). Koszty W punkcie III. sentencji orzeczono o kosztach procesu na mocy art. 100 k.p.c. (rozkład proporcjonalny). Powód wygrał proces w 76%, pozwany – w 24%. Koszty powoda to: opłata sądowa od pozwu (723 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (4.800 zł, § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w brzmieniu pierwotnym), wykorzystana część zaliczki (834,91 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). 76% z sumy tych kosztów to: 4844,93 zł.

Koszty pozwanego to: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (4.800 zł, § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w brzmieniu pierwotnym), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). 24% z sumy tych kosztów to: 1156,08 zł. Różnica na korzyść powoda to: 3688,85 zł.