Appeal dismissed; court upