Court dismissed appeal against HOA resolution, ruling courts cannot review non-adopted resolutions under property law.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiffs' lawsuit seeking to annul a homeowners' association resolution regarding media fee reconciliation. The plaintiffs argued the resolution violated the law, but the court found it attempted to annul a resolution that was never formally adopted. Consequently, the court ruled that judicial review is limited to existing resolutions and dismissed the claim, awarding costs to the association.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o własności lokali art. 25 ust. 1; art. 24 ust. 1: Courts may only review adopted resolutions by a homeowners' association; they cannot annul resolutions that were never formally adopted, as such review would infringe upon the autonomy of the association.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 122/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lutego 2018 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Katarzyna Powalska Protokolant: Justyna Raj po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018 roku w Sieradzu na rozprawie sprawy z powództwa M. D. i Z. D. (1) przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej ul. (...) (...) w Ł. o uchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej 1. oddala powództwo;
2. zasądza od powodów M. D. i Z. D. (1) solidarnie na rzecz pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej ul. (...) (...) w Ł. kwotę 377 ( trzysta siedemdziesiąt siedem ) złotych tytułem kosztów procesu . Sygn. akt I C 122/17
UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 21 kwietnia 2017 r. (data wpływu) wniesionym przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Ł. ul. (...) (...) (...) reprezentowanej przez zarząd w składzie (...), M. R. oraz J. T. powodowie M. i Z. D. (1) wnieśli o uchylenie uchwały z dnia 17 marca 2017 r. w przedmiocie „sposobu rozliczania zaliczek na media w części lokalowej” tzw. saldem zbiorczym z powodu jej niezgodności z prawem oraz o zasądzenie od pozwanej na rzecz powodów kosztów poniesionych w sprawie . Pełnomocnik pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej w Ł. przy ul. (...) (...) w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powodów solidarnie na rzecz pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego .
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Powodowie M. D. i Z. D. (1) są właścicielami lokalu mieszkalnego numer (...) o powierzchni użytkowej 55,49 m 2, położonego w budynku wielomieszkaniowym w Ł. przy ul. (...) (...) ( bezsporne). W dniu 17 marca 2017 r. od godziny 18.00 odbyło się w Klubie (...) w Ł. zebranie właścicieli lokali Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonych w Ł. przy ul. (...) (...), z którego został sporządzony protokół. W zebraniu uczestniczyli właściciele lokali reprezentujący 67,218559 % udziałów, co powodowało że zebranie było zdolne do podejmowania uchwał.
Na zebraniu obecny był zarządca nieruchomości R. K.. W trakcie zebrania obecni na sali właściciele lokali podjęli pięć uchwał: uchwałę nr 1/2017 stanowiącą załącznik nr 2 do protokołu w przedmiocie przyjęcia sprawozdania finansowego za rok 2016 r. i udzielenia absolutorium zarządowi wspólnoty, uchwałę nr 2/2017 stanowiącą załącznik nr 3 do protokołu w przedmiocie wyrażenia zgody na malowanie części wspólnych w piwnicach, uchwałę nr 3/2017 stanowiącą załącznik nr 4 do protokołu w przedmiocie wymiany drzwi do kotłowni, uchwałę nr 4/2017 stanowiącą załącznik nr 5 do protokołu w przedmiocie dalszego zasypywania pomieszczeń po składzie opału, uchwałę nr 5/2017 stanowiącą załącznik nr 6 do protokołu w przedmiocie propozycji stawek zgłoszonych przez zarząd.
W toku zebrania wywiązała się dyskusja w przedmiocie propozycji i wniosków w sprawie rozliczania nadpłat i niedopłat z pozycji opłat lokalowych. W trakcie dyskusji powód Z. D. (1) wniósł o zmianę rozliczania opłat lokalowych wskazując, że winno być dokonane zgodnie z prawem i złożył wniosek o głosowanie nad zmianą w tym zakresie. Powódka M. D. wniosła o „rozliczanie nadpłaty centralnego ogrzewania indywidualnie na każdego właściciela według powierzchni użytkowej mieszkania, niedobór ciepłej wody- podgrzanie według średniorocznego kosztu m ( 3 )wody w odniesieniu do ilości zużytej ciepłej wody, niedobór na ściekach i zimnej wozie rozliczyć z kolei według udziału każdego właściciela”.
W dalszej kolejności przystąpiono do głosowania nad wprowadzeniem wniosku powódki do porządku obrad. Za wnioskiem powódki głosowało 10,338362 % udziałów, przeciw zaś 54,269212 % udziałów, zaś 3.971416 % udziałów wstrzymało się od głosu. Wobec takiego głosowania wniosek upadł. Po ogłoszeniu wyników głosowania powódka stwierdziła, że nie zgadza się z tym i na pewno skieruję sprawę do Sądu. Wobec takiego przebiegu zdarzeń przystąpiono do głosowania nad pozostawieniem w niezmienionym kształcie sposobu rozliczania opłat lokalowych polegającego na kompensacie nadwyżek i niedoborów i rozliczenie ich wg posiadanych udziałów na każdego właściciela.
Za wnioskiem głosowało 54,505890 % udziałów, przeciw 3,540775 % udziałów, zaś 10,532325 % udziałów wstrzymało się od głosu. Wobec takiego wyniku głosowania gremium właścicieli zdecydowało, że opłaty lokalowe zostaną rozliczone według dotychczasowego sposobu. Obecni na zebraniu w zdecydowanej większości nie chcieli jakichkolwiek zmian w tym przedmiocie (dowód: kserokopia protokołu z zebrania właścicieli lokali Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) (...) w Ł. wraz z uchwałą k. 30-34, kserokopia załącznika dla kotłowni k. 35, kserokopia faktury k. 36, kserokopia rozliczenia opłat lokalowych za rok 2016 k. 38, kserokopia umowy nr (...) o zarządzanie nieruchomością wspólnoty mieszkaniowej k. 43-46, kserokopia lista obecności na zebraniu wspólnoty mieszkaniowej k. 56-57, zeznania powoda- protokół rozprawy z dnia 21 listopada 2017 r. 00:06:20-00:50:56 w zw. z k. 109v, zeznania powódki- protokół rozprawy z dnia 21 listopada 2017 r. 00:50:56-01:00:17 w zw. z k. 109v, zeznania świadka J.
W.- protokół rozprawy z dnia 02 lutego 2018 r. 00:14:31-00:22:52 w zw. z k. 141v-142, zeznania świadka Z. G.- protokół rozprawy z dnia 02 lutego 2018 r. 00:22:52-00:30:46 w zw. z k. 142, zeznania świadka B. K.- protokół rozprawy z dnia 02 lutego 2018 r. 00:30:46-00:34:40 w zw. z k. 142-142v, zeznania świadka R. K.- protokół rozprawy z dnia 02 lutego 2018 r. 00:34:40-00:41:58 w zw. z 142v, zeznania świadka B. S.- protokół rozprawy z dnia 02 lutego 2018 r. 00:41:58-00:46:19 w zw. z k. 142v, zeznania świadka Z. S.- protokół rozprawy z dnia 02 lutego 2018 r. 00:46:19-00:49:14 w zw. z k. 142v-143, zeznania świadka E. Z.- protokół rozprawy z dnia 02 lutego 2018 r. 00:49:14-00:54:22 w zw. z k. 143, zeznania świadka M.
R.- protokół rozprawy z dnia 02 lutego 2018 r. 00:55:29-01:04:19 w zw. z k. 144-144v). Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Powodowie jako podstawę materialnoprawną swojego żądania wskazali przepis art. 25 w zw. z art. 13 ustawy o własności lokali oraz Prawo Energetyczne. Na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali każdemu z właścicieli lokali przysługuje prawo zaskarżania do sądu uchwał podjętych przez właścicieli lokali, jeśli uchwała nie jest zgodna z prawem, nie jest zgodna z umową właścicieli lokali, narusza zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza interesy skarżącego właściciela lokalu.
