Social security court dismisses appeal against solidary liability of heirs for deceased payer's contributions before inheritance division.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appeal filed by an heir against the Social Insurance Institution's decision to impose solidary liability for a deceased payer's outstanding contributions. The facts show that while the inheritance had been established, the formal division of the estate (dział spadku) had not yet occurred at the time of the administrative decision. The court ruled that because the inheritance division had not taken place, the heirs remained jointly liable for the full debt according to civil law principles applicable at the time of the decision. Consequently, the administrative act was found legal and the appeal was rejected.
Legislator headnote
AI generatedArt. 366 i n. k.c.; Art. 1034 k.c.; Art. 316 § 1 k.p.c.; Art. 477 § 14 k.p.c.; Art. 98 k.p.c. - Where an administrative decision imposing solidary liability on heirs is rendered before the formal division of the estate, the heirs remain jointly liable for the full amount, and the court must assess the legality of the decision based on the factual and legal state existing at the time of its issuance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI U 1336/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Ewa Milczarek Protokolant – sekr. sądowy Sylwia Sawicka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: M. S. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 23 czerwca 2017 r., numer (...) w sprawie: M. S. (1) przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. z udziałem K. S., J. S., M. R., K. P., M. S. (2) i B. S. o przeniesienie odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu składek 1) oddala odwołanie, 2) zasądza od odwołującego M. S. (1) na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. kwotę 600 (sześćset)zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Na oryginale właściwy podpis.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 23 czerwca 2017 r. (nr (...)) Zakład Ubezpieczeń Społecznych określił wysokość zobowiązań zmarłego w dniu (...) r. płatnika C. S. na dzień otwarcia spadku na łączną kwotę 2855,47 zł i orzekł, że K. S., J. S., M. R., K. P., M. S. (2), B. S. i M. S. (1) ponoszą solidarnie odpowiedzialność jako spadkobiercy. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł M. S. (1) wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, orzeczenie o braku odpowiedzialności za zobowiązania zmarłego, ewentualnie ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, która ureguluje kwestie w sposób właściwy zgodny ze stanem faktycznym tj. orzeknie o przeniesieniu odpowiedzialności za długi zmarłego w sposób odpowiadający wysokości udziałów w dziedziczonym majątku, ewentualnie zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o dział spadku.
Decyzji zarzucono naruszenie art. 100, art. 97 § 1, art. 98 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, naruszenie i niewykonanie obowiązku poinformowania o zakończeniu postępowania w sprawie i możliwości złożenia ostatecznych wniosków dowodowych oraz zebranie w sprawie niekompletnego materiału dowodowego. Nadto, wskazano, iż zostało zainicjowane w dniu 15 maja 2017 r. postępowanie o dział spadku i zniesienie współwłasności po zmarłym C. S.. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił, co następuje: C. S. prowadził działalność gospodarczą i z tego tytułu był płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy. W dniu (...) r. C. S. zmarł. Organ rentowy stwierdził zaległość z tytułu należnych składek w łącznej kwocie 2855,47 zł. Bezsporne. Spadek po C. S. na podstawie ustawy nabyli żona K. S. w 1/4 części spadku oraz zstępni: M. R., K. P., M. S. (1), B. S., J. S. i M. S. (2) – każde z nich w 1/8 części spadku. Dowód: akta organu rentowego – prawomocne postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku k.
15. W dniu 15 maja 2017 r. został złożony wniosek o zniesienie współwłasności i dział spadku po zmarłym C. S.. Dowód: akta sądowe – poświadczona kserokopia wniosku k.
5. Powyższe okoliczności faktyczne zostały ustalone na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, których wiarygodność nie była kwestionowana.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Kwestią sporną w niniejszej sprawie było to, czy organ rentowy prawidłowo przeniósł odpowiedzialność za zobowiązania z tytułu składek na odwołującego – M. S. (1). W niniejszej sprawie spór dotyczył jedynie kwestii o charakterze prawnym - stan faktyczny sprawy nie był między stronami sporny. Na zasadzie art. 31 i art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych do należności z tytułu składek stosuje się odpowiednio między innymi: art. 97 § 1, art. 98 § 1 i § 2 pkt 1, 2, 5 i 7 i art. 100 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
W myśl art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Zgodnie z art. 98 § 1 ww. ustawy do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe. Kwestia odpowiedzialności za długi spadkowe została uregulowana w art. 1034 k.c. Do chwili działu spadku spadkobiercy ponoszą solidarną odpowiedzialność za długi spadkowe.
