Appeal dismissed; tenant failed to prove specific loss amounts required by Civil Code for eviction damages.

Sygn. akt III Ca 1764/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Magdalena Hupa-Dębska Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.) SO Roman Troll Protokolant Marzena Makoś po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Państwowych Spółki Akcyjnej w W. przeciwko Gminie G. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt I C 1695/16 1. oddala apelację;

2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1 800 zł (tysiąc osiemset złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. SSO Roman Troll SSO Magdalena Hupa – Dębska SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 1764/17

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Gliwicach w wyroku z dnia 27 06 2017r. oddalił powództwo oraz orzekł o kosztach procesu. W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulacje: art. 14 ust. 1 i 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 06 2001r. o ochronie praw lokatorów mieszkaniowych zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266) oraz art. 417 § 1 k.c., dokonał oceny ustalonego stanu faktycznego i w konkluzji uznał, że powódka wbrew dyrektywie zawartej w art. 6 k.c. nie wykazała ani zasady odpowiedzialności pozwanej ani też wysokości szkody.

O kosztach procesu orzekał w oparciu o regulacje art. 98 § 1 k.p.c. Orzeczenie zaskarżyła powódka (...) Państwowe Spółka Akcyjna w W. , która wnosiła o jego zmianę przez uwzględnienie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz od pozwanej zwrotu kosztów procesu za obie instancje, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zarzuciła, że przy ferowaniu wyroku naruszono przywołane w apelacji regulacje prawa procesowego i materialnego w sposób w niej podany. Pozwana Gmina G. wnosiła o oddalenie apelacji i zasądzenie na jej rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:

Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenie powódki przyjmując, że ma ono źródło w regulacji art. 417 k.c., a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę. Zgłoszony przez powódkę wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego został przez jej pełnomocnika skarżącej na posiedzeniu rozprawy w dniu 12 04 2017r. „pozostawiony do uznaniu sądu” (k-181 akt), a następnie na kolej-nym posiedzeniu w dniu 27 07 2017r. został przez niego formalnie cofnięty (k- 192 akt) Więcej przed zamknięciem rozprawy pełnomocnicy obu stron zgodnie oświadczyli, że „nie wnoszą żadnych innych wniosków dowodowych” W następstwie tego brak było formalno procesowych podstaw do przeprowadzenia tego dowodu, wobec czego Sąd Rejonowy nie przepro-wadzając go nie naruszył prawa procesowego.

Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną rozstrzygnięcia w części dotyczą faktów bezspornych pomiędzy stronami, a w pozostałym zakresie mają swoją podstawę w zgromadzonym w sprawie materiale, którego ocena jest logiczna i mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów. Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest również prawidłowa i Sąd odwoławczy ją podziela (orzecz.

SN z dn. 26 04 1935r. C III 473/34, Zb. U.z 1935r. poz. 496). Powódka dochodząc w niniejszej sprawie odszkodowania powinna była stosownie do regulacji art. 6 k.c. w związku z art. 417 k.c. wykazać, że w nastę-pstwie niedostarczenia przez pozwaną lokalu socjalnego w celu zrealizowania wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 01 2013r. w jej majątku powstała szkoda w rozumieniu regulacji 361 § 2 k.c. Jakkolwiek z poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych wynika, że w spornym okresie eksmitowani H. T. i G. T. w dalszym ciągu zajmowali sporny lokal i nie uiścili powódce z tego tytułu żadnych należności – co do zasady czyni to powództwo uzasadnionym – to wbrew przywołanej przez Sąd pierwszej instancji dyrektywie zawartej w art. 6 k.c. nie wykazano w toku postępowania wysokości poniesionej szkody.

Na dochodzoną pozwem kwotę składają się bowiem nieuiszczone koszty eksploatacji, opłat za wodę, opłat za kanalizację, opłat za wywóz śmieci oraz opłaty za centralne ogrzewanie. Wymagało to między innymi wykazania przez skarżąca dokumentami źródłowymi ilości dostarczonej do spornego lokalu w okresie objętym powództwem: wody, ciepła i odprowadzonych ścieków (np. odczytami z urządzeń pomiarowych) oraz ich cen jednostkowych. Z tego obowiązku skarżąca się wywiązała, co w połączeniu z dokonaną przez Sąd pierwszej instancji pozostałą prawidłową oceną tego zagadnienia powoduje, że w materiale sprawy brak jest wiarygodnych informacji pozwala-jących ustalić wysokości poniesionej przez powódkę szkody, a to czyni powództwo – jako niewykazane – bezzasadnym.

Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku i dlatego apelację powódki jako bezzasadną w rozumieniu regulacji art. 385 k.p.c. należało z mocy tej regulacji oddalić. Reasumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego apelację powódki jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulację art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono w stosując regulację art. 98 k.p.c. i biorąc pod uwagę, że powódka uległa w całości w postępowaniu odwoławczym, wobec czego powinna zwrócić pozwanej poniesione przez nią w tym postępowaniu koszty zastępstwa przez fachowego pełnomocnika.

SSO Roman Troll SSO Magdalena Hupa – Dębska SSO Leszek Dąbek