Legislator Case Law & Legislation
VI Cz 170/18 AI generated

Appeal allowed: Creditor may execute against unsecured assets after restructuring plan approval, overriding temporary security restrictions.

Case Number VI Cz 170/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court reversed the lower court's dismissal of the creditor's appeal regarding enforcement actions against the debtor's assets. The debtor argued that enforcement against assets secured by a mortgage was prohibited after the restructuring plan's approval, while the creditor contended that such restrictions only apply during the restructuring proceedings. The court ruled that the statutory limitation on enforcement against secured assets is temporary and ceases to exist once the restructuring plan is finalized, allowing the creditor to pursue any remaining assets.

Legislator headnote

AI generated

Art. 170 ust. 1 Prawo restrukturyzacyjne; Art. 260 ust. 1 Prawo restrukturyzacyjne: Upon the final approval of a restructuring plan, enforcement proceedings against assets not covered by the plan may be initiated against any of the debtor's property, and the temporary restriction on enforcing against secured assets expires immediately upon the plan's conclusion.

Keywords

AI generated
restructuring plan approval enforcement proceedings secured assets mortgage priority creditor rights temporary restriction unsecured assets

Cited Legislation

AI generated
Art. 170 ust. 1 Prawo restrukturyzacyjne
Natomiast umorzenie postępowania w zakresie zajęcia wierzytelności, rachunków bankowych i innych praw majątkowych nastąpiło na podstawie art. 170 pkt 1 ustawy dnia 15 maja 2015 r.
Art. 260 ust. 1 Prawo restrukturyzacyjne
Prowadzenie egzekucji przez wierzyciela do majątku zabezpieczonego hipoteką lub zastawem rejestrowym ograniczone jest zgodnie art. 260 ust.
Art. 386 § 1 k.p.c.
W związku z powyższym, zażalenie zostało uwzględnione na podstawie przepisów przytoczonych w toku uzasadnienia oraz art. 386 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c., z zasądzeniem kosztów postępowania stosownie do jego wyniku ( art.
Art. 98 k.p.c.
397 § 2 k.p.c., z zasądzeniem kosztów postępowania stosownie do jego wyniku ( art. 98 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
W związku z powyższym, zażalenie zostało uwzględnione na podstawie przepisów przytoczonych w toku uzasadnienia oraz art. 386 § 1 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
z art. 397 § 2 k.p.c., z zasądzeniem kosztów postępowania stosownie do jego wyniku ( art.
art. 98 k.p.c
397 § 2 k.p.c., z zasądzeniem kosztów postępowania stosownie do jego wyniku ( art. 98 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Cz 170/18 POSTANOWIENIE Dnia 1.03.2018 r. Sąd Okręgowy w Częstochowie VI Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Agnieszka Polak Sędziowie: SSO Jolanta Janas SSO Karol Kołodziejczyk (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1.03.2018 r. sprawy egzekucyjnej wierzyciela Banku (...) S.A. w W. z udziałem dłużnika Przedsiębiorstwa (...), (...) Spółki Jawnej w S. skarga dłużnika na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w M. M. S. w sprawie Km (...) na skutek zażalenia wierzyciela Banku (...) S.A. w W. od postanowienia Sądu Rejonowego w Myszkowie z dnia 13 grudnia 2017r. sygn. akt I Co 1714/17 postanawia:

1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że oddalić skargę dłużnika w całości;

2. zasądzić od dłużnika na rzecz wierzyciela kwotę 47 (czterdzieści siedem) złotych tytułem kosztów postepowania zażaleniowego. Sygn. akt VI Cz 170/18

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w M. umorzył postępowanie egzekucyjne w zakresie zajęcia wierzytelności z dnia 6 listopada 2017 r., a w pozostałym zakresie oddalił skargę dłużnika Przedsiębiorstwa (...), (...) spółka jawna z siedzibą w S. na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w M. M. S. w sprawie o sygn. akt Km (...) w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego i zajęć dokonywanych przez Komornika. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że nieruchomość, z której prowadzona jest egzekucja, została zabezpieczona na mieniu dłużnika hipoteką umowną łączną na rzecz Banku (...) S.A.

W.. Dłużnik nie przedstawił przy tym żadnego dokumentu na okoliczność, że wierzyciel wyraził zgodę na objęcie tej hipoteki układem. Dlatego w tym zakresie skarga dłużnika została oddalona, bowiem egzekucja z tychże nieruchomości może być dalej prowadzona. Natomiast umorzenie postępowania w zakresie zajęcia wierzytelności, rachunków bankowych i innych praw majątkowych nastąpiło na podstawie art. 170 pkt 1 ustawy dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne, albowiem te składniki majątku dłużnika zostały objęte układem.

Wierzyciel natomiast nie przystąpił do układu, co oznacza, że nie może prowadzić egzekucji z przedmiotu innego niż przedmiot zabezpieczenia. A więc egzekucja wierzytelności, rachunków bankowych i innych praw majątkowych jest w tym przypadku niedopuszczalna, gdyż dłużnik stał się dla niego dłużnikiem rzeczowym. Wierzyciel Bank (...) S.A. z/s w W. zaskarżył powyższe orzeczenie w części umarzającej postępowanie egzekucyjne, domagając się jego uchylenia w zaskarżonej części oraz zasądzenia kosztów. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że Bank - jako wierzyciel nieobjęty układem - po zakończeniu przyspieszonego postępowania układowego Dłużnika ma prawo wszcząć postępowanie egzekucyjne do całego majątku dłużnika.

Prowadzenie egzekucji przez wierzyciela do majątku zabezpieczonego hipoteką lub zastawem rejestrowym ograniczone jest zgodnie art. 260 ust. 1 pr. rest. tylko i wyłącznie w toku prowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego, jakim jest przyśpieszone postępowanie układowe, a nie po jego zakończeniu. Powyższe stanowisko nie tylko wynika z jednoznacznie brzmiących przepisów, ale jest także w pełni potwierdzane w literaturze prawniczej. Po zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego nie występują żadne ograniczenia co do przedmiotu postępowania egzekucyjnego wierzytelności zabezpieczonych rzeczowo.

Wierzyciel może zatem postępowanie egzekucyjne skierować do dowolnego składnika majątku dłużnika. Sąd odwoławczy zważył, co następuje. Zażalenie jest zasadne. W sprawie poza sporem jest, że wierzytelności Banku (...) S.A. z/s w W. nie zostały objęte układem w postępowaniu restrukturyzacyjnym – przyspieszonym postępowaniu układowym dłużnika Przedsiębiorstwa (...), (...) spółka jawna z siedzibą w S., oraz że to postępowanie zakończyło się postanowieniem Sądu Rejonowego (...) w K. z dnia 12 czerwca 2017 r. o zatwierdzeniu układu.

Zgodnie z art. 170 ustawy dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne, z dniem uprawomocnienia się postanowienia zatwierdzającego układ postępowania zabezpieczające i egzekucyjne prowadzone przeciwko dłużnikowi w celu zaspokojenia wierzytelności objętych układem ulegają umorzeniu z mocy prawa. Zawieszone postępowania zabezpieczające i egzekucyjne prowadzone przeciwko dłużnikowi w celu zaspokojenia wierzytelności nieobjętych układem mogą zostać podjęte na wniosek wierzyciela. Tytuły wykonawcze lub egzekucyjne, obejmujące wierzytelności objęte układem, tracą wykonalność z mocy prawa.

Z powyższych zapisów wynika, że wierzytelności pozaukładowe mogą być dochodzone na zasadach ogólnych, po podjęciu postępowania na wniosek wierzyciela. Zatem, Bank (...), którego wierzytelności nie zostały objęte układem, może skierować egzekucję do dowolnego składnika majątku dłużnika. Trafnie zwrócił uwagę skarżący, że w zawarte w art. 260 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego ograniczenie możliwości prowadzenia egzekucji przez wierzyciela posiadającego wierzytelność zabezpieczoną na mieniu dłużnika hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską ma charakter przejściowy, tzn. wierzyciel taki może prowadzić egzekucję wyłącznie z przedmiotu zabezpieczenia w toku przyspieszonego postępowania układowego.

Ograniczenie to przestaje więc obowiązywać po zakończeniu takiego postepowania. W świetle wskazanych zapisów ustawowych, stanowisko Sądu pierwszej instancji, że wierzyciel, który nie przystąpił do układu, nie może prowadzić egzekucji z przedmiotu innego niż przedmiot zabezpieczenia, nie znajduje uzasadnienia. W związku z powyższym, zażalenie zostało uwzględnione na podstawie przepisów przytoczonych w toku uzasadnienia oraz art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., z zasądzeniem kosztów postępowania stosownie do jego wyniku ( art. 98 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).