Court convicts driver of speeding violation based on laser speed measurement and expert opinion.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of speeding by 46-50 km/h in a built-up area and imposed a fine of 400 PLN. The prosecution presented laser speed measurement data and an expert opinion confirming the vehicle's speed was between 96 and 100 km/h. The defendant denied guilt, claiming he drove at approximately 50 km/h, but the court rejected this defense as a pre-established line of defense unsupported by evidence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 92a k.w.; Art. 20 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym: The court may convict a driver of speeding based on laser speed measurement results and expert analysis when the measurement conditions were favorable and the defendant's denial lacks evidentiary support.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt: II W 60/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 lutego 2018 roku Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Urszula Salwin-Kowalczyk Protokolant: Monika Malanowska po rozpoznaniu na rozprawach w dniach 18.05.2017r., 07.06.2017r., 13.09.2017r., 13.10.2017r. , 01.02.2018r. sprawy przeciwko K. M. s. S. i W. zd. P. urodzonego (...) w P. obwinionego o to, że: W dniu 28.12.2016 roku o godz. 10.20 w msc. K. na ul. (...) kierując pojazdem marki F. nr rej. (...) przekroczył dozwoloną prędkość 50 km/h o 48 km/h jadąc z prędkością 98 km/h tj. o wykroczenie z art. 92a k.w. orzeka:
I. Obwinionego K. M. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym że przyjmuje iż przekroczył dozwolona prędkość o 46-50 km/h jadąc prędkością 96-100 km/h i za to na podstawie art. 92a kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 400(czterysta) złotych; II. Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1319, 69 zł ( tysiąc trzysta dziewiętnaście złotych i sześćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem kosztów postępowania w tym kwotę 40 (czterdzieści) złotych tytułem opłaty. Sygn. akt: II W 60/17
UZASADNIENIE
Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie , Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 28 grudnia 2016 roku około godziny 10.20 funkcjonariusze Policji R. S. i J. P. zatrzymali do kontroli drogowej w miejscowości K. na drodze (...) pojazd marki F. o nr rejestracyjnym (...) , którym kierował obwiniony K. M. ,w związku z przekroczeniem przez niego dopuszczalnej na terenie zabudowanym prędkości 50 km/h o 46-50 km/h. Prędkość pojazdu obwinionego , w/w funkcjonariusze Policji zmierzyli laserowym miernikiem prędkości (...) z odległości 295 m , który posiadał aktualne świadectwo legalizacji pionowej.
Za popełnione wykroczenie , funkcjonariusze Policji zaproponowali obwinionemu mandat karny kredytowany w kwocie 400 złotych .Obwiniony odmówił jego przyjęcia Przedmiotowy stan faktyczny , Sąd ustalił w oparciu o : zeznania świadków R. S. /k-76-77/ , J. P. /k-90-91 świadectwo /k-2/, instrukcje obsługi /k-47-57/,kserokopię notatnika służbowego /k-82-88/, opinię /k-92-104/. Obwiniony K. M. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił , iż w dniu zdarzenia jechał do N. . Na wyjeździe z miejscowości K. został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariusza Policji , który stwierdził że przekroczył dozwoloną w tym miejscu prędkość.
Obwiniony odmówił przyjęcia mandatu karnego kredytowanego , albowiem poruszał się z prędkością około 50 km/h. W/w wyjaśnił nadto , że tego dnia warunki drogowe były dobre , bez opadów , a natężenie ruchu średnie /k-41/.
Sąd zważył , co następuje:
Materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie dał podstawy do uznania obwinionego winnym popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego , uznając iż są przyjętą przez niego linią obrony. Za jego sprawstwem przemawiają bowiem dowody zebrane w niniejszej sprawie , a zwłaszcza zeznania świadków : R. S. i J. P. . I tak , świadek R. S. zeznał , że nie pamięta przedmiotowego zdarzenia, jednakże zawsze albo przed rozpoczęciem służby albo bezpośrednio przed podjęciem kontroli statycznej wykonywana jest kalibracja miernika , którym mierzona jest prędkość pojazdów.
W/w podał także , że nie ma możliwości , aby namierzył tym miernikiem jeden pojazd , a zatrzymał inny, albowiem został przeszkolony z jego obsługi. Po zatrzymaniu kierowcy zawsze też pokazuje mu na przedmiotowym mierniku prędkość z jaka się poruszał , czas od pomiaru i odległość z jakiej został namierzony. Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka , albowiem mają one pokrycie w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie , a zwłaszcza w kserokopii notatnika służbowego , który również Sąd obdarzył wiarygodnością , albowiem został sporządzony w ramach jego obowiązków oraz nie nosi śladów fałszerstwa.
