Legislator Case Law & Legislation
II AKz 618/17 AI generated

Appeal dismissed; subsidiary prosecution barred due to lack of identity between prior dismissal and current charges.

Case Number II AKz 618/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the subsidiary prosecutor's appeal against the first-instance court's decision to terminate criminal proceedings. The State Prosecutor argued that the lower court erred in dismissing the case due to a lack of victim complaint, while the victim contended that the identity of the accused had changed. The court ruled that the victim's right to file a subsidiary indictment is contingent on the identity of the subject of the offense remaining unchanged from the previous dismissal, which was not the case here.

Legislator headnote

AI generated

Art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.; Art. 55 § 1 k.p.k.; For a valid subsidiary prosecution, the identity of the subject of the offense must remain unchanged from the prior dismissal decision; otherwise, the victim lacks standing to initiate proceedings.

Keywords

AI generated
subsidiary prosecution identity of offense termination of proceedings victim standing criminal procedure code change of accused public prosecution

Cited Legislation

AI generated
Art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.
Opisanym powyżej postanowieniem na mocy art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw.
Art. 339 § 3 pkt 1 k.p.k.
z art. 339 § 3 pkt 1 k.p.k. Sąd Okręgowy w Gliwicach umorzył postępowanie karne przeciwko wymienionym oskarżonym o czyn z art.
Art. 55 § 1 k.p.k.
oraz art. 55 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 330 § 2 k.p.k.
z art. 330 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k.
z art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k. i wnosząc o jego uchylenie w całości.
art. 278 § 1 k.k
oskarżonych o czyn z art. 278 § 1 k.k.
art. 294 § 1 k.k
art. 12 k.k
art. 18 § 3 k.k
art. 291 § 1 k.k

Cited Case Law

AI generated
II KK 186/10
II KK 304/2006

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II AKz 618/17 POSTANOWIENIE Dnia 11 października 2017 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący-Sędzia: SA Gwidon Jaworski Protokolant: Bożena Waniek po rozpoznaniu w sprawie A. L., M. P. i A. B. oskarżonych o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 18 § 3 k.k. w zb. z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. zażalenia oskarżyciela subsydiarnego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku z dnia 6 lipca 2017 roku, sygn. akt V K 17/17 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z subsydiarnego aktu oskarżenia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Opisanym powyżej postanowieniem na mocy art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 339 § 3 pkt 1 k.p.k. Sąd Okręgowy w Gliwicach umorzył postępowanie karne przeciwko wymienionym oskarżonym o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 18 § 3 k.k. w zb. z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł subsydiarny oskarżyciel posiłkowy Skarb Państwa – Dyrektor Regionalnego Zarządu (...) w G., zarzucając Sądowi I instancji obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na jego treść, a to art. art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 339 § 3 pkt 1 k.p.k. oraz art. 55 § 1 k.p.k. w zw. z art. 330 § 2 k.p.k. w zw. z art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k. i wnosząc o jego uchylenie w całości.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Wniesione zażalenie na uwzględnienie nie zasługuje. Sąd odwoławczy dokonując analizy porównawczej czynu, co do którego prokurator dwukrotnie umorzył postępowanie przygotowawcze z zawiadomienia Skarbu Państwa – Dyrektora Regionalnego Zarządu (...) w G. oraz czynów zarzucanych subsydiarnym aktem oskarżenia, doszedł do wniosku, że stanowisko Sądu Okręgowego o wystąpieniu w stosunku do oskarżonych A. L., M. P. i A. B. przesłanki negatywnej określonej w art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., tj. braku skargi uprawnionego oskarżyciela, jest trafne.

Rozważając zatem z tej perspektywy zarzuty podniesione w wywiedzionym zażaleniu wskazać trzeba, iż zgodnie z dominującym w orzecznictwie poglądem, który tut. Sąd odwoławczy w całości aprobuje, dla zachowania tożsamości czynu niezbędna jest niezmienność podmiotu czynu, przedmiotu ochrony, a w razie poczynienia innych ustaleń co do czasu i miejsca czynu, także tożsamości osoby pokrzywdzonej (tak wyroku Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2010 roku, II KK 186/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2006 roku, II KK 304/2006).

Za niedopuszczalne w związku z tym należy uznać skierowanie przez pokrzywdzonego na podstawie art. 55 § 1 k.p.k. oskarżenia przeciwko innej osobie niż ta, która występowała w umorzonym postępowaniu przygotowawczym w charakterze podejrzanego. Jeżeli natomiast miała miejsce dwukrotna odmowa wszczęci postępowania przygotowawczego lub zostało ono umorzone w fazie in rem, pokrzywdzony nie jest ograniczony w określeniu osoby oskarżonej (S. Steinborn, J. Grajewski, Komentarz do art. 55 Kodeksu postępowania karnego). Konkludując powyższe rozważania stwierdzić więc trzeba, iż w realiach omawianej sprawy w odniesieniu do czynu z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 18 § 3 k.k. w zb. z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. zarzucanego ww. oskarżonym subsydiarnym aktem oskarżenia nie został wyczerpany tryb przewidziany w art. 330 k.p.k.

Sąd Okręgowy w na etapie wstępnej kontroli oskarżenia słusznie bowiem powziął uzasadnioną wątpliwość co do tożsamości podmiotowej powyższego czynu, a czynem, co którego prokurator dwukrotnie umorzył postępowanie przygotowawcze. Analiza zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa złożonego przez oskarżyciela posiłkowego rzeczywiście wskazuje, że domagał się on prowadzenia postępowania również przeciwko osobom będącym przedstawicielami (...) S.A., niemniej jednak treść postanowienia z dnia 30 grudnia 2016 roku, sygn. akt I Ds. 680.2016 o umorzeniu postępowania przygotowawczego przeciwko R.

W. iM. H.nie pozostawia wątpliwości, że pokrzywdzony mógł wnieść „własny” akt oskarżenia tylko wobec tych dwóch oskarżonych. Doprecyzowanie zarzutu w ponownym postanowieniu o umorzeniu postępowania przygotowawczego o konkretne osoby występujące w roli podejrzanych jednocześnie zdeterminowało treść zarzutu w subsydiarnym akcie oskarżenia o te właściwe osoby. Stwierdzenie to prowadzi więc do jednoznacznego wniosku, że rozszerzenie tego kręgu o kolejnych podejrzanych, doprowadziłoby do wyłączenia identyczności czynu, a to z punktu widzenia warunków do wystąpienia z subsydiarnym aktem oskarżenia jest niedopuszczalne.

Brak zatem zbieżności podmiotowej pomiędzy drugą decyzją o umorzeniu postępowania przygotowawczego, a ostatecznym kształtem skargi subsydiarnej powoduje, że pokrzywdzony nie nabył uprawnienia do wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia o przestępstwo publicznoskargowe. W takim zaś razie, Sąd Okręgowy był wprost obowiązany – wobec treści art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. – do umorzenia postępowania w zakresie czynu zarzucanego oskarżonym: A. L., M. P. i A. B., zaś stanowiska tego nie może podważyć podniesiona w zażaleniu argumentacja, która sprowadza się do stwierdzenia, że czyniąc ustalenia dotyczące tożsamości czynu sąd nie powinien brać pod uwagę procesowego opisu czynu zamieszonego w postanowieniu prokuratora, ale musi także uwzględnić wszelkie okoliczności ujawnione w toku postępowania przygotowawczego.

Z tych wszystkich względów, nie znajdując jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia zarzutów zawartych w zażaleniu, Sąd Apelacyjny w Katowicach orzekł jak na wstępie.