Court convicted defendant of theft and arson, sentencing her to suspended prison time and a fine.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of theft and arson, sentencing her to three months of suspended imprisonment with a two-year probation period. The prosecution argued for a prison sentence, but the court found the evidence sufficient for conviction while noting the defendant's lack of prior record. Consequently, the court imposed a suspended sentence, a daily fine, and ordered partial restitution to the victim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 278 § 1 k.k.; Art. 275 § 1 k.k.; Art. 11 § 2 k.k.; Art. 69 § 1, 2 k.k.; Art. 70 § 1 k.k.; Art. 73 § 1 k.k.; Art. 33 § 2 k.k.; Art. 46 § 1 k.k.; Art. 627 k.p.k.: The court may impose a suspended sentence for theft accompanied by arson when the circumstances warrant leniency, provided the penalty is adequate to the degree of culpability and social harm.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VII K 73/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 października 2017 r. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Mariusz Wieczorek Protokolant: Anita Cichosz Przy udziale Prokuratora: xxxxx po rozpoznaniu w dniu 18 października 2017 roku sprawy: sprawy W. S., córki K. i K. z d. S., u. (...) w P., oskarżonej o to, że: w dniu 10 stycznia 2017 roku w P. ulica (...) na terenie sklepu (...) woj. (...) dokonała kradzieży w ten sposób, że spod lady zabrała w celu przywłaszczenia portfel skórzany wraz z zawartością pieniędzy w kwocie siedmiuset dziewięćdziesięciu złotych oraz dowodu osobistego na szkodę J.
J. a następnie bezpośrednio po dokonanej kradzieży dowód osobisty zniszczyła paląc go w piecu czym działała na szkodę w/w pokrzywdzonej tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w zb z art. 275 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk 1. oskarżoną W. S. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu wyczerpującego dyspozycję art. 278 § 1 k.k. w zb. z art. 275 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 278 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza jej karę 3 (trzy) miesiące pozbawienia wolności;
2. na podstawie art. 69§ 1 i 2 kk , art. 70§ 1 kk, art. 73§ 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności oskarżonej warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat, oddając oskarżoną w okresie próby pod dozór kuratora;
3. na podstawie art. 33§ 2 kk wymierza oskarżonej karę grzywny w ilości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
4. na podstawie art. 46§ 1 kk zasądza od oskarżonej W. S. na rzecz pokrzywdzonej J. J. kwotę 170,00 (sto siedemdziesiąt ) złotych tytułem obowiązku naprawienia wyrządzonej szkody;
5. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków oraz kwotę 220,00 (dwieście dwadzieścia) złotych tytułem opłaty. Sygn. akt VII K 73/17 6. Uzasadnienie (ograniczenie uzasadnienia na zasadzie art. 423 § 1a kpk) W. S. stanęła pod zarzutem popełnienia czynu polegającego na tym, że: w dniu 10 stycznia 2017 roku w P. ulica (...) na terenie sklepu (...) woj. (...) dokonała kradzieży w ten sposób, że spod lady zabrała w celu przywłaszczenia portfel skórzany wraz z zawartością pieniędzy w kwocie siedmiuset dziewięćdziesięciu złotych oraz dowodu osobistego na szkodę J.
J. a następnie bezpośrednio po dokonanej kradzieży dowód osobisty zniszczyła paląc go w piecu czym działała na szkodę w/w pokrzywdzonej, tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w zb z art. 275 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Zgromadzony materiał dowodowy daje podstawy do oceny, iż oskarżona dopuściła się popełnienia tego czynu. W sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonej, albo jego winę. W momencie podejmowania czynu zarzucanego oskarżonej działania przestępnego była ona osobą dojrzałą i w pełni poczytalną.
Oskarżona jest zdolna do rozpoznania bezprawności swojego czynu, znajduje się w sytuacji, która nie wyklucza możliwości dania posłuchu normie prawnej. Znajdowała się ona w normalnej sytuacji motywacyjnej, zatem można było od niej wymagać zachowań zgodnych z prawem, a nie zachowań realizujących znamiona przestępstwa. W toku postępowania przygotowawczego oskarżona złożył wniosek w trybie art.335 kpk o skazanie jej bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie jej kary 6 m-cy pozbawienia wolności i z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, orzeczenie grzywny w ilości 50 stawek dziennych po 10 złotych każda.
Nadto zobowiązanie ją do przeproszenia pokrzywdzonej, orzeczenie obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem i obciążenie kosztami postępowania oraz opłatą. W dniu 14.06.017r. Sąd nie uwzględnił w/w wniosku wobec niewłaściwego wymiaru kary zaproponowanej oskarżonej za zarzucane jej przestępstwo (k.64). W dniu 30.06.2017r. Sąd wydał wyrok nakazowy jedynie na karę grzywny w ilości 50 stawek dziennych po 10 złotych każda, od którego sprzeciw co do kary złożył oskarżyciel publiczny (k.65, 69). Po przeprowadzeniu rozprawy Sąd uznał, iż na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego okoliczności popełnienia występku zarzucanego oskarżonej nie budzą wątpliwości.
Dlatego wymiar kary zawarty w wyroku stanowił odzwierciedlenie w/w materiału aktowego. Sąd uznał, że zarówno kara 3 m-cy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat oraz kara grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 10 złotych każda orzeczona wobec oskarżonej są adekwatne do stopnia zawinienia oskarżonej , okoliczności popełnienia i stopnia społecznej szkodliwości czynu. Kary w tej wysokościach spełniają zamierzone cele kary w zakresie jej ogólnospołecznego oddziaływania, a jednocześnie uzmysłowi oskarżonej naganność jego postępowania oraz nieuchronność odpowiedzialności karnej za czyny przestępne.
Ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny Sąd kierował się tym, by wysokość grzywny nie wpłynęła w sposób znaczący na pogorszenie się sytuacji oskarżonej i jej rodziny a jednocześnie spełniła swoją rolę dotkliwości i dokuczliwości. Z uwagi na postawę oskarżonej Sądu uznał za konieczne poddanie jej w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Nadto orzeczono od oskarżonej naprawienie wyrządzonej szkody na rzecz pokrzywdzonej, ale jedynie w części co do kwoty 170 złotych, gdyż pozostałą kwotę pieniędzy pokrzywdzona odzyskała (620 zł).
W przedmiotowej sprawie Sąd nie nałożył na oskarżoną- obowiązku probacyjnego z art.72 § 1 pkt. 1 kk tj. przeproszenia pokrzywdzonej bądź np. informowania sądu o przebiegu okresu próby obligatoryjnego przy warunkowym zawieszaniu wykonania kary pozbawienia wolności, co jest jest omyłką sądu. O kosztach sądowych Sąd orzekł w oparciu o art. 627 kpk. uznając, że oskarżony jako osoba uzyskująca stały miesięczny dochód, jest w stanie uiścić je w całości. Na koszty procesu złożyły się: - wydatki w postaci ryczałtu za doręczenie wezwań i innych pism w wysokości 40 złotych / 2 ( § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz.
U. Nr 108, poz. 1026 ), - opłata za wydanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego w wysokości 30 złotych ( § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 listopada 2000 r. w sprawie określenia wysokości opłaty za wydanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego - Dz. U. z dnia 7 grudnia 2000 r. Nr 107 poz. 1141), - opłata w kwocie 220 złotych ustalona na podstawie art.2 ust. 2 i art. 3 ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm).