Court dismisses appeal against driver ban due to severe intoxication and dangerous driving maneuvers.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal against a driver's ban and extended probation period for defendant W.D. The defendant argued for leniency based on personal circumstances, but the court emphasized his severe intoxication (0.58 mg/l) and dangerous driving maneuvers that forced another vehicle to brake abruptly. The court ruled that such egregious violations of road safety principles and the need to remove irresponsible drivers from the road outweighed the defendant's family and employment situation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 115 § 16 kk; Art. 178a § 1 kk: The court must impose a driver's ban and extended probation when the offender's intoxication level is significantly above the legal limit and their driving behavior demonstrates a grave disregard for road safety, rendering leniency inappropriate despite personal hardships.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 788 / 17
UZASADNIENIE
Biorąc pod uwagę podniesione w apelacji zarzuty oraz ich uzasadnienie, sąd okręgowy nie znalazł podstaw ani co do korekty wyznaczonego okresu próby, ani też do odstąpienia od orzeczenia wobec oskarżonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Eksponując okoliczności rzutujące na korzyść W. D. ( zwłaszcza te związane z jego niekaralnością oraz warunkami osobistymi i rodzinnymi ), skarżący pomija występowanie w sprawie tych o wymowie przeciwnej, przede wszystkim bezpośrednio wiążących się z samym czynem.
Nieodzownym jest tu w pierwszej kolejności przypomnienie znacznego stanu nietrzeźwości, w jakim oskarżony poruszał się samochodem. Osiągnął on poziom 0,58 mg / l alkoholu w wydychanym powietrzu, a zatem ponad dwukrotnie przekroczył opisany w art. 115 § 16 kk próg 0,25 mg / 1 dm 3, warunkujący odpowiedzialność karną za czyn z art. 178 a § 1 kk. To oznacza rażące naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego w zakresie podstawowej zasady trzeźwości jego uczestników. O tym, że niebezpieczeństwo płynące z jego stanu nietrzeźwości nie było tyko abstrakcyjne, świadczy sposób wykonywania manewrów przez oskarżonego, który dokonał zjazdu bezpośrednio przed nadjeżdżający z naprzeciwka pojazd, przecinając jego tor ruchu i zmuszając do gwałtownego hamowania.
Już tylko te okoliczności wykluczały możliwość odstąpienia od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, bo byłoby to rozstrzygnięcie w tej sytuacji niezrozumiałe i rażąco łagodne. Przypomnieć skarżącemu należy, iż ratio legis wspomnianego zakazu wyraża się wszak także w tym, by tego typu nieodpowiedzialnych kierowców z ruchu drogowego czasowo eliminować. Okoliczności te uzasadniają też wyznaczenie dłuższego, aniżeli roczny, okresu próby, celem zweryfikowania, czy wyrażona przez sąd I instancji prognoza kryminologiczna uzasadniająca odstąpieniem od karania oskarżonego i poprzestania na warunkowym umorzeniu wobec niego postępowania karnego, okazała się trafna.
Powyższego nie może przesłonić eksponowana w apelacji sytuacja rodzinna i zawodowa W. D.. Jeżeli posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami na swój sposób warunkuje możliwość utrzymania dotychczasowego sposobu zarobkowania ( będącego źródłem utrzymania siebie i innych członków rodziny ), to wymagać należało od niego większej odpowiedzialności. Dotyczy to zwłaszcza wiedzy o konsekwencjach, jakie może pociągnąć za sobą nieprzestrzeganie zasady trzeźwości, wyrażające się także potencjalnym pozbawieniem lub ograniczeniem się dotychczasowego źródła utrzymania.