Legislator Case Law & Legislation
III Cz 1094/17 AI generated

Appeal dismissed; losing party must pay curator fees and advance costs under civil procedure law.

Case Number III Cz 1094/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's decision to award fees to a court-appointed curator and order the plaintiff to reimburse state advances. The plaintiff argued that the curator's work was insignificant and that the court failed to apply specific statutes regarding curator appointments and cost allocation. The court rejected these claims, affirming that the losing party is strictly liable for all necessary litigation costs, including curator remuneration and unrecovered state advances, as established by the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 98 k.p.c.; Art. 113 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 385 k.p.c.; The losing party in civil proceedings is obligated to pay the necessary costs of the opponent's intentional pursuit of rights and defense, including curator fees and unrecovered state advances.

Keywords

AI generated
civil procedure code court appointed curator litigation costs state advance reimbursement losing party liability appeal dismissal unjustified appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 98 k.p.c.
Zgodnie z art. 98 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
Art. 113 ust. 1 u.k.s.c.
461), natomiast o obowiązku zwrotu przez powoda części zaliczki, która nie znalazła pokrycia w uiszczonej przez powoda zaliczce na poczet wynagrodzenia kuratora W związku z tym Sąd Rejonowy orzekł w punkcie trzecim wyroku na zasadzie art. 113 ust.
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 1 i 2 k.p.c.
w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c., zażalenie jako bezzasadne należało oddalić.
Art. 179 § 1 i 2 k.r.o.
zarzuty powoda, co do naruszenia poprzez niezastosowanie art. 179 § 1 i 2 k.r.o. i art.
Art. 102 k.p.c.
poprzez jego niezastosowanie, art. 102 k.p.c. i art.
Art. 103 k.p.c.
i art. 103 k.p.c. poprzez ich niezastosowanie.
Art. 5 k.c.
Powód wydanemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 5 k.c. w związku z całkowicie bezpodstawnym zasądzeniem na rzecz S.
Dz.U. z 2013 roku, poz. 1476
w sprawie określenia wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.U. z 2013 roku, poz. 1476) w związku z § 6 pkt.4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.
Dz.U. z 2013r., poz. 461
Dz.U. z 2013r., poz. 461), natomiast o obowiązku zwrotu przez powoda części zaliczki, która nie znalazła pokrycia w uiszczonej przez powoda zaliczce na poczet wynagrodzenia kuratora W związku z tym Sąd Rejonowy orzekł w punkcie trzecim wyroku na zasadzie art.
Dz.U. z 2010r., nr 90, poz. 594 ze zm.
o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2010r., nr 90, poz. 594 ze zm.) w zw.

Cited Case Law

AI generated
III Cz 1093/17
akt III Cz 1093/17 nie uwzględnił zażalenia powoda na pkt 2 tegoż orzeczenia.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 1094/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2017r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia SO Henryk Brzyżkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 listopada 2017r. sprawy z powództwa K. B. przeciwko M. M., M. J., M. D., B. P. o bezpodstawne wzbogacenie na skutek zażalenia powoda K. B. na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku Sądu Rejonowego w (...) z dnia 22 lutego 2017r., sygn. akt I C 646/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Henryk Brzyżkiewicz Sygn. akt III Cz 1094/17

UZASADNIENIE

Pozwem z 1 kwietnia 2014 roku powód K. B. wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych M. J., M. D., B. P. i M. M. na jego rzecz kwoty 9975 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od 22 lipca 2013 roku oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Wniósł także o przypozwanie na zasadzie art. 887 § 2 k.p.c. w charakterze przypozwanego J. M.. Postanowieniem z 15 lutego 2016 roku, na wniosek powoda Sąd Rejonowy w (...) ustanowił dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego M. M. kuratora procesowego w osobie adwokata S. P.. W odpowiedzi na pozew Kurator reprezentujący tegoż pozwanego wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora wg norm przepisanych.

Postanowieniem z 8 lutego 2017 roku zwolniono kuratora z pełnienia funkcji wobec ustalenia miejsca pobytu M. M.. Działająca w charakterze jego pełnomocnika pozwana B. P. podtrzymała w imieniu M. M. wniosek o oddalenie powództwa. Wyrokiem z dnia 22 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy w (...) oddalił w pkt 1 powództwo oraz w pkt 2 postanowił przyznać kuratorowi adwokatowi S. P. ustanowionej w sprawie dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego M. M. wynagrodzenie w kwocie 1.200 zł powiększone o obowiązującą stawkę podatku VAT w wysokości 23 %, tj. 276 zł, a to łącznie kwotę 1.476 zł, a także w pkt 3 nakazał pobrać od powoda K.

B. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w (...) kwotę 876 zł tytułem nieuiszczonych kosztów ustanowienia kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego. Zażalenie między innymi na pkt 3 postanowienie zawartego w wyroku Sąd Rejonowy w (...) z dnia 22 lutego 2017 roku wystąpił powód – K. B. wnosząc o uchylenie postanowienia w punkcie 2 o przyznaniu kuratorowi S. P. wynagrodzenia w kwocie 1476 zł w związku z nieznacznym nakładem pracy kuratora, ewentualnie zmianę punktu 3 i obciążenie kosztami kuratora pozwanego - M.

M. oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda opłaconej zaliczki na wynagrodzenie kuratora w wysokości 600 zł. Powód wydanemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 5 k.c. w związku z całkowicie bezpodstawnym zasądzeniem na rzecz S. P. wynagrodzenia pomimo faktu, iż powód od początku wniósł o ustanowienie kuratorem dla M. M. siostrę pozwanego, naruszenie art. 179 § 1 i 2 k.r. i o. poprzez jego niezastosowanie, art. 102 k.p.c. i art. 103 k.p.c. poprzez ich niezastosowanie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się bezzasadne. Zgodnie z art. 98 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Sąd odwoławczy podziela w całości i uznaje za własne ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd pierwszej instancji, ponieważ znajdują one oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, który Sąd ten ocenił w granicach zakreślonych przepisem art. 233 § 1 k.p.c. Orzekając Sąd pierwszej instancji nie uchybił zasadom logicznego rozumowania ani też doświadczenia życiowego.

Sąd pierwszej instancji rozstrzygając o kosztach procesu kierował się zasadą wynikająca z powyższych przepisów. Zgodnie z jednolitą doktryną i utrwalonym orzecznictwem, zawsze w pierwszej kolejności należy kierować się zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Sąd Rejonowy dokonał zatem prawidłowego wyliczenia wynagrodzenia opierając się w tym zakresie na art. 98 k.p.c. w zw. z § 1 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013r. w sprawie określenia wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.U. z 2013 roku, poz. 1476) w związku z § 6 pkt.4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy pranej udzielonej z urzędu (tekst jednolity:

Dz.U. z 2013r., poz. 461), natomiast o obowiązku zwrotu przez powoda części zaliczki, która nie znalazła pokrycia w uiszczonej przez powoda zaliczce na poczet wynagrodzenia kuratora W związku z tym Sąd Rejonowy orzekł w punkcie trzecim wyroku na zasadzie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2010r., nr 90, poz. 594 ze zm.) w zw. za art. 98 k.p.c. uznając, iż powód jako strona która przegrała proces, jest obowiązany do poniesienia kosztów wydatkowanych tymczasowo ze środków Skarbu Państwa w całości, które to rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy w pełni akceptuje, zwłaszcza że Sąd Okręgowy w sprawie o sygn. akt III Cz 1093/17 nie uwzględnił zażalenia powoda na pkt 2 tegoż orzeczenia.

W świetle powyższego zarzuty zażalenia były nieuzasadnione, tj. zarzuty powoda, co do naruszenia poprzez niezastosowanie art. 179 § 1 i 2 k.r.o. i art. 103 k.p.c. - były całkowicie bezzasadne, natomiast Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw w całokształcie okoliczności faktycznych niniejszej sprawy do zastosowania w tym przypadku zasady wynikającej z art. 102 k.p.c. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., zażalenie jako bezzasadne należało oddalić. SSO Henryk Brzyżkiewicz