Legislator Case Law & Legislation
VI Gz 23/18 AI generated

Appeal dismissed; court upheld lower court's refusal to appoint legal aid due to client's financial means and business role.

Case Number VI Gz 23/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the defendant's appeal against the first-instance decision refusing to appoint a legal representative. The defendant argued that the lower court incorrectly assessed her financial ability to pay for counsel and failed to recognize the need for legal aid. The court rejected these claims, noting that the first-instance court had already thoroughly analyzed the defendant's financial situation and that her status as an active business owner further negated the necessity for a professional representative.

Legislator headnote

AI generated

Art. 117 § 2 k.p.c.; Art. 117 § 5 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A legal representative shall be appointed by the court only if the party lacks sufficient means to pay for counsel and there is a specific need for professional representation, which is absent for active business owners.

Keywords

AI generated
legal representative appointment court-appointed counsel financial means assessment business owner status procedural costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 117 § 2 k.p.c.
Art. 117 § 5 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Art. 397 § 2 k.p.c.
art.117 § 2 k.p.c
art.117 § 5 k.p.c
art.385 k.p.c
Z przytoczonych względów, na podstawie art.385 k.p.c.
art.397 § 2 k.p.c
Potwierdza ten wniosek konstrukcja kolejnych pism procesowych pozwanej, składanych w niniejszym postępowaniu. Z przytoczonych względów, na podstawie art.385 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. (...) (...) (...) (...) (...)
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Gz 23/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2018 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Joanna Rusińska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w W. przeciwko M. B. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 17 października 2017r., sygn. akt V GNc 1802/16 postanawia oddalić zażalenie

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił wniosek pozwanej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu wskazując, iż pozwana nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego bez utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art.117 § 2 k.p.c.), a ponadto nie ma potrzeby zastępowania w sprawie pozwanej przez zawodowego pełnomocnika (art.117 § 5 k.p.c.). W zażaleniu pozwana zrzuciła Sądowi I instancji błędne uznanie, iż nie zachodzi potrzeba ustanowienie pełnomocnika dla skarżącej oraz, że dysponuje ona wystarczającymi środkami na pokrycie kosztów obrony z wyboru. W oparciu o takie zarzuty pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu, ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne. Ocenę sytuacji materialnej pozwanej Sądy obu instancji wyczerpująco przeanalizowały w postępowaniu incydentalnym związanym ze zwolnieniem pozwanej od kosztów sądowych (por. postanowienie SR k.38, postanowienie SO k.56). Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia obszernie omówił ten temat dochodząc do wniosku, że pozwana ma środki na pełnomocnika z urzędu. Te ustalenia Sąd odwoławczy przyjmuje za własne, zwłaszcza że pozwana skutecznie ich nie podważyła, a jej zastrzeżenia polegają tylko na polemice z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji.

Samo przytoczenie w zażaleniu odmiennej, własnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego nie może być uznane za wystarczające do podważenia dokonanych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych oraz ich oceny i znaczenia jako przesłanek rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. To czyni zarzut błędnych ustaleń nieskutecznym. Trafna jest także konstatacja Sądu Rejonowego odnośnie do braku potrzeby reprezentowania pozwanej (aktywnego przedsiębiorcy) przez zawodowego pełnomocnika w sprawie związanej z jej działalnością gospodarczą i wykonaniem zobowiązania, za które według powoda pozwana nie zapłaciła.

Potwierdza ten wniosek konstrukcja kolejnych pism procesowych pozwanej, składanych w niniejszym postępowaniu. Z przytoczonych względów, na podstawie art.385 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. (...) (...) (...) (...) (...)