Jeżeli jeden ze spadkobierców spełnił świadczenie, może on żądać zwrotu od pozostałych spadkobierców w częściach, które odpowiadają wielkości ich udziałów (art. 1034 § 1 k.c.). Od chwili działu spadku spadkobiercy ponoszą odpowiedzialność za długi spadkowe w stosunku do wielkości udziałów (art. 1034 § 2 k.c.). Z powyższych przepisów wynika wprost, że w wypadku wielości spadkobierców ustawodawca łączy ich węzłem solidarności, co oznacza, że dopóki nie zostanie dokonany dział spadku odpowiadają oni za zobowiązania spadkowe według zasad określonych w art. 366 i n. k.c. Wierzyciel spadkowy może więc żądać całości lub części świadczenia od wszystkich spadkobierców łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, zaspokojenie zaś wierzyciela przez któregokolwiek ze spadkobierców zwalnia pozostałych współdłużników.
W szczególności należy podkreślić, że chwilą działu spadku w rozumieniu art. 1034 k.c. jest chwila zawarcia umowy o dział spadku, gdy zaś chodzi o postępowanie sądowe prowadzone w takiej sprawie – chwila uprawomocnienia się postanowienia o dziale spadku ( Kodeks cywilny. Komentarz pod red. prof. dr hab. Edward Gniewek, prof. dr hab. Piotr Machnikowski, wyd. 8, Legalis). Z art. 316 § 1 k.p.c. wynika ogólna zasada obowiązująca w postępowaniu cywilnym, nakazująca brać pod uwagę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy, przy czym dotyczy to także stanu faktycznego.
W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiotem postępowania jest badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Innymi słowy, w postępowaniu sądowym co do zasady badana jest legalność decyzji i orzekanie o niej wymaga uwzględnienia stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili jej wydawania (wyrok SA w Rzeszowie z dnia 19 czerwca 2013 r., III AUa 278/13, wyrok SA w Katowicach z dnia 18 stycznia 2013 r., III AUa 945/12). W przedmiotowej sprawie decyzja organu rentowego została wydana po stwierdzeniu nabycia spadku i przed dokonaniem działu spadku.
Zdaniem Sądu, w świetle wyżej przytoczonych przepisów, brak było okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania. W toku postępowania przed Sądem nie doszło do działu spadku, w konsekwencji więc należało stwierdzić, że przeniesienie odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu składek solidarnie na M. S. (1) było właściwe. Dopiero moment dokonania działu spadku reaktywowałby możliwość przydzielenia każdemu ze spadkobierców odpowiedniej części według wielkości udziałów – taka sytuacja jednak nie nastąpiła, zatem w ocenie Sądu decyzja organu rentowego odpowiada prawu.
Postępowanie sądowe, w tym w sprawach z zakresu prawa ubezpieczeń społecznych, skupia się na wadach wynikających z naruszenia prawa materialnego, a kwestia wad decyzji administracyjnych spowodowanych naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, pozostaje w zasadzie poza przedmiotem tego postępowania (wyrok SN z dn. 09.02.2010 r., I UK 151/09). Na marginesie jedynie Sąd wskazuje, iż zawiadomienie o zakończeniu postępowania wraz z pouczeniem zostało doręczone pełnomocnikowi odwołującego 12 maja 2017 r. (pismo ZUS i potwierdzenie odbioru k. 42-43 akt organu rentowego).
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2. wyroku zawarto rozstrzygnięcie o kosztach zastępstwa prawnego na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia odwołania. Sąd rozstrzygając o kosztach miał na uwadze nieskomplikowany charakter sprawy oraz nieznaczny nakład pracy pełnomocnika organu rentowego.
SSO Ewa Milczarek