Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 684/17 AI generated

Court partially allowed prosecutor's appeal, increasing combined sentence from 2 to 3 years based on absorption system.

Case Number IV Ka 684/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal partially granted the prosecutor's appeal against a combined sentence of two years, increasing it to three years. The defendant had committed numerous offenses over three years, including crimes under Article 278 and 244 of the Criminal Code, while also facing convictions in German courts. The court determined that the first-instance judgment relied too heavily on the absorption system, whereas the correct legal approach was the asperation system, which better reflected the defendant's persistent criminal behavior and lack of deterrence.

Legislator headnote

AI generated

Art. 85 § 1, 2 k.k.; Art. 91 § 2 k.k.: When combining multiple sentences, the court must select the appropriate system of combination (absorption, asperation, or cumulation) based on the nature and frequency of the offenses; if the first-instance judgment incorrectly applied absorption when asperation was warranted, the sentence may be increased to ensure proportionality and preventive effect.

Keywords

AI generated
combined sentence absorption system asperation system prosecutor appeal Criminal Code proportionality preventive effect

Cited Legislation

AI generated
Art. 85 § 1 k.k.
Zaskarżonym wyrokiem łącznym, na podstawie art. 85§1 i 2 kk połączono wskazane wyżej kary łączne pozbawienia wolności, a opisane w punktach 1,2, i 3 oraz kary jednostkowe pozbawienia wolności wskazane w punktach 4,5 i 6 i wymierzono skazanemu karę łączna 2 lat pozbawienia wolności.
Art. 85 § 2 k.k.
Zaskarżonym wyrokiem łącznym, na podstawie art. 85§1 i 2 kk połączono wskazane wyżej kary łączne pozbawienia wolności, a opisane w punktach 1,2, i 3 oraz kary jednostkowe pozbawienia wolności wskazane w punktach 4,5 i 6 i wymierzono skazanemu karę łączna 2 lat pozbawienia wolności.
Art. 91 § 2 k.k.
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując za podstawę orzeczenia kary łącznej art. 91 § 2 k.k. jej wymiar podwyższa do lat 3 (trzech); II.
art. 91 § 2 k.k
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując za podstawę orzeczenia kary łącznej art. 91 § 2 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 684/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski (spr.) Sędziowie: SSO Waldemar Majka SSO Agnieszka Połyniak Protokolant: Ewa Ślemp przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. sprawy skazanego Z. G. syna W. i A. z domu W. urodzonego (...) w W. o wyrok łączny na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 4 sierpnia 2017 r. sygnatura akt II K 59/17 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując za podstawę orzeczenia kary łącznej art. 91 § 2 k.k. jej wymiar podwyższa do lat 3 (trzech); II. zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. Sygn.akt IV Ka 684/17

UZASADNIENIE

Z. G. skazany był uprzednio prawomocnymi wyrokami: 1/ Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt II K 441/14, na kary jednostkowe 10 ( dziesięciu ) miesięcy pozbawienia wolności oraz 6 ( sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności, a w konsekwencji karę łączną roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres lat 3 ( trzech ), po czym postanowieniem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 7 grudnia 2015 r. zarządzono wykonanie wyżej wskazanej kary łącznej pozbawienia wolności ; 2/ Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt II K 532/14,na kary jednostkowe roku pozbawienia wolności oraz roku i 4 ( czterech ) miesięcy pozbawienia wolności, a w konsekwencji karę łączną roku i 10 ( dziesięciu ) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres lat 2 ( dwóch ), po czym postanowieniem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 10 marca 2017 r. zarządzono wykonanie wyżej wskazanej kary łącznej pozbawienia wolności ; 3/ Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt II K 309/15, na kary jednostkowe roku pozbawienia wolności oraz roku pozbawienia wolności, a w konsekwencji karę łączną 2 ( dwóch ) lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres lat 4 ( czterech ) ; 4/ Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt II K 531/16, na karę 3 ( trzech ) miesięcy pozbawienia wolności ; 5/ Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt II K 726/16, na karę 8 ( ośmiu ) miesięcy pozbawienia wolności ; 6/ Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt II K 86/17, na karę 4 ( czterech ) miesięcy pozbawienia wolności .

Zaskarżonym wyrokiem łącznym, na podstawie art. 85§1 i 2 kk połączono wskazane wyżej kary łączne pozbawienia wolności, a opisane w punktach 1,2, i 3 oraz kary jednostkowe pozbawienia wolności wskazane w punktach 4,5 i 6 i wymierzono skazanemu karę łączna 2 lat pozbawienia wolności. Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając: rażącą niewspółmierność kary łącznej w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej przez Sąd wobec skazanego Z. G., podczas gdy karalność wyrokami objętymi wyrokiem łącznym za czyny popełnione na szkodę różnych pokrzywdzonych, rozpiętość czasową pomiędzy popełnieniem każdego z czynów oraz uprzednia 6-krotna karalność za różne przestępstwa, prowadzą do wniosku, że w stosunku do skazanego przy wymiarze kary łącznej powinna być zastosowana zasada kumulacji, zwłaszcza z uwagi na fakt, że skazanemu mogła zostać wymierzona kara łączna w wymiarze 5 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności, co wskazuje, iż wymierzona przez Sąd kara łączna nie spełnia swoich celów w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej i prowadzi do wniosku, że popełnianie przestępstw jest opłacalne.

Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec skazanego Z. G. kary łącznej w wymiarze 5 lat pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie. W omawianej sprawie łączeniu podlegały 3 kary łączne oraz 3 kary jednostkowe pozbawienia wolności wymierzone skazanemu w latach 2014-2017. Suma tychże kar pozbawienia wolności to 6 lat i 1 miesiąc, przy czym najwyższa kara łączna jaką można było orzec w sprawie przedmiotowej to 5 lat i 1 miesiąc, zaś najniższa to 1 rok i 10 miesięcy.

W tej sytuacji oczywistym jest, że kara łączna orzeczona zaskarżonym wyrokiem oparta została niemal w pełni na systemie absorpcji, zaś kara żądana przez skarżącego odwołuje się w zasadzie całkowicie do systemu kumulacji. Zdaniem natomiast Sądu Okręgowego właściwa kara łączna jaką należało orzec wobec skazanego, to kara oparta na systemie asperacji. I tak, zauważyć należy w szczególności, że Z. G. w okresie zaledwie 3 lat dopuścił się w istocie kilkunastu przestępstw, które niemal każdorazowo wyczerpywały znamiona występków z art. 278§1 kk oraz z art. 244 kk.

Wskazuje to na swoistą konsekwencję skazanego, który nie zrażał się kolejnymi wyrokami skazującymi, traktując łagodne kary jako swoiste przyzwolenie na dalszą przestępczą działalność. Nie sposób pominąć także i tego, iż Z. G. prócz skazań przez polskie sądy był karany także przez sądy niemieckie, bowiem także na terenie RFN dopuszczał się analogicznych działań sprzecznych z prawem. Już tylko powyższe sprzeciwia się w oczywisty sposób tak łagodnemu potraktowaniu skazanego jak to uczynił Sąd I instancji zaskarżonym wyrokiem.

Poglądu tego nie może zmienić fakt, że Z. G. jest obecnie osobą wymagającą leczenia, ani też to, że w zakładzie karnym miał dobrą opinię, choć z całą pewnością nie można jej okreslić jako ponadprzeciętną ( jak to stwierdził Sąd Rejonowy). Z uwagi już tylko na powyższe oczywistym jest, że skazany zasługiwał na surowsze ukaranie niż to uczyniono zaskarżonym wyrokiem. Z drugiej jednak strony nie sposób zgodzić się z prokuratorem, iż Z. G. należy wymierzyć karę łączną 5 lat pozbawienia wolności, zwłaszcza, że sam autor apelacji nie podniósł, poza ogólnikowymi stwierdzeniami jakichkolwiek argumentów przemawiających za taką decyzją.

Argumentem takim nie jest w szczególności przywołane w uzasadnieniu apelacji pominięcie w omawianym wyroku łącznym skazania Z. G. w sprawie II K 339/15 Sądu Rejonowego w Kłodzku, a czemu wyraz dał prokurator podczas postępowania odwoławczego, stwierdzając, iż apelacji w tym zakresie nie popiera. W konsekwencji Sąd Okręgowy orzekł wobec skazanego karę łączną 3 lat pozbawienia wolności jako właściwą pod względem prewencyjnym, adekwatną do obecnej sytuacji życiowej Z. G., czyli po prostu sprawiedliwą. Oczywiście słusznym okazał się natomiast zarzut oskarżyciela publicznego w części tyczącej obrazy art. 91§1 kk, choć podniesiony dopiero w postępowaniu przed sądem II instancji.

Istotnie, choćby w sprawie II K 309/15 Sądu Rejonowego w Legnicy Z. G. ukarano m.in. za ciąg przestępstw określonych w art. 91§1 kk. W tej sytuacji, podstawą prawną dla wymierzenia obecnie kary łącznej był nie art. 85§1 i §2 kk lecz art. 91§2 kk i takiej zmiany dokonał Sąd Okręgowy, mając przy tym na względzie fakt, że nie było to rozstrzygnięcie niekorzystne dla skazanego. Z uwagi na powyższe – orzeczono jak w wyroku.