Legislator Case Law & Legislation
VII U 289/17 AI generated

Social security court allows partial coverage start date change due to reduced working hours and salary below minimum.

Case Number VII U 289/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court modified the social security authority's decision to extend the mandatory insurance coverage start date from December to November 2014. The applicant argued that her employer's reports showing full-time work were misleading, as she had voluntarily reduced her hours and salary to 7/8 of a full-time position starting November 1, 2014. The court accepted this evidence, noting the salary fell below the statutory minimum, and rejected the authority's reliance on employer reports without supporting documentation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 9 ust. 1 i 1a u.s.u.s.; When an employee's remuneration drops below the minimum wage due to a reduction in working hours, the concurrent social security insurance obligation commences from the date of that reduction rather than the date of the employer's reporting.

Keywords

AI generated
social security insurance minimum wage threshold reduction of working hours concurrent insurance titles employer reporting obligations social security coverage start date voluntary employment change

Cited Legislation

AI generated
art. 9 ust. 1 i 1a u.s.u.s.
W myśl art. 9 ust. 1 i 1a u.s.u.s. osoby, o których mowa w art.
art. 477 14 § 2 k.p.c.
Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. dokonał stosownej zmiany zaskarżonej decyzji organu rentowego zgodnie pkt 2 sentencji wyroku.
art. 98 § 1 i 2 k.p.c.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2 na podstawie art. 98 § 1 i 2 k.p.c. Na koszty złożyły się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 180 zł ustalone na podstawie § 9 ust.
§ 9 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
Na koszty złożyły się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 180 zł ustalone na podstawie § 9 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.
Dz. U. z 2013 r poz. 1074
(Dz. U. z 2013 r poz. 1074) minimalne wynagrodzenie za pracę w 2014 roku wynosiło 1.680 zł.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII U 289/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2018 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Włodzimierz Czechowicz Protokolant: Paulina Filipkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2018 r. w Warszawie sprawy E. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o podleganie ubezpieczeniom społecznym z udziałem (...)Sp. z o.o. w W. na skutek odwołania E. K. od decyzji z dnia 5 października 2016 r. znak: (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję z dnia 5 października 2016 r. znak: (...) w ten sposób, że odwołująca się E. K. podlega obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu od dnia 1 listopada 2014 roku;

2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na rzecz E. K. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt VII U 289/17

UZASADNIENIE

E. K. złożyła w dniu 13 października 2016 r. odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w L. z dnia 5 października 2016 r. nr (...) dotyczącej podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Odwołująca nie zgodziła się z przyjętą przez organ rentowy datą początkową podlegania tym ubezpieczeniom. W uzasadnieniu odwołania odwołująca wyjaśniła, że od sierpnia 2012 roku jest zatrudniona w firmie (...) Sp. z o.o. w W. jako dermokonsultantka w pełnym wymiarze czasu pracy.

W dniu 31 października 2014 r. wystąpiła do pracodawcy z wnioskiem o zmniejszenie zatrudnienia z pełnego etatu na 7/8 etatu począwszy od 1 listopada 2014 r. Zmiana ta była spowodowana potrzebą poświęcenia więcej czasu na prowadzenie własnej działalności gospodarczej. Pracodawca przychylił się do jej prośby, w efekcie czego od dnia 1 listopada 2014 r. była zatrudniona w wymiarze 7/8 etatu i z wynagrodzeniem w wysokości 1.470 zł brutto, zmniejszeniu uległ również zakres jej obowiązków. Odwołująca wskazała także, że w jej sprawie było prowadzone postępowanie wyjaśniające przez (...) Oddział ZUS w W., które wobec złożenia wyjaśnień przez firmę (...) Sp. z o.o. zostało umorzone.

W ocenie odwołującej dokumentacja złożona w organie rentowym oraz postępowanie przeprowadzone przez ZUS (...) Oddział w W. wyraźnie dowodzą, że obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej podlega od 1 listopada 2014 r. Z racji uzyskiwania z tytułu zatrudnienia przychodu niższego od minimalnego była zobowiązana opłacać składki na ww. ubezpieczenie, a ponadto dokonała zgłoszenia do ubezpieczeń. W ocenie odwołującej okoliczność, że jej pracodawca wykazał ww. raportach rozliczeniowych za listopad 2014 roku pełny wymiar pracy i wynagrodzenie wyższe od minimalnego nie jest dowodem na to, że w tym miesiącu była zatrudniona na pełen etat, lecz jest wyłącznie zasadą dotyczącą składania dokumentów rozliczeniowych w ZUS za poszczególne miesiące (odwołanie k. 2-3 a.s.).

W odpowiedzi na odwołanie z dnia 25 października 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o oddalenie odwołania E. K.. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ rentowy powołał się na dokumentację zebraną w toku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego z której wynika, że firma (...) Sp. z o.o., zatrudniająca odwołującą w okresie od kwietnia do listopada 2014 roku, w raportach rozliczeniowych wykazała za odwołującą pełny wymiar czasu pracy z wynagrodzeniem wyższym od kwoty minimalnego wynagrodzenia, zaś od grudnia 2014 roku do czerwca 2015 roku wykazała wymiar czasu pracy wynoszący 7/8 etatu oraz wynagrodzenie niższe od kwoty wynagrodzenia minimalnego.

Na tej podstawie organ rentowy przyjął, że odwołująca w listopadzie 2014 roku osiągnęła kwotę równą co najmniej minimalnemu wynagrodzeniu, w związku z czym z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej odwołująca powinna podlegać obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu (odpowiedź na odwołanie k. 5-6 a.s.). Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Odwołująca E. K. była zatrudniona w okresie od 1 sierpnia 2012 r. do 13 kwietnia 2014 r. była zatrudniona w firmie (...) jako dermokonsultantka, w pełnym wymiarze czasu pracy oraz za wynagrodzeniem w wysokości 1.500 zł brutto miesięcznie.

Wynagrodzenie odwołującej ulegało zmianie na podstawie aneksów do umowy o pracę za porozumieniem stron: od 1 stycznia 2013 r. wynosiło 1.600 zł brutto, natomiast od 1 stycznia 2014 r. wynosiło 1.915 zł brutto. Odwołująca świadczyła pracę w miejscowości B. (zeznania odwołującej k. 88-89 a.s., akta osobowe odwołującej – umowa o pracę k. B-1, aneksy do umowy o pracę k. B-8 i B-9). Oprócz umowy o pracę odwołująca utrzymuje się również z działalności gospodarczej prowadzonej pod firmą (...), w ramach której od 15 maja 2013 roku prowadzi gabinet kosmetyczny w miejscowości T. (zeznania odwołującej k. 88-89 a.s., raporty rozliczeń ZUS – nieoznaczone karty a.r.).

Z dniem 14 kwietnia 2014 r. firma (...) uległa przekształceniu w firmę (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.. Odwołująca kontynuowała zatrudnienie w (...) Sp. z o.o., warunki pracy nie uległy zmianie w stosunku do warunków aktualnych na dzień 13 kwietnia 2014 r. (odpis z KRS k. 69-71 a.s., akta osobowe odwołującej - świadectwa pracy k. C-1 i C-2). W październiku 2014 roku E. K. chciała zrezygnować z zatrudnienia w firmie (...) Sp. z o.o. aby poświęcić więcej czasu na własną działalność gospodarczą.

Ostatecznie jednak porozumiała się z pracodawcą w ten sposób, że jej wymiar czasu pracy ulegnie zmniejszeniu. W konsekwencji odwołująca zawarła z (...) Sp. z o.o. w dniu 31 października 2014 r. aneks do umowy o pracę, zgodnie z którym z dniem 1 listopada 2014 r. odwołująca miała być zatrudniona w wymiarze czasu pracy wynoszącym 7/8 etatu raz za wynagrodzeniem podstawowym w wysokości 1.470 zł brutto (zeznania odwołującej k. 88-89 a.s., akta osobowe odwołującej - wniosek o zmniejszenie etatu k. B-11, aneks do umowy o pracę z 31.10.2014 r. k.

