Legislator Case Law & Legislation
II Ca 436/13 AI generated

Tenant eviction upheld; court rejects social housing claim for unlawful occupant despite long-term payment history.

Case Number II Ca 436/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the tenant's appeal against the lower court's order for eviction and reimbursement of legal costs. The tenant argued that the law protecting tenants' rights and local housing regulations granted him a legal title to the apartment, preventing the landlord from reclaiming possession. The court rejected this, ruling that the tenant occupied the property without a legal title and that his long-term residence and payment of rent do not create a right to the social housing unit or bar the owner's disposal rights.

Legislator headnote

AI generated

Art. 21 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o ochronie praw lokatorów; Art. 5 k.c.: The court held that a tenant occupying a property without a legal title has no right to demand a lease agreement, and the owner's right to dispose of the property prevails over the tenant's factual possession.

Keywords

AI generated
eviction without legal title social housing allocation tenant protection statute good faith possession disposal rights of owner unlawful occupation civil code good morals

Cited Legislation

AI generated
Art. 21 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów
Zarzucił naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów w związku z § 33 uchwały nr XV/198/2004 Rady Miejskiej K.
§ 33 uchwały Rady Miejskiej K. z dnia 5 lutego 2004 r.
Art. 5 k.c.
Sąd Rejonowy nakazując eksmisje pozwanego nie dopuścił się naruszenia prawa materialnego, w szczególności art. 5 k.c. Skarżący nie wskazał jakie to zasady zostały naruszone przez Sąd.
Art. 385 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c., orzec jak w sentencji.
art. 5 k.c
Zarzucił również naruszenie art. 5 k.c prze jego niezastosowanie.
art. 385 k.p.c
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c., orzec jak w sentencji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 436/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K., dnia 14 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt (spr.) Sędziowie: SSO Paweł Szwedowski SSO Barbara Mokras Protokolant: st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa M. K. - (...) przeciwko D. B. o opróżnienie lokalu mieszkalnego na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 13 czerwca 2013r. sygn. akt I C 1714/09 1. oddala apelację, 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. II Ca 436/13

UZASADNIENIE

Powód (...) K.wniósł pozew przeciwko D. B.o wydanie lokalu nr (...)w budynku przy ul. (...)w K.o powierzchni użytkowej 35,28 m 2 składającego się z dwóch izb wraz z pomieszczeniem przynależnym oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Sąd Rejonowy w Kaliszu wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013 r. utrzymał w mocy wyrok zaoczny z dnia 14 grudnia 2009 r. wydany w sprawie I C 1714/09, którym to wyrokiem Sąd nakazał pozwanemu D. B.aby opuścił, opróżnił i wydał powodowi (...) K. lokal mieszkalny nr (...)w budynku przy ul. (...)w K.o powierzchni użytkowej 35,28 m 2 składający się z dwóch izb usytuowany na pierwszym piętrze budynku z pomieszczeniem przynależnym do lokalu.

Orzekł również, że pozwanemu nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego. Rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach: Lokal mieszkalny przy ul. (...)stanowi własność powoda. Powód zawarł umowę najmu przedmiotowego lokalu z J. Ł.– teściowa pozwanego. Pozwany zamieszkał w tym lokalu około 1994 r. Zameldował się pomiędzy 1998 – 20000 r. J. Ł.zmarła w 2006 r. Pozwany w maju 2012 r. wystąpił do UM w K.o zawarcie z nim umowy najmu. Pozwany zamieszkuje w przedmiotowym lokalu Płaci czynsz i wszelkie związane z zamieszkiwaniem opłaty.

Nie narusza porządku domowego. Obecnie pozwany pracuje w A. jako kierowca. Zarabia netto 1.100 funtów. Spełnienie przez pozwanego przesłanek przewidzianych w uchwale Rady Miejskiej K.z dnia 5 lutego 2004 r. w sprawie ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład zasobu M. K.nie rodzi po stronie pozwanego roszczenia o przydział tego lokalu. Pozwanemu nie należy się lokal socjalny, gdyż prawo takie nie przysługuje osobie, która zajęła lokal bez tytułu prawnego. Apelację od powyższego wyroku złożył pozwany zaskarżając wyrok w całości.

Zarzucił naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów w związku z § 33 uchwały nr XV/198/2004 Rady Miejskiej K. z dnia 5 lutego 2004 r. polegające na błędnym przyjęciu, że skoro wyżej cytowany przepis nie kreuje możliwego do dochodzenia na drodze sądowej roszczenia o zawarcie umowy najmu lokalu, to jednocześnie nie daje lokatorowi żadnych uprawnień i nie może być podstawą uzyskania przez lokatora tytułu prawnego do lokalu. Zarzucił również naruszenie art. 5 k.c prze jego niezastosowanie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący zgadza się z poglądem Sądu Rejonowego, że art. 21 ustawy o ochronie praw lokatorów nie kreuje możliwego do dochodzenia na drodze sądowej roszczenia o zawarcie umowy najmu lokalu. Ponadto skarżący nie twierdzi, że z takim roszczeniem wystąpił lub zostało ono uwzględnione w innym postępowaniu. Tym samym pozwany przyznaje, że prawidłowe są ustalenia Sądu I instancji, że zajmuje on sporny lokal bez tytułu prawnego. Sąd Rejonowy nakazując eksmisje pozwanego nie dopuścił się naruszenia prawa materialnego, w szczególności art. 5 k.c. Skarżący nie wskazał jakie to zasady zostały naruszone przez Sąd.

Sąd Okręgowy ocenia, że usunięcie pozwanego z lokalu, który zajmuje on bez tytułu prawnego nie narusza zasad współżycia społecznego. Tym bardziej, że pozwany ma 47 lat i pracuje w A. jako kierowca. Zarabia netto 1.100 funtów. Jest osobą zdrową. Sam fakt, że zamieszkiwał w tym lokalu od 1994 r., że płaci czynsz i nie narusza porządku domowego nie może decydować ani o jego uprawnieniach do otrzymania lokalu socjalnego ani tym bardziej do pozbawienia właściciela prawa do dysponowania tym lokalem. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c., orzec jak w sentencji.