Court convicted defendant of fraud, sentenced to 9 months prison suspended for 3 years with fine.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of fraud under Article 286 of the Criminal Code and sentenced him to nine months of imprisonment suspended for three years. The prosecution argued the defendant intentionally defrauded the victim of over 50,000 PLN by falsifying financial capabilities to obtain fuel without paying VAT. The court found the defendant guilty of direct intent fraud, noting his planned actions and the significant loss caused, while applying mitigating circumstances like his confession and lack of prior criminal record. Consequently, the court imposed a suspended sentence with a fine and ordered the defendant to report on the probation period.
Legislator headnote
AI generatedArt. 286 § 1 k.k.; Art. 69 § 1 k.k.; Art. 72 § 1 k.k. The court established that a suspended sentence may be applied to a fraud offender who demonstrates remorse and lacks prior criminal history, provided the penalty is sufficient to prevent recidivism.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IIK 212/17 2Ds 249.2017
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22.12.2017r. Sąd Rejonowy w Lubaniu Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Bartosz Gajewski Protokolant: Aleksandra Dymacz po rozpoznaniu w dniach 07.11.2017r. i 13.12.2017r. sprawy karnej przeciwko B. K., s. L. i H. z d. Z. ur. (...) w Z. oskarżonemu o to, że : w okresie od 17.07.2015r. do 20.09.2015r. w L., działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (...) M. G. w łącznej wysokości 50.046,95 zł wprowadzając właścicielkę firmy w błąd co do swoich możliwości finansowych i zamiaru wywiązania się z transakcji w ten sposób, że pobrał od rzeczonego podmiotu olej napędowy, a następnie nie opłacił faktur VAT numer (...) wystawionych na zakupione paliwo, czym działał na szkodę (...) M.
G., tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk; I. uznaje oskarżonego B. K. winnym popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i za to na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk wymierza mu karę 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 33 § 2 kk wymierza mu kare grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przy przyjęciu, iż wartość jednej stawki dziennej jest równoważna kwocie 10 (dziesięć) złotych, II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk wymierzoną oskarżonemu B.
K. karę pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata, III. na postawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązuje oskarżonego B. K. do informowania kuratora o przebiegu okresu próby, IV. na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w niniejszej sprawie i na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych wymierza mu opłatę w kwocie 280 zł (dwieście osiemdziesiąt złotych).
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 424 § 3 kpk w wypadku złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu albo o uzasadnienie wyroku wydanego w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 uzasadnienie powinno zawierać co najmniej wyjaśnienie podstawy prawnej tego wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć. Zważywszy, że wniosek o uzasadnienie dotyczy zakresu o karze i innych konsekwencjach czynu, Sąd ograniczy swoje rozważania do kwestii wyżej wskazanych. Poddając merytorycznej analizie zasadność zarzutu postawionego oskarżonemu zauważyć należy, że znamiona występku oszustwa stypizowane zostały przez ustawodawcę w normie art. 286 k.k. Według tego przepisu sprawcą tego występku jest ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że niewątpliwym jest, iż pokrzywdzona została wprowadzona przez oskarżonego w błąd, co do możliwości zapłaty za zakupion od niej olej napędowy. Jak wynika bowiem z wyjaśnień oskarżonego, nie miał on zamiaru uregulowania należności, skoro jak sam przyznaje, nie posiadał na to środków finansowych. Stąd też w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego miało na celu uzyskanie określonej korzyści majątkowej kosztem pokrzywdzonej, która tym samym w sposób niekorzystny rozporządziła swoim majątkiem, a całokształt tego postępowania rozpatrywać należy na płaszczyźnie art. 286 § 1 k.k. W tym stanie rzeczy, z przyczyn wyżej wymienionych Sąd nie miał wątpliwości, że B.
K. wypełnił wszystkie znamiona tego przestępstwa. Oskarżony był zdolny do ponoszenia winy w sprawie. Od strony podmiotowej Sąd uznał, że oskarżony czynu powyższego dopuścił się z winy umyślnej, w zamiarze bezpośrednim, ukierunkowanym na oszukanie pokrzywdzonej. Świadczą o tym chociażby przytoczone już jego twierdzenia, że za otrzymany olej napędowy zapłacić nie zamierzał, pomimo iż wiedział, że obowiązek taki na nim spoczywa. Rozważając przez pryzmat dyrektyw z art. 53 § 1 i 2 k.k., art. 64 § 1 k.k. oraz art. 115 § 2 k.k. kwestię wymiaru kary oskarżonemu za przypisane mu przestępstwo Sąd jako okoliczności łagodzące uwzględnił: - brak uprzedniej karalności oskarżonego, - przyznanie się do winy, Jako okoliczności obciążające Sąd uznał natomiast: - działanie w sposób zaplanowany, przy wykorzystaniu zaufania, jakim obdarzyła go pokrzywdzona, - znaczna wysokość wyrządzonej szkody.
Mając na uwadze wyżej wymienione okoliczności obciążające oraz łagodzące, jak również ustawowe zagrożenie karą za przestępstwo, będącego przedmiotem niniejszej sprawy - kary pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8, Sąd na podstawie art. 286 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, tj. karę 9 miesięcy pozbawienia wolności. Na wymiar kary wpływ miała także społeczna szkodliwość czynu, która Sąd, przede wszystkim z uwagi na wysoką szkodę i sposób działania oskarżonego, o którym wyżej, ocenił jako wyższą niż średnią.
By dodatkowo wzmóc dolegliwość kary, Sąd orzekł, kierując się powyższymi względami, obok kary pozbawienia wolności karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka równoważna jest kwocie 10 złotych. Sąd uznał także, iż wymierzona kara powinna być orzeczona w formie wolnościowej. Zgodnie z art. 69 k.k. warunkowe zawieszenie wykonania kary może mieć zastosowanie w przypadku występowania pozytywnej prognozy kryminologicznej, to jest uzasadnionego przypuszczenia, że oskarżony nie popełni kolejnego przestępstwa.
W celu ustalenia przesłanek do warunkowego zawieszenia wykonania kary Sąd analizuje między innymi właściwości i warunki osobiste sprawcy oraz jego sposób życia przed oraz po popełnieniu przestępstwa. Oskarżony nie był dotychczas karany sądownie. W związku z powyższym Sąd zdecydował się na zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary. Sąd uznał, że tak ukształtowany rodzaj i wymiar kary będzie wystarczający dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.
Trzyletni okres próby pozwoli zweryfikować, czy danie oskarżonemu szansy pozostawania na wolności i obdarzenie go "zaufaniem" ze strony Sądu było zasadne. Sąd na podstawie art. 72 § 1 k.k. zobowiązał oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby. Mając na uwadze fakt, że w sprawie VI GNc 3275/17/2 i VI GNc 2196/17/6 oraz VI GNc 2970/17/2 zapadły wydane przez Sąd Rejonowy Katowice – Wschód stosowne i wyczerpujące roszczenie nakazy zapłaty, kierując się dyspozycją art. 415 § 1 kpk Sąd odstąpił od orzeczenia na rzecz pokrzywdzonej naprawienia szkody.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisów powołanych wyroku i obciążył nimi oskarżonego. Zwolnił go jednak z konieczności uiszczenia opłaty uznając, że będzie to zbyt dla niego dolegliwe.