Sąd jednocześnie wskazuje, że co prawda świadek nie pamiętał samego zdarzenia , jednakże z uwagi na wielość podobnych kontroli jest to naturalne i nie dyskwalifikuje jego zeznań . Podobnie zeznał świadek J. P. . W/w oprócz potwierdzenia , ze prędkość pojazdu obwinionego była mierzona przez R. S. laserowym miernikiem prędkości oraz , że obwiniony odmówił przyjęcia mandatu karnego kredytowanego , nie pamiętał szczegółów tego zdarzenia . Sąd dał wiarę jego zeznaniom , albowiem szczerze podał to , co pamięta oraz powody dla których nie zapamiętał szczegółów tego zdarzenia.
Za sprawstwem obwinionego przemawia także opinia biegłego z zakresu techniki samochodowej i rekonstrukcji wypadków drogowych – J. K.. Wynika z niej , że materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie , pozwala na odtworzenie geometrycznych warunków pomiaru prędkości pojazdu obwinionego w chwili zdarzenia , jednakże rejestracja zapisu jedynie na urządzeniu pomiarowym nie pozwala na identyfikację wyników pomiaru z kontrolowanym pojazdem. Jednakże zdaniem biegłego , analiza materiału sprawy nie pozwala na stwierdzenie , aby w panujących warunkach drogowych opisanych w aktach sprawy , a które zostały potwierdzone analizą zdjęć lotniczych 3D tj. płaski odcinek drogi o długości co najmniej 1,2 km ,pomiar ten mógł zostać wykonany nieprawidłowo.
Z materiału dowodowego nie wynika bowiem , aby w miejscu i w chwili pomiaru istniały czynniki , które mogłyby zakłócić czy sfałszować prawdziwość pomiaru prędkości dokonanej z odległości około 295 m. Jedynie bardzo mały kąt wykonania pomiaru pozwalałby na namierzenie kolejnego pojazdu znajdującego się w odległości od 75 m do 1000 m za pojazdem obwinionego ( w ocenie Sądu nie ma jednak żadnych dowodów , aby tak było). Biegły podał też , że instrukcja obsługi w/w przyrządu nie narzuca wyboru sposobu pomiaru. Wybór ten zależy więc od decyzji wykonującego pomiar ,jego predyspozycji fizycznych i zdolności strzeleckich w zakresie namierzania celów przez urządzenie optyczne oraz uwarunkowań technicznych miejsca pomiaru.
Dokładność pomiaru przyrządem laserowym zależy tylko od prędkości namierzonego pojazdu i zgodnie z danymi fabrycznymi wynosi + _ 2 km/h , co oznacza że w przedmiotowym przypadku prędkość pojazdu zawierała się w granicach 96-100 km/h. Sąd dął wiarę powyższej opinii , albowiem została sporządzona zgodnie z wiedzą i doświadczeniem biegłego , nadto nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Mając na względzie powyższe , należy stwierdzić , że wina obwinionego jest bezsporna oraz że została mu udowodniona w toku przedmiotowego postępowania.
K. M. został obwiniony o to , że : W dniu 28.12.2016 roku o godz. 10.20 w msc. K. na ul. (...) kierując pojazdem marki F. nr rej. (...) przekroczył dozwoloną prędkość 50 km/h o 48 km/h jadąc z prędkością 98 km/h tj. o wykroczenie z art. 92a k.w. Przepis art.92 a kw penalizuje niezastosowanie się przez kierującego pojazdem do ograniczenia prędkości określonej ustawą lub znakiem drogowym . Stosownie do treści art.20 ust.1 ustawy z dnia 20.06.1997 roku –Prawo o ruchu drogowym -prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 5 00-23 00 wynosi 50 km/h.
W ocenie Sądu bezspornym w niniejszej sprawie jest , iż obwiniony swoim zachowaniem opisanym w zarzucie naruszył znamiona w/w przepisu, albowiem przekroczył dopuszczalną prędkość w terenie zabudowanym o 46-50 km/h jadąc prędkością 96-100 km/h i tak też Sąd przyjął w opisie zarzucanego mu czynu. Z tych też względów , Sąd uznał obwinionego K. M. winnym popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 92 a kw wymierzył mu grzywnę w kwocie 400 złotych. Przy wymiarze powyższej kary , Sąd jako okoliczności obciążające wziął pod uwagę, znaczne przekroczenie prędkości przez obwinionego .
Jednocześnie Sąd nie znalazł żadnych okoliczności łagodzących w zachowaniu obwinionego. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 118§1 kpw.