Civil court dismissed claim for damages against judge for unauthorized evidence disclosure in civil proceedings.

Sygn. IX. GC. 797/12 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Kraków, 7 listopada 2013r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydz. IX Gospodarczy w osobie sędziego SO Dariusza Pawłyszcze protokolant st. sekr. sąd. Aleksander Powroźnik po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w Krakowie 7 listopada 2013r. sprawy z powództwa D. S. przeciwko R. T. (1) o zapłatę 25.000 zł i przeproszenie oddala powództwo.

UZASADNIENIE

Powódka wniosła [k.9] o zasądzenie od pozwanego 25.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz nakazanie pozwanemu przeproszenia powódki za niegodne prowadzenie przez pozwanego jako sędziego sprawy SO w Krakowie (...), w której powódka była stroną powodową. Pismem z 10 grudnia 2012r. [k.46] wyjaśniła, że niegodne prowadzenie sprawy polegało na przeprowadzeniu z urzędu dowodu z naruszającej dobra osobiste powódki opinii psychiatrycznej złożonej w sprawie (...), a tym samym udostępnienie tej opinii pozwanemu sprawie(...). Na posiedzeniu 7 listopada 2013r. powódka podniosła także udostępnianie opinii ze sprawy (...)kolejnym kandydatom na biegłego, w tym A.

R., która była współpracownikiem powódki. Sąd ustalił, co następuje: W sprawie (...)powódka pozwała psychoterapeutę D. J. (1) o zadośćuczynienie za nieetyczne prowadzenie terapii, obrażanie i pomówienia oraz nakazanie przeproszenia. Sprawa została przydzielona pozwanemu do rozpoznania w składzie jednoosobowym. Pismem z 20 kwietnia 2009r.(...) powódka wniosła o dowód z akt sprawy (...)na okoliczność, że D. J. nie prowadził dokumentacji leczenia powódki. Post. z 21 kwietnia 2009r.(...) sąd postanowił z urzędu przeprowadzić dowód z opinii biegłego na okoliczność, czy D.

J. prawidłowo prowadził terapię i czy terapia mogła mieć negatywne skutki dla psychiki powódki. Pismem z 22 kwietnia 2010r. (...) powódka sprzeciwiła się dowodowi z opinii bez badania powódki. Sąd sporządził kserokopię opinii psychiatrycznej dotyczącej powódki sporządzoną w sprawie(...)i włączył ją do akt (...), czemu powódka sprzeciwiła się pismem z 25 maja 2009r. (...)Opinia ta wraz z aktami była udostępniana kolejnym osobom wzywanym do wykonania postanowienia z 21 marca 2009r. Pismem z 11 maja 2010r. (...) powódka cofnęła pozew ze względu na włączenie do akt opinii ze sprawy (...) Zarządzeniem z 29 czerwca 2010r. (...) przewodnicząca wydziału SSO R.K. poleciła zawiadomienie pozwanego o cofnięciu pozwu.

Pozwany nie złożył oświadczenia. Pismem z 8 lipca 2010r. (...) powódka wniosła o umorzenie postępowania. Pozwany już nie podejmował w tym czasie czynności w sprawie w związku ze zrzeczeniem się urzędu, a do czasu przydzielenia sprawy kolejnemu sędziemu czynności podejmowała przewodnicząca wydziału. Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o oświadczenia powódki na posiedzeniu 7 listopada 2013r. oraz akta (...), do których odwoływała się powódka.

Sąd zważył, co następuje:

Podejmowanie czynności procesowych nie może zostać uznane za naruszenie dóbr osobistych (art. 23 K.c.). W niniejszej sprawie sąd nie miał prawa do oceny, czy czynności podejmowane przez sędziego R. T. były merytorycznie uzasadnione, a w szczególności czy do rozstrzygnięcia o żądaniu powódki w sprawie (...)konieczny był dowód z opinii ze sprawy (...). Sędzia prowadząc proces musi mieć zagwarantowaną swobodę zarówno wyrokowania jak i decyzji poprzedzających wyrok. Kodeks postępowania cywilnego dopuszcza przeprowadzanie dowodów z urzędu i dlatego włączenie do akt opinii psychiatrycznej z innej sprawy, która wg powódki narusza jej dobra osobiste, nie jest naruszeniem dóbr osobistych, nawet jeśli było zbędne.

Proces cywilny jest jawny (art. 9 § 1 K.p.c. i art. 45.1 Konstytucji) i każda osoba wnosząca pozew powinna zdawać sobie sprawę, że sąd może przeprowadzić z urzędu dowód z dokumentu, a tym samym treść tego dokumentu pozna pozwany i każda osoba obecna na sali rozpraw na miejscach dla publiczności. Także udostępnienie dokumentu kandydatom na biegłych nie stanowi naruszenia prawa. Wprawdzie żaden przepis prawa nie przyznaje sędziemu immunitetu w sprawach cywilnych, jednakże oczywistym jest, że sędzia nie może zostać w jakiejkolwiek formie pociągnięty do odpowiedzialności za samo przeprowadzenie niecelowego dowodu.

Przeprowadzenie dowodu musiałoby być oczywistą i rażącą obrazą prawa lub uchybiać godności urzędu sędziego, aby mogło być podstawą odpowiedzialności dyscyplinarnej (art. 107 § 1 u.s.p.), lecz nikomu nie przysługują żadne roszczenia cywilnoprawne wywodzone z samego faktu przeprowadzenia zbędnego dowodu z dokumentu, a tym samym umożliwienia poznania jego treści osobom mającym legalny dostęp do akt. Ponieważ dochodzone przez powódkę zadośćuczynienie i roszczenie o złożenie oświadczenia o przeproszeniu nie przysługują powódce niezależnie od prawdziwości przytoczonych przez nią faktów, sąd na podstawie art. 227 K.p.c. zaniechał postępowania dowodowego.