Podnieść przy tym należy, iż na podstawie powołanego wyżej przepisu zaskarżeniu podlega jedynie podjęta uchwała, a nie fakt jej niepodjęcia. Oznacza to, że kontroli sądowej podlegają wyłącznie podjęte uchwały przez wspólnotę mieszkaniową. W oparciu o powołany przepis prawa, sąd nie może zatem badać uchwał wspólnoty mieszkaniowej, które nie zostały podjęte. Podkreślić w tym miejscu należy, że głosowanie nad wprowadzeniem wniosku właściciela lokalu do porządku obrad nie jest i nie może być równoznaczna z podjęciem uchwały o treści negatywnej.
Z powyższego jednoznacznie wynika, iż Sąd może bowiem skontrolować tylko podjętą uchwałę, której w niniejszej sprawie nie było. W przeciwnym wypadku, to sądy mogłyby narzucać członkom wspólnot mieszkaniowych, jakiego rodzaju uchwały mają oni podejmować. Takie rozwiązanie byłoby jednak niewłaściwe. Ustawa o własności lokali jedynie wyjątkowo dopuszcza ingerencję sądu, jeśli uchwała wspólnoty mieszkaniowej nie jest podejmowana, mimo iż jej uchwalenie jest celowe. Takie uregulowanie przewidziane jest w art. 24 powołanej ustawy.
Na podstawie tego przepisu w razie braku zgody wymaganej większości właścicieli lokali zarząd lub zarządca, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w sposób określony w art. 18 ust. 1, może żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich właścicieli. Sprawę sąd rozpoznaje w postępowaniu nieprocesowym. Z judykatury jasno wynika, że sytuacja powódki i powoda byłaby inna, gdyby wystąpili oni z żądaniem opartym o przepis art. 24 ustawy o własności lokali.
Przepis art. 24 wskazanej ustawy nie może być jednak stosowany rozszerzająco. Skoro więc powodowie powołali się w pozwie na przepis art. 25 ustawy o własności lokali, to przepis art. 24 ustawy nie miał zastosowania w sprawie. W konsekwencji, Sąd nie mógł dokonać analizy niepodjętej uchwały przez wspólnotę, i nie był władny zająć się w ogóle zatem kwestią prawidłowości sposobu rozliczania opłat lokalowych (tak orzekł Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 13 września 2016 r. w sprawie I ACa 296/16, LEX nr 2137015).
Co znamienne, żądanie oparte o przepis art. 25 powołanej ustawy rozpoznawane jest w postępowaniu procesowym, natomiast żądanie oparte na przepisie art. 24 ustawy rozpoznawane jest w postępowaniu nieprocesowym. Także i z tego względu, niedopuszczalnym byłoby zastosowanie w niniejszej sprawie art. 24 ustawy o własności lokali. Reasumując, skoro powódka i powód zaskarżyli nieistniejącą uchwałę wspólnoty mieszkaniowej, to Sąd nie mógł uwzględnić ich żądania o uchylenie tej uchwały. Sąd orzekł o kosztach procesu, zgodnie z art. 98 k.p.c., stosując zasadę odpowiedzialności za wynik sprawy.
Przepis ten nakłada na stronę przegrywającą sprawę obowiązek zwrotu przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. W oparciu o powyższe Sąd zasądził od powodów M. D. i Z. D. (2) solidarnie na rzecz pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej ul. (...) (...) w Ł. kwotę 377 zł tytułem kosztów procesu, w tym 360 złotych jako zwrot kosztów zastępstwa procesowego na podstawie § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz.
U. z 2016 r. poz. 1667).