Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 140/18 AI generated

Appeal allowed; district court violated mandatory probationary obligation law in consensual sentencing.

Case Number IV Ka 140/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court overturned the first-instance judgment and remanded the case for retrial. The prosecutor appealed, arguing the lower court violated procedural and substantive law by issuing a suspended sentence without a mandatory probationary obligation. The court held that when a consensual settlement is reached, the trial court must still ensure the agreement complies with mandatory legal requirements, specifically the obligation to impose a probationary measure under the relevant criminal code article.

Legislator headnote

AI generated

Art. 387 § 1 k.p.k.; Art. 72 § 1 kk: In consensual sentencing proceedings, the court is bound to verify that the agreed-upon sentence complies with mandatory legal provisions, and if a probationary obligation is applicable, it must be included; failure to do so renders the judgment voidable and requires remand.

Keywords

AI generated
consensual sentencing probationary obligation mandatory legal provisions appellate review remand for retrial

Cited Legislation

AI generated
Art. 387 § 1 k.p.k.
trybie konsensualnym – w następstwie wniosku oskarżonego złożonego w trybie art. 387 § 1 k.p.k. Choć jednak treść wniosku oskarżonego była uzgodniona z prokuratorem – K.
Art. 286 § 3 kk
oskarżonego z art. 286 § 3 kk w zw.
Art. 286 § 1 kk
oskarżonego z art. 286 § 3 kk w zw.
Art. 12 kk
z art. 12 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w P.
Art. 69 § 1 kk
286 § 3 kk wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art.
Art. 70 § 1 kk
69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesił na okres 1 roku próby, a na podstawie art.
Art. 46 § 1 kk
Skoro zatem Sąd I instancji nie orzekł wobec oskarżonego środka karnego, a jedynie środek kompensacyjny z art. 46 § 1 kk, to zobligowany był do orzeczenia zobowiązania wskazanego w treści art.
Art. 72 § 1 kk
Takim natomiast przepisem jest art. 72 § 1 kk z którego treści wynika, iż zawieszając wykonanie kary, sąd zobowiązuje, a jeżeli orzeka środek karny, może zobowiązać skazanego do wskazanych w tym przepisie zachowań probacyjnych.
art. 387 § 1 k.p.k
trybie konsensualnym – w następstwie wniosku oskarżonego złożonego w trybie art. 387 § 1 k.p.k.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 marca 2018 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Ewa Taberska SSO Jarosław Ochocki SSO Piotr Gerke Protokolant p.o. staż. M. B. Przy udziale J. M. Prokuratora Prokuratury Rejonowej P. w P. po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018r. sprawy S. K. oskarżonego z art. 286 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w P. z dnia 16 listopada 2017r. sygn. akt VIII K 168 /17 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu Poznań-Stare Miasto w P. do ponownego rozpoznania. P. G. E. J. O.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w P. wyrokiem z dnia 16 listopada 2017r. sygn. akt VIII K 168/17, po uwzględnieniu wniosku o wydanie wyroku skazującego na podstawie art. 387 § 1 kpk uznał oskarżonego S. K. za winnego przestępstwa z art. 286 §3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i na podstawie art. 286 § 3 kk wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesił na okres 1 roku próby, a na podstawie art. 46 §1 kk zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości – K.1421 – 1422.

Apelację od tego wyroku złożył prokurator, który nie kwestionując ustaleń faktycznych, zarzucił obrazę prawa procesowego, tj. art. 387 § 1 kpk poprzez uwzględnienie wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary w sytuacji, gdy wniosek ten nie przewidywał nałożenia obowiązku z art. 72 § 1 kpk, pomimo iż – wobec nieorzeczenia środka karnego – nałożenie takiego obowiązku było obligatoryjne, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia prawa materialnego, tj. art. 72 § 1 kk. Podnosząc ten zarzut prokurator wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji – K. 1433 - 1436

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Wyrok w sprawie zapadł w tzw. trybie konsensualnym – w następstwie wniosku oskarżonego złożonego w trybie art. 387 § 1 k.p.k. Choć jednak treść wniosku oskarżonego była uzgodniona z prokuratorem – K. 1419, to nie zwalnia to Sądu Rejonowego z obowiązku krytycznej jego analizy, m. in. pod kątem zgodności z prawem materialnym – jest bowiem oczywistym, iż Sąd nie może uwzględnić wniosku, jeśli zawarte w nim propozycje naruszają przepisy bezwzględnie obowiązujące. Takim natomiast przepisem jest art. 72 § 1 kk z którego treści wynika, iż zawieszając wykonanie kary, sąd zobowiązuje, a jeżeli orzeka środek karny, może zobowiązać skazanego do wskazanych w tym przepisie zachowań probacyjnych.

Skoro zatem Sąd I instancji nie orzekł wobec oskarżonego środka karnego, a jedynie środek kompensacyjny z art. 46 § 1 kk, to zobligowany był do orzeczenia zobowiązania wskazanego w treści art. 72 § 1 kk , a skoro na rozprawie głównej doszło do konsensusu między oskarżonym a prokuratorem co do treści wyroku, zobowiązany był również i do tego, by konsensus ten zawierał środek probacyjny. Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje, iż Sąd Rejonowy nie zdawał sobie sprawy z popełnionego błędu materialnego, natomiast wadliwość wyroku wydanego w trybie konsensualnym byłaby możliwa do konwalidowania w postępowaniu odwoławczym jedynie przez odpowiednie zmodyfikowanie wniosku przez prokuratora i jednoczesne wyrażenie zgody przez oskarżonego co do tak zmodyfikowanej propozycji.

Skoro jednak oskarżony nie stawił się na rozprawę odwoławczą i nie przedstawił w żadnej innej formie swojego stanowiska w tej kwestii, to Sąd Okręgowy zmuszony jest uznać, iż sprawa, rozpoznana dotąd w szczególnym trybie konsensualnym, musi być rozpoznana ponownie. Dlatego też zaskarżony wyrok dotyczący oskarżonego S. K. należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji może ponownie rozważyć możliwość uwzględnienia wniosku oskarżonego złożonego w trybie art. 387 § 1 k.p.k., lecz już bez wad związanych z prawem karnym materialnym, jeżeli wniosek taki zostanie ewentualnie zaaprobowany przez oskarżyciela publicznego, i wydać wyrok zgodny z wnioskiem lub też – jeśli nie zaakceptuje propozycji wynikającej z wniosku– skierować sprawę na rozprawę by rozpoznać ją na zasadach ogólnych.

J. O. E. P. G.