Legislator Case Law & Legislation
I1 C 1480/17 AI generated

Court orders debt repayment in installments due to debtor's temporary financial hardship under Art. 320 KPC.

Case Number I1 C 1480/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court ordered the defendant to repay the plaintiff's debt in ten installments rather than the full lump sum. The plaintiff successfully proved the loan agreement and the defendant's failure to pay, while the defendant did not contest the facts. The court applied Article 320 of the Code of Civil Procedure to grant a judicial moratorium because the defendant's financial difficulties were deemed temporary and necessary to prevent loss of basic living standards.

Legislator headnote

AI generated

Art. 320 k.p.c.; The court may order payment in installments when the debtor's temporary financial situation makes full immediate payment impossible without endangering their basic subsistence.

Keywords

AI generated
judicial moratorium installment payment temporary financial hardship basic subsistence civil procedure code debt restructuring enforcement suspension

Cited Legislation

AI generated
Art. 720 k.c.
Wobec powyższego, na podstawie zatem art. 720 k.c. Sąd w punkcie I sentencji wyroku zasądził żądaną kwotę 4368, 22 zł.
Art. 320 k.p.c.
Ustanowiona w art. 320 k.p.c. norma ma charakter wyjątkowy i może być tym zastosowana jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w punkcie II wyroku, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w art. 98 k.p.c. i art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
i art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 102 k.p.c.
z art. 102 k.p.c., § 6 pkt 2 i § 2 ust.
§ 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
art. 720 k.c
Zgodnie z treścią art. 720 k.c.
art. 6 k.c
Stosownie natomiast do treści art. 6 k.c.
art. 320 k.p.c
Ustanowiona w art. 320 k.p.c.
art. 98 k.p.c
O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w punkcie II wyroku, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w art. 98 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
Uchwała SN z dnia 15 grudnia 2006 r., sygn. III CZP 126/06
Prowadzenie egzekucji w tym zakresie narażałoby tylko wierzyciela na nieefektywne wydatki egzekucyjne, a dłużnika i osoby pozostające na jego utrzymaniu na utratę podstaw egzystencji (uchwała SN z dnia 15 grudnia 2006 r., sygn. III CZP 126/06, Biul.
III CZP 126/06
Supreme Court confirms old precedent that interest does not accrue on installments after judgment date.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I 1 C 1480/17 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marta Bona po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. w Gdyni sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko K. K. o zapłatę I zasądza od pozwanej K. K. na rzecz powoda (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 4.072,37zł (cztery tysiące siedemdziesiąt dwa złote 37/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 15.03.2017r. do dnia zapłaty;

II zasądzoną w punkcie I kwotę rozkłada na 10 rat - 9 po 400zł (czterysta złotych), a ostatnią w wysokości 472,37 zł (czterysta siedemdziesiąt dwa złote 37/100) płatnych do 15-ego dnia każdego miesiąca poczynając od uprawomocnienia się wyroku, z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności każdej z rat; III umarza postepowanie w zakresie wniosku powoda o uzasadnienie; IV zasądza od pozwanej K. K. na rzecz powoda (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 968,00 zł (dziewięćset sześćdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 900,00 (dziewięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

UZASADNIENIE

Powód (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniósł pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym domagając się zasądzenia od pozwanego , K. K., kwoty 4072,37 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu powód wskazał, że przedmiotowa wierzytelność wynika z umowy pożyczki pieniężnej, zawartej w formie pisemnej, oznaczonej nr (...) i wypłaconej pozwanemu w dniu 20 .6. 2016 roku. Powód wskazał, że pożyczka ta została udzielona w kwocie 3000 złotych, zaś pozwany zobowiązał się do jej zwrotu zgodnie z harmonogramem spłat wraz z odsetkami i opłatami – opłatą administracyjną w kwocie 25 złotych miesięcznie i opłatą przygotowawczą – jednorazową, w kwocie 975 złotych.

Na dzień wniesienia pozwu zadłużenie pozwanego wynosiło 4072,37 złotych i obejmowało: kwotę 2971, 54 złotych tytułem niespłaconych rat kapitałowych; kwotę 136,77 złotych tytułem odsetek umownych zwykłych (kredytowych); kwotę 914, 06 złotych tytułem opłaty przygotowawczej i kwotę 50 złotych tytułem opłaty administracyjnej. Ponadto powód wskazał, iż wypowiedział pozwanemu umowę pożyczki ze skutkiem na dzień 6 .10. 2016 roku, z uwagi na opóźnienia w spłacie zadłużenia oraz wezwał pozwanego do spłaty tego zadłużenia, przy czym pozwany świadczenia nie spełnił. pozew, k.2-4 Postanowieniem z dnia 20 .4. 2017 roku , Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni. postanowienie, k. 4v Po wpłynięciu sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni, powód (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. usunął braki formalne pozwu, wnosząc i wywodząc, jak dotychczas. pismo procesowe, k. 9 W dniu 25.8.2017r w sprawie I 1 Nc 5807/17 wydano nakaz zapłaty zgodnie z żądaniem pozwu. nakaz zap łaty, k. 30 Pozwany, K.

K., w sprzeciwie od nakazu zapłaty, przyznał, że zawarł umowę pożyczki w wysokości 3000 zł, którą to kwotę zobowiązał się spłacać w ratach. Przyznał, że nie spłacił pożyczki , ale ze strony powoda nie było chęci mediacji, a kwota długu jest nieaktualna. sprzeciw, k. 38-9 S ąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 16 czerwca 2016 roku została sporządzona pomiędzy (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. jako pożyczkodawcą a K. K. jako pożyczkobiorcą umowa pożyczki nr (...), na podstawie której K. K. zobowiązała się do zwrotu na rzecz pożyczkodawcy łącznej kwoty pożyczki w wysokości 4588, 53 złotych, obejmującej udzieloną pożyczkę w kwocie 3000 złotych, opłatę przygotowawczą w kwocie łącznie 975 złotych oraz opłatę administracyjną w kwocie 25 złotych miesięcznie/ łącznie 1000 zł/.

Umowa pożyczki została zawarta na okres 16 miesięcy od daty wypłaty pożyczki, przy czym przez datę wypłaty pożyczki rozumie się datę uznania rachunku pożyczkobiorcy kwotą pożyczki. Nadto, zgodnie z treścią pkt 2 umowy pożyczka zostanie wypłacona przez pożyczkodawcę przelewem na należący do klienta rachunek bankowy, z którego klient przesłał pożyczkodawcy przelew weryfikacyjny, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pożyczkodawcy przez klienta własnoręcznie podpisanego egzemplarza umowy oraz przekazania przez klienta określonych przez pożyczkodawcę dokumentów i informacji niezbędnych do dokonania oceny zdolności kredytowej klienta, które wraz z innymi informacjami pozyskanymi przez pożyczkodawcę będą w ocenie pożyczkodawcy wystarczającą podstawą do podjęcia decyzji o wypłacie pożyczki.

Pożyczka wypłacana jest pod warunkiem pozytywnego zweryfikowania przez pożyczkodawcę zdolności kredytowej klienta. Przez przelew weryfikacyjny strony rozumieją przelanie przez klienta kwoty 1 złotego na rachunek pożyczkodawcy z posiadanego przez siebie rachunku bankowego. Umowa pożyczki podpisana została przez K. K. w dniu 17 czerwca 2016 roku. niesporne, a nadto: umowa po życzki – k. 17-24 akt, harmonogram spłat, k. 25 W dniu 21 .9.2016 roku (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wystosował do K. K. oświadczenie o rozwiązaniu umowy pożyczki wraz z ostatecznym wezwaniem do zapłaty i ostrzeżeniem o możliwości przekazania informacji o zaległym zadłużeniu do rejestru dłużników (...). niesporne, a nadto: pismo – k. 27-28 akt K.

K. pracuje na zlecenie, nieregularnie, jej średni dochód wynosi ok. 2700 zł miesięcznie. Stałe wydatki w miesiącu to : 1000 zł –wynajem biura, 450 zł –opłaty, 80 zł – prąd, 60 zł –leki, bowiem ma pogłębiona lordozę lędżwiową dow ód: oświadczenie , k. 64, wynik badania, k. 66 , decyzja N. US, k.67-74,pismo ZUS, k. 75-83 S ąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wymienionych dowodów z dokumentów przedłożonych przez powoda w toku postępowania, których zarówno autentyczność, jak i prawdziwość w zakresie twierdzeń w nich zawartych, nie budziła wątpliwości Sądu, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary, tym bardziej, że nie były one kwestionowane w zakresie ich mocy dowodowej przez żadną ze stron.

W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Zgodnie z treścią art. 720 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo taką samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Stosownie natomiast do treści art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, chyba, że pozwany przyzna fakty przytoczone przez powoda/ art. 229 kpc- Nie wymagają również dowodu fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości./ .

W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, bezspornym było że powoda i pozwaną łączyła umowa pożyczki i że powód spełnił świadczenie wynikające z tej umowy przekazując pozwanemu kwotę uzgodnionej pożyczki, zaś pozwany nie spłacił w/w pożyczki , a także że otrzymał, ostateczne wezwanie do zapłaty i rozwiązanie umowy. W niniejszej sprawie, przedstawiono powyższą umowę, która została podpisana przez pozwaną w dniu 17 czerwca 2016 roku oraz dokumenty w postaci uaktualnionego harmonogramu spłat z informacją o przekazaniu kwoty pożyczki na rachunek bankowy pozwanego, wezwania do zapłaty oraz wypowiedzenia umowy pożyczki, zaś pozwany nie negował faktów przedstawionych w pozwie i załączonych dowodach.

W ocenie Sądu, pozwany przyznał fakty wywiedzione przez powoda , jako uzasadnienie żądania poszczególnych kwot składających się na żądanie pozwu . Wobec powyższego, na podstawie zatem art. 720 k.c. Sąd w punkcie I sentencji wyroku zasądził żądaną kwotę 4368, 22 zł. Wobec treści a rt. 320. Kpc :” W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie, a w sprawach o wydanie nieruchomości lub o opróżnienie pomieszczenia - wyznaczyć odpowiedni termin do spełnienia tego świadczenia.”.

Przepis zawiera szczególną zasadę wyrokowania, określaną jako "moratorium sędziego"; obok charakteru procesowego ma on także cechy normy materialnoprawnej (m.in. K. P., M. P.). Podstawą zastosowania przepisu jest wyłącznie uznanie sądu, że zachodzą szczególnie uzasadnione wypadki. Ustanowiona w art. 320 k.p.c. norma ma charakter wyjątkowy i może być tym zastosowana jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Wynika to z faktu, iż dopuszcza ona znaczną ingerencję Sądu w stosunek cywilnoprawny stron procesu. W piśmiennictwie wyrażono przy tym pogląd, uznający wymienioną przesłankę za spełnioną jedynie wtedy, gdy w chwili wyrokowania są podstawy do przyjęcia, że ze względu na sytuację majątkową i rodzinną dłużnika oraz szczególny charakter sprawy, wyrok zasądzający całe świadczenie stanowiłby tytuł egzekucyjny bez szans na realizację.

Prowadzenie egzekucji w tym zakresie narażałoby tylko wierzyciela na nieefektywne wydatki egzekucyjne, a dłużnika i osoby pozostające na jego utrzymaniu na utratę podstaw egzystencji (uchwała SN z dnia 15 grudnia 2006 r., sygn. III CZP 126/06, Biul. SN 2006/12/9), Sąd doszedł do przekonania , że problemy finansowe pozwanego są przejściowe i stanowią szczególną sytuację, w jakiej się znalazł w rozumieniu art. 320 kpc i w związku z tym rozłożył zasądzoną należność na 10 rat:9 po 200 i ostatnia w wysokości 472, 37 zł . O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w punkcie II wyroku, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w art. 98 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 102 k.p.c., § 6 pkt 2 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.

Na koszty postepowania w tej sprawie - kwotę 968,00 zł składa się: kwota 900,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, kwota 51,00 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu i kwota 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.