B-12, porozumienie zmieniające warunki płacy k. B-13). E. K. zgłosiła się do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej od dnia 1 listopada 2014 r. z podstawą wymiaru składek 9.365 zł (potwierdzenie ubezpieczenia – nieoznaczone karty a.r.). Od 1 stycznia 2015 r. wynagrodzenie odwołującej wzrosło do kwoty brutto wynoszącej 1.531,25 zł (akta osobowe odwołującej - aneks do umowy o pracę k. B-14). Pismem z dnia 18 grudnia 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. poinformował E. K., że w związku tym, iż w listopadzie 2014 roku osiągnęła minimalne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę przy jednoczesnym prowadzeniu działalności gospodarczej w tym miesiącu powinna podlegać ubezpieczeniu zdrowotnemu lub dobrowolnym ubezpieczeniom emerytalno-rentowym oraz obowiązkowemu ubezpieczeniu wypadkowemu.

Organ rentowy wezwał E. K. do złożenia prawidłowych dokumentów zgłoszeniowych i rozliczeniowych. W odpowiedzi na wezwanie odwołująca oświadczyła, że w związku ze zmianą warunków pracy i płacy w listopadzie 2014 roku nie osiągnęła minimalnego wynagrodzenia za pracę i jej zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych z tytułu prowadzonej działalności jest adekwatne, zaś rozbieżność danych prawdopodobnie wynika z błędu po stronie księgowości płatnika składek (...) Sp. z o.o. (wezwanie z 18.12.2014 r., pismo odwołującej z 30.12.2014 r.

– nieoznaczone karty a.r.). W styczniu 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie podlegania ubezpieczeniom społecznym przez E. K. z tytułu zatrudnienia w firmie (...) Sp. z o.o. W toku postępowania płatnik składek oraz odwołująca wyjaśnili, że zmiana wymiaru czasu pracy odwołującej na 7/8 etatu była wynikiem jej działań podjętych ze względu na prowadzenie własnej działalności gospodarczej, a ponadto zmniejszeniu uległo jej wynagrodzenie oraz zakres obowiązków.

Decyzją z dnia 5 marca 2015 r. ZUS (...) Oddział w W. wydał decyzję nr (...) na podstawie której umorzył postępowanie wskazując, że wobec udzielonych przez stron wyjaśnień dalsze prowadzenie postępowania jest bezzasadne (decyzja ZUS (...) Oddział z 05.03.2015 r. k. 85-86 a.s., zeznania odwołującej k. 88-89 a.s.). W okresie od 1 grudnia 2014 r. do 7 czerwca 2015 r. odwołująca przebywała na zasiłku chorobowym, zaś od 8 czerwca 2015 r. do 5 czerwca 2016 r. przebywała na zasiłku macierzyńskim (potwierdzenia o dobrowolnym ubezpieczeniu chorobowym – nieoznaczone karty a.r.).

Pismem z dnia 16 września 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. zawiadomił odwołującą o wszczęciu postępowania w sprawie podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia przez nią pozarolniczej działalności gospodarczej. Po przeprowadzeniu postępowania ww. organ rentowy wydał w dniu 5 października 2016 r. decyzję nr (...) na podstawie której stwierdził, że E. K. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu w okresie od 1 grudnia 2014 r. od 1 grudnia 2014 r. do 7 czerwca 2015 r. i od 6 czerwca 2016 r.

W uzasadnieniu decyzji organ rentowy powołał się na treść art. 9 ust. 1 i 1a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i wskazał, że odwołująca uzyskała minimalne wynagrodzenie w listopadzie 2014 roku, wobec czego istniał dla niej obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego (zawiadomienie, decyzja ZUS z 05.10.2016 r. – nieoznaczone karty a.r.). E. K. była zatrudniona w firmie (...) Sp. z o.o. do 29 sierpnia 2016 r. (akta osobowe odwołującej - świadectwo pracy k. C-2). Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o załączone do akt sprawy dowody z dokumentów obejmujących akta osobowe odwołującej, akta organu rentowego oraz dokumenty przedłożone w toku postępowania, jak również w oparciu o zeznania odwołującej, które uznał w całości za wiarygodne.

Treść zebranych w sprawie dowodów nie budziła zastrzeżeń i nie była kwestionowana przez strony postępowania. Sąd dał wiarę zeznaniom odwołującej gdyż były spójne, przekonywujące i miały oparcie w innych dowodach. W tych okolicznościach Sąd uznał zebrany materiał dowodowy za wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie E. K. było zasadne. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1778 – dalej jako u.s.u.s.) obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym oraz ubezpieczeniu wypadkowemu podlegają oby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalnością gospodarzą. Zgodnie zaś z art. 11 ust. 2 oraz 12 ust. 1 u.s.u.s. te same osoby obowiązkowo podlegają odpowiednio ubezpieczeniu wypadkowemu; jednocześnie ubezpieczenie chorobowe w przypadku tych osób jest dobrowolne.

W myśl art. 13 ust. 4 u.s.u.s. osoba prowadząca osoby prowadzące pozarolniczą działalność podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym oraz wypadkowemu od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. W myśl art. 9 ust. 1 i 1a u.s.u.s. osoby, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, 3, 10, 20 i 21, spełniające jednocześnie warunki do objęcia ich obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z innych tytułów, są obejmowane ubezpieczeniami tylko z tytułu stosunku pracy, umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarły z pracodawcą, z którym pozostają w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonują pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostają w stosunku pracy, członkostwa w spółdzielni, służby, pobierania świadczenia szkoleniowego, świadczenia socjalnego, zasiłku socjalnego albo wynagrodzenia przysługującego w okresie korzystania ze świadczenia górniczego lub w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie.

Mogą one dobrowolnie, na swój wniosek, być objęte ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi również z innych tytułów, z zastrzeżeniem ust. 1a. Ubezpieczeni wymienieni w ust. 1, których podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe z tytułu stosunku pracy, członkostwa w spółdzielni, służby, pobierania świadczenia szkoleniowego, świadczenia socjalnego, zasiłku socjalnego lub wynagrodzenia przysługującego w okresie korzystania ze świadczenia górniczego lub w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie w przeliczeniu na okres miesiąca jest niższa od określonej w art. 18 ust. 4 pkt 5a (t.j. od kwoty minimalnego wynagrodzenia), podlegają również obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z innych tytułów.

Powyższe przepisy regulują kwestię zbiegu ubezpieczeń. Podstawą zbiegu tytułu bezwzględnego z tytułem ogólnym jest istnienie obowiązku ubezpieczenia wynikającego z tytułu bezwzględnego oraz z tytułu pozwalającego na dobrowolne przystąpienie do ubezpieczeń emerytalnego i rentowych (art. 9 ust. 1 u.s.u.s.). Reguła zbiegu polega na powstaniu obowiązku ubezpieczenia z tytułu bezwzględnego (stosunku pracy). Zasada ta nie ma jednak charakteru bezwarunkowego, gdyż zgodnie z art. 9 ust. 1a u.s.u.s. osoby podlegające obowiązkowi ubezpieczenia z tytułu bezwzględnego podlegają także obowiązkowi ubezpieczenia z innych tytułów, jeżeli podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia z tytułu bezwzględnego w przeliczeniu na okres jednego miesiąca jest niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę.

W powyższym zakresie dochodzi więc do rozszerzenia obowiązku ubezpieczenia, co leży w interesie wszystkich ubezpieczonych i jest uzasadnione celem fiskalnym (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 20 grudnia 2016r. III AUa 601/16). W niniejszej sprawie bezspornym jest, że odwołująca w okresie od 1 sierpnia 2012 r. do 29 sierpnia 2016 r. był zatrudniona w firmie (...) Sp. z o.o. (wcześniej (...)) jako dermokonsultantka, a ponadto od maja 2013 roku prowadziła działalność gospodarczą – gabinet kosmetyczny. Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się natomiast do ustalenia, czy przysługujące odwołującej w listopadzie 2014 roku wynagrodzenie było niższe niż minimalne wynagrodzenie obowiązujące w tym roku.

Organ rentowy w oparciu o uzyskaną od płatnika składek (...) Sp. z o.o. dokumentację rozliczeniową przyjął, iż wynagrodzenie w tym miesiącu przewyższało kwotę minimalnego wynagrodzenia, w związku z czym odwołująca podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu oraz dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu dopiero od 1 grudnia 2014 r. W toku postępowania Sąd Okręgowy ustalił, że wynagrodzenie odwołującej, które od 1 stycznia 2014 r. wynosiło 1.915 zł brutto miesięcznie, od dnia 1 listopada 2014 r. uległo obniżeniu do kwoty 1.470 zł brutto.

Jak wynika z zebranych w sprawie dowodów obniżenie wynagrodzenia odwołującej wynikało z obniżenia wymiaru czasu pracy z pełnego etatu na 7/8 etatu. Zmiany w zakresie warunków pracy i płacy odwołującej zostały przeprowadzone z jej własnej inicjatywy i były związane z zamiarem poświęcenia więcej czasu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług kosmetycznych, a ponadto towarzyszyła jej zmiana zakresu obowiązków odwołującej. Okoliczności te znajdują potwierdzenie w zeznaniach odwołującej oraz przedłożonych do akt sprawy akt osobowych odwołującej, w tym w szczególności aneks do umowy o pracę z dnia 31 października 2014 r. i nie były kwestionowane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Z tych też względów w ocenie Sądu nie można było podzielić stanowiska organu rentowego. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 11 września 2013 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2014 r. (Dz. U. z 2013 r poz. 1074) minimalne wynagrodzenie za pracę w 2014 roku wynosiło 1.680 zł. Tym samym wysokość wynagrodzenia odwołującej, zgodnie z zawartym z pracodawcą aneksem do umowy o pracę z dniem 1 listopada 2014 r. uległa obniżeniu do kwoty niższej, niż wskazane wyżej wynagrodzenie minimalne obowiązującej w 2014 roku, tym samym, zgodnie z regułami zbiegu tytułów ubezpieczeń określonych w art. 9 ust. 1 i 1a u.s.u.s. odwołująca od powinna obowiązkowo podlegać ubezpieczeniom społecznym i dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej od dnia 1 listopada 2014 r., nie zaś, jak wskazał organ rentowy, od 1 grudnia 2014 r.

Co prawda organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wskazał, że pracodawca odwołującej w okresie od kwietnia do listopada 2014 roku wykazywał w raportach rozliczeniowych pełny wymiar czasu pracy oraz wynagrodzenie wyższe od minimalnego wynagrodzenia, a wykazanie niższego wymiaru czasu pracy oraz niższego wynagrodzenia miało miejsce dopiero od grudnia 2014 roku, jednakże nie udostępnił w toku postępowania dokumentacji na poparcie tej argumentacji i tym samym przyjęcie innej daty podlegania ubezpieczeniom przez odwołującą z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zbiegu z tytułem w postaci stosunku pracy.

Sąd miał również na względzie, że w sprawie podlegania ubezpieczeniom społecznym przez E. K. z tytułu zatrudnienia w firmie (...) Sp. z o.o. było prowadzone postępowanie wyjaśniające przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddziałem w W., które wobec udzielenia przez strony postępowania – ww. płatnika składek i odwołującej – stosownych wyjaśnień w zakresie zmiany wymiaru czasu pracy w listopadzie 2014 roku umorzył postępowanie. Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. dokonał stosownej zmiany zaskarżonej decyzji organu rentowego zgodnie pkt 2 sentencji wyroku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2 na podstawie art. 98 § 1 i 2 k.p.c. Na koszty złożyły się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 180 zł ustalone na podstawie § 9 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015 r. poz. 1800 ze zm.). SSO Włodzimierz Czechowicz Zarządzenie: (...) (...)