Court grants partial security for child support, ordering father to pay 800 PLN monthly until final judgment.
Legislator summary
AI generatedThe court granted a partial security measure, ordering the defendant to contribute 800 PLN monthly to the plaintiff's maintenance costs until the main proceedings conclude. The plaintiff requested 1,000 PLN, citing high living expenses, while the defendant argued for lower amounts due to tax obligations and lower income. The court reduced the amount based on the mother's contribution and the total estimated cost of living, ruling that voluntary payments do not preclude legal claims.
Legislator headnote
AI generatedArt. 753 § 1 k.p.c. w zw. z art. 730 § 2 k.p.c. w zw. z art. 730 § 1 k.p.c.: A court may grant security for alimentary claims even if the obligor has made voluntary payments, adjusting the amount based on the obligor's income and the obligee's actual needs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III RC 479/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2018 roku Sąd Rejonowy w Elblągu w III Wydziale Rodzinnym i Nieletnich w następującym składzie : Przewodnicząca : Sędzia Sądu Rejonowego Anna Nowosielska Protokolantka : sekr. sąd. Małgorzata Baur po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 roku w Elblągu, na rozprawie sprawy z powództwa D. B. przeciwko E. B. (1) o alimenty na skutek wniosku o udzielenie zabezpieczenia postanawia : 1 . udzielić zabezpieczenia, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie, w ten sposób, że zobowiązać pozwanego E. B. (1) do partycypowania w kosztach utrzymania powódki D. B. , urodzonej dnia (...) w M. , w kwotach po 800 (słownie: osiemset) złotych miesięcznie, płatnych do dnia 20-go każdego miesiąca do rąk powódki D. B. , poczynając od dnia 03 sierpnia 2017 roku , wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat ; 2 . oddalić wniosek w pozostałym zakresie . Sygn. akt III RC 479/17
UZASADNIENIE
W pozwie , złożonym dnia 03 sierpnia 2017 roku , powódka D. B. wniosła o zasądzenie od pozwanego E. B. (1) na jej rzecz alimentów w kwotach po 1000 złotych miesięcznie , płatnych , poczynając od dnia wniesienia żądania , do dnia 10 każdego miesiąca do jej rąk , wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat . Jednocześnie domagała się udzielenia zabezpieczenia , poprzez zapłatę na jej rzecz przez czas trwania postępowania kwot po 1000 złotych miesięcznie , poczynając od dnia wniesienia żądania , płatnych do dnia 10 każdego miesiąca do jej rąk , wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat .
W uzasadnieniu podniosła , że jest córką pozwanego , uczy się w liceum ogólnokształcącym w E. i miesięcznie wydatkuje na swoje utrzymanie kwoty po 1660 złotych , w tym na : internat – 250 zł , bilety autobusowe – 100 zł , bilety zkm – 20 zł , abonament telefoniczny – 80 zł , rozrywkę (kino , teatr , wyjścia z przyjaciółmi) – 100 zł , wizyty u dermatologa – 100 zł , leki – 150 zł , środki higieniczne , kosmetyki – 80 zł , wyżywienie – 500 zł , odzież – 80 zł , koszty związane ze szkołą (książki , zeszyty , pomoce naukowe) – 200 zł .
Dodatkowo zaakcentowała , że w skali rocznej jej wydatki kształtują się na poziomie 4740 – 5340 złotych , w tym na : komitet rodzicielski – 150 zł , ubezpieczenie – 40 zł , okulistę – 1000 zł , wycieczki szkolne zagraniczne – 1500 zł , wydatki sezonowe (buty , kurtki) – 500 zł , wizyty u stomatologa – 150 zł , kurs języka włoskiego – 1400 – 2000 złotych . Podniosła , że jej matka E. B. (2) dnia 01 grudnia 2016 roku złożyła pozew o rozwód przeciwko pozwanemu , domagając się w nim zasądzenia na rzecz powódki alimentów w kwotach po 1500 złotych miesięcznie , sugerując się uzyskiwanymi przez pozwanego dochodami przez rozkładem pożycia , których ostatecznie nie zdołała wykazać .
Dodatkowo wskazała , iż przed wydaniem postanowienia przez Sąd Okręgowy w Elblągu w sprawie o sygn. akt V C 1331/16 pozwany przekazywał jej równowartość 150 euro (około 600 złotych) , która nie jest wystarczająca do zaspokojenia jej potrzeb . W odpowiedzi na pozew pozwany E. B. (1) uznał żądanie do kwot po 700 złotych miesięcznie , domagając się jego oddalenia w pozostałej części . Jednocześnie domagał się oddalenia wniosku o udzielenie zabezpieczenia . W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł , że do sierpnia 2016 roku zamieszkiwał w domu należącym do niego i żony E. mieszczącym się w Z. przy ul. (...) , wraz z dziećmi – powódką i synem B. , z tym , że rzadko w nim przebywał z racji pracy wykonywanej poza granicami Polski .
Wskazał , że w okresie od 08 października 2015 roku do 28 maja 2016 roku pracował w spółce (...) w L. w charakterze montera – ślusarza i zlecone prace wykonywał we W. , N.i W. Od dnia 17 maja 2016 roku podjął zatrudnienie na stanowisku pracownika fizycznego w spółce (...) we W. , w której początkowo w okresie od dnia 17 maja 2016 roku do dnia 30 czerwca 2017 roku pracował na umowę o pracę na czas określony a następnie na czas nieokreślony za miesięcznym wynagrodzeniem w kwotach po 1200 euro . Pozwany wskazał , że praktycznie nie ma innych dochodów oprócz tego , że nieregularnie czasami ma możliwość podjęcia pracy dorywczej na budowach w dni wolne od pracy z czego osiąga maksymalnie kwoty po 100 euro miesięcznie .
W okresie od maja 2016 roku do września 2016 roku pozwany mieszkał w wynajmowanym za kwoty po 150 euro miesięcznie pokoju , zaś od października 2016 roku wynajął na 4 lata lokal mieszkalny , za który czynsz wynosi kwoty po 400 euro miesięcznie . Jego pozostałe wydatki określił na kwoty w skali miesiąca po : 50 euro - z tytułu energii elektrycznej , wody , wywozu śmieci , opłaty do administracji lokalu , 100 euro – z tytułu kosztów zakupu paliwa na dojazdy do pracy i drobnych napraw samochodu , 200 euro – z tytułu wyżywienia , 150 euro – z tytułu zakupu odzieży , kosmetyków , środków chemicznych , drobnych usług medycznych .
Poza tym ponosi koszty napraw głównych samochodu , jego ubezpieczenia , podróży do Polski , nadto opłaca w Polsce polisę ubezpieczeniową , płacąc składkę po 50 złotych miesięcznie . Pozwany wskazał , że do września 2016 roku samodzielnie łożył na utrzymanie rodziny , zaś po wyprowadzeniu się powódki z żoną do N. przekazywał na rzecz córki i syna kwoty po 150 euro miesięcznie . Wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie o sygn. akt III RC 825/16 zasądzono od niego na rzecz syna B. alimenty w kwotach po 700 złotych miesięcznie , zaś Sąd Okręgowy w Elblągu w postanowieniu o udzieleniu zabezpieczenia , wydanym w sprawie o sygn. akt V C 1331/16 zasądził od niego na rzecz małoletniej wówczas córki alimenty w kwotach po 800 złotych miesięcznie , co skutkowało tym , że pozwany przekazywał wskazane kwoty na rzecz powódki do września 2017 roku .
Następnie – wskutek uprawomocnienia się wyroku rozwodowego rodziców powódki (która osiągnęła pełnoletniość dnia 09 czerwca 2017 roku) – upadło zabezpieczenie , stąd od października przekazywał na jej utrzymanie kwoty po 700 złotych miesięcznie i deklarował , że taką kwotę będzie przekazywał do zakończenia postępowania w przypadku dalszej konieczności ponoszenia kosztów utrzymania powódki . W dalszej części uzasadnienia pozwany podnosił , że posiada silną więź z powódką , utrzymuje z nią stały kontakt telefoniczny , kiedy jest w Polsce – również osobisty – przynajmniej o taki kontakt zabiega .
W jego ocenie , to powódka unika z nim kontaktu . Wskazywał , że sfinansował córce jej pobyt u niego w okresie ferii zimowych 2017 roku . Nadto podniósł , że jego zdaniem , powódka ma lekceważący do niego stosunek , bo nie otworzyła w czasie , w którym ją o to prosił , rachunku bankowego , na który mógłby przekazywać jej należne alimenty , nie podała w pozwie jego adresu zamieszkania mimo posiadania wiedzy w tym zakresie . Ponadto zakwestionował wysokość kosztów utrzymania powódki , wskazując , że są one zawyżone (wyżywienie , skoro mieszka w internacie , koszty związane ze szkołą) , niepotrzebne (zakup telefonu komórkowego za kwotę 820,97 złotych , szkolne wycieczki zagraniczne , kurs języka włoskiego) lub nie istnieją (okulista) .
Sąd ustalił , co następuje : Powódka D. B. urodziła się dnia (...) w M. ze związku małżeńskiego E. i E. B. (1) , rozwiązanego przez rozwód wyrokiem Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 04 lipca 2017 roku w sprawie o sygn. akt V C 1331/16 . Do połowy 2016 roku zamieszkiwała wraz z matką i bratem w domu rodziców , położonym w Z. a następnie w wynajmowanym jednopokojowym mieszkaniu w N. , za które opłaty z tytułu czynszu wynosiły kwoty po 1000 złotych miesięcznie . Nadto w okresie roku szkolnego 2016/2017 zamieszkiwała w burskie szkolnej w E. , za którą opłaty kształtowały się na poziomie po około 220 – 238,50 złotych miesięcznie .
Jej matka – E. B. (2) – w 2015 roku zarejestrowała działalność gospodarczą w postaci auto – baru , która nie przynosiła wymiernych zysków , a następnie – od 12 września 2016 roku podjęła zatrudnienie w ramach stosunku pracy w charakterze pracownika do spraw gospodarki magazynowej , początkowo na okres próbny , za miesięcznym wynagrodzeniem w kwotach po około 2000 złotych netto . E. B. (2) ponosi opłaty z tytułu spłaty rat kredytu zaciągniętego na zakup samochodu w kwotach po 852 złotych miesięcznie (termin spłaty ostatniej raty przypada na 2020 rok) , którym dojeżdża do pracy w związku z czym ponosząc koszty dojazdów w kwotach po 400 złotych miesięcznie , dodatkowo na ubezpieczenie pojazdu przeznacza kwoty po 45 złotych miesięcznie .
Nadto od września 2016 roku nie spłaca kredytu zaciągniętego w 2015 roku na zakup samochodu – baru , którego raty miesięczne wynoszą kwoty po 1200 złotych . Od czasu zakończenia roku szkolnego 2016/2017 , powódka zamieszkuje wraz z matką w jednopokojowym lokalu , dojeżdżając do szkoły do E. . Koszt opłat związanych z zakupem biletów komunikacji publicznej wynosi kwoty po 173,15 – 180 złotych miesięcznie . Powódka ukończyła kurs prawa jazdy , który w większości został opłacony przez jej matkę kwotą 1400 złotych , nadto opłaciła egzamin kwotą 170 złotych .
Do listopada 2017 roku uczęszczała na prywatne wizyty do dermatologa w związku z problemami skórnymi , gdzie koszt wizyty wynosił kwoty po 100 złotych , nadto na leki przeznaczała kwoty po 80 złotych miesięcznie . D. B. średnio raz w miesiącu wyjeżdża razem z klasą na występy artystyczne , koszt zakupu biletu i wyjazdu wynosi około 70 – 80 złotych . Ponadto opłaca składki w klasie kwotami po 20 złotych miesięcznie , zaś opłaty z tytułu rady rodziców i ubezpieczenia zostały uiszczone w kwocie 200 złotych za rok szkolny .
Utrzymuje sporadyczne bezpośrednie kontakty z ojcem , najczęściej te kontakty odbywają się w formie elektronicznej , średnio raz w tygodniu , pozostaje z pozwanym w nie najlepszych stosunkach , co skutkowało odmową podjęcia przez nią zatrudnienia w okresie letnich wakacji na terenie W. . Pozwany E. B. (1) w okresie od 08 października 2015 roku do 28 maja 2016 roku pracował w spółce (...) w L. w charakterze montera – ślusarza i zlecone prace wykonywał we W. , N. W.. Poza wynagrodzeniem za pracę , określonym na kwoty po 1850 złotych brutto do stycznia 2016 roku i po 1900 złotych brutto od tej daty , otrzymywał delegacje w kwotach po około 1000 euro miesięcznie .
Wskazane środki były przelewane na konto , do którego dostęp miała E. B. (2) , zaś pozwany utrzymywał się z oszczędności zgromadzonych we wcześniejszej pracy . Dnia 28 maja 2016 roku E. B. (1) rozwiązał stosunek pracy ze wskazaną firmą za wypowiedzeniem . Od dnia 17 maja 2016 roku pozwany podjął zatrudnienie na stanowisku pracownika fizycznego w spółce (...) we W. , w której początkowo w okresie od dnia 17 maja 2016 roku do dnia 30 czerwca 2017 roku pracował na umowę o pracę na czas określony a następnie na czas nieokreślony za miesięcznym wynagrodzeniem w kwotach po 1200 euro .
Nadto w okresie wiosenno – jesiennym podejmuje dodatkowe zajęcia w charakterze tzw. złotej rączki . Jego miesięczne koszty utrzymania ocenił na kwoty po 930 euro , w tym : czynsz – 400 euro , zarząd nieruchomością i media – 50 euro , eksploatacja samochodu , naprawy i ubezpieczenie – 100 euro , wyżywienie – 200 euro , zakup chemii i utrzymanie mieszkania – 150 euro , leki na refluks żołądkowy – 30 euro , poza tym z tytułu utrzymania domu w Z. poniósł koszt zakupu opału w kwocie 1500 złotych , oraz ponosi opłaty za energię elektryczną 100 złotych co trzy miesiące , za podawanie przez znajomego do pieca paliwa stałego – 50 złotych co dwa tygodnie .
Postanowieniem Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 19 maja 2017 roku , wydanym w sprawie o sygn. akt V C 1331/16 , udzielono zabezpieczenia E. B. (2) do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w ten sposób , że zasądzono od pozwanego E. B. (1) alimenty na rzecz małoletniej D. B. w kwotach po 800 złotych miesięcznie , płatnych do rąk E. B. (2) do 10 dnia każdego miesiąca z odsetkami ustawowymi w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat , poczynając od dnia 01 maja 2017 roku , oddalając wniosek o udzielenie zabezpieczenia w pozostałej części , zaś postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 grudnia 2017 roku w sprawie o sygn. akt I Acz 1259/17 stwierdzono upadek zabezpieczenia ustanowionego na podstawie w/w orzeczenia z dniem 26 lipca 2017 roku .
Sąd zważył , co następuje :
Zgodnie z treścią art. 730 1 § 1 k.p.c. udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Natomiast zgodnie z treścią art. 753 § 1 k.p.c. w sprawach o alimenty zabezpieczenie może polegać na zobowiązaniu obowiązanego do zapłaty uprawnionemu jednorazowo albo okresowo określonej sumy pieniężnej. W sprawach tych podstawą zabezpieczenia jest jedynie uprawdopodobnienie istnienia roszczenia.. Nie ma natomiast potrzeby wykazywania interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia .
Wynika to z faktu , iż w przepisie tym unormowano szczególny przypadek zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych , które ma charakter zabezpieczenia nowacyjnego i polega na stworzeniu na czas procesu nowej prowizorycznej sytuacji , w której zobowiązany zobligowany jest do zapłaty jednorazowo albo okresowo pewnej sumy pieniężnej . Istotą zabezpieczenia w tym przypadku nie jest zapewnienie egzekucyjnego wykonania przyszłego orzeczenia , lecz natychmiastowe dostarczenie uprawnionemu środków utrzymania . W tym zakresie zabezpieczenie prowadzi do „prowizorycznego” zaspokojenia uprawnionego , a zakaz wyrażony w treści art. 731 kpc nie znajduje zastosowania .
Należy podkreślić , że nie jest to zaspokojenie definitywne lecz jedynie tymczasowe i warunkowe . Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy , wskazać należy , że wniosek powódki zasługiwał na częściowe uwzględnienie . W ocenie Sądu, w świetle przytoczonych przez strony okoliczności i przedłożonych przez nie dowodów , w sposób dostateczny roszczenie zostało uprawdopodobnione , gdyż powódka jest córką pozwanego . Wobec powyższego spoczywa na pozwanym obowiązek łożenia na utrzymanie powódki . Na obecnym etapie postępowania wydatki powódka określiła na poziomie około 2000 złotych miesięcznie , co wydaje się zbyt wygórowane , zważywszy na dochody przedstawione przez jej matkę i wysokość dotychczas otrzymywanych pieniędzy od pozwanego .
Jednocześnie – zdaniem Sądu – podstawowe wydatki , związane z wyżywieniem , opłatami za mieszkanie , w którym przebywa wraz z matką i biletami komunikacji publicznej zamykają się kwotą po około 1200 złotych miesięcznie . Dodatkowo dochodzą wydatki na zakup potrzebnych pomocy szkolnych , odzieży i obuwia . Aktualnie powódka nie uczęszcza na wizyty lekarskie z uwagi na brak środków , natomiast pozwany sam przyznał , że córka na takie wizyty uczęszczała , z tym , że wskazywał , iż było to co drugi miesiąc , nadto zażywała przepisane leki .
Zdaniem Sądu , kwestionowanie wydatków na wyżywienie powódki w kwotach po 500 złotych miesięcznie , wydaje się nieuprawnione w sytuacji , kiedy znajduje się ona w okresie intensywnego rozwoju , potrzebuje wielu składników pokarmowych , wymaga stosowania diety z racji wykwitów skórnych po zjedzeniu niektórych grup pokarmów . Kwota po około 16 złotych dziennie z tego tytułu (zakładając , że miesiąc liczy średnio 30 dni) nie wydaje się zbyt wygórowana . Podobnie należało odnieść się do wydatków na wyjazdy kulturalne powódki , co prawda przedstawiła ona jedynie część biletów wstępu , niemniej jednak w sytuacji , kiedy wyjeżdża z całą grupą nie sposób jest wymagać , aby posiadała faktury za powyższe wyjazdy , czy też aby zgromadziła wszystkie bilety .
Nie należy zapominać o tym , że pozwany w czasie , kiedy pozostawał w lepszych relacjach z córką , sam sfinansował jej wyjazd na zagraniczną wycieczkę i powódka za nią również nie posiada dowodu zakupu (obecnie takie wyjazdy także są przez niego kwestionowane) . Z drugiej strony , pozwany wskazywał , że jego miesięczne dochody zamykają się kwotą około 1200 euro w sytuacji wydatków na poziomie około 1300 euro miesięcznie , bez uwzględnienia wydatków czynionych na utrzymanie domu w Polsce , opłacanie składek ubezpieczeniowych czy też związanych z przyjazdami do kraju .
Nadto pozwany wyjaśniał na rozprawie dnia 28 lutego 2018 roku , że musi jeszcze opłacić podatek (poza co miesiąc potrącanym z wynagrodzenia za pracę) , z czego wynika , że jego dochody będą jeszcze niższe niż zadeklarowane przy nie zmienionych wydatkach . Biorąc pod uwagę powyższe , uznać należało , że obecnie udział pozwanego w kosztach utrzymania córki będzie wynosił kwoty po 800 złotych miesięcznie , przy uwzględnieniu udziału matki (której możliwości zarobkowe są zdecydowanie niższe od pozwanego – pracującego poza granicami kraju od kilkunastu lat) i ustaleniu , że łączny koszt utrzymania powódki wynosi po około 1300 – 1500 złotych miesięcznie (co będzie weryfikowane w toku procesu) , za okres czasu objęty żądaniem o zabezpieczenie , tj. od dnia 03 sierpnia 2017 roku .
Zdaniem Sądu , świadczenia te , w połączeniu ze świadczeniami uzyskiwanymi od matki powódki , pozwolą D. B. na zaspokojenie najpilniejszych potrzeb a pozwanego nie obciążą ponad miarę . Dodatkowo wskazać wypada , że postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia zostało wydane po ustaleniu , że postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia w sprawie powódki z dnia 19 maja 2017 roku w sprawie o sygn. akt V C 1221/16 , upadło , co zostało stwierdzone prawomocnym rozstrzygnięciem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z grudnia 2017 roku . Nadto zaakcentować wypada , że fakt pokrywania przez pozwanego części kosztów utrzymania córki nie pozwalał na oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia , bowiem – stosownie do ugruntowanego już w tej mierze orzecznictwa – osoba uprawniona do otrzymywania alimentów ma prawo ich dochodzenia na drodze sądowej nawet wówczas , gdy zobowiązany płacił dotychczas je dobrowolnie (m. in. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 03 kwietnia 1951 roku , wydane w sprawie o sygn.
I C 98/51 , opublikowane w OSNC z 1952 roku Nr 2 poz.38) . Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż wniosek o udzielenie zabezpieczenia złożony przez stronę powodową w zakresie zasądzenia świadczeń alimentacyjnych od pozwanego na rzecz powódki jest zasadny w części i na podstawie art. 753 § 1 k.p.c. w zw. z art. 730 § 2 k.p.c. w zw. z art. 730 1 § 1 k.p.c. postanowił o udzieleniu zabezpieczenia poprzez zasądzenie na rzecz powódki D. B. od pozwanego E. B. (1) alimentów w kwotach po 800 zł miesięcznie, poczynając od dnia 03 sierpnia 2017 roku , płatnych do dnia 20-go każdego miesiąca do rąk powódki , o czym orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Należy podnieść , że pozwany wnosił , aby termin płatności świadczeń określić do 20 dnia każdego miesiąca i powódka powyższemu się nie sprzeciwiała , stąd termin płatności wskazano zgodnie z wnioskiem pozwanego . Jednocześnie Sąd , ze względów przedstawionych powyżej oddalił żądanie w pozostałej części (punkt II postanowienia) . Należy przy tym wskazać , iż dopiero szczegółowo przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwoli na ustalenie dochodów pozwanego , sytuacji powódki (w tym wydatków czynionych na edukację) i jej potrzeb , zaspokajania ich przez jej matkę , co w konsekwencji pozwoli na autorytatywne skonkretyzowanie obowiązku alimentacyjnego pozwanego wobec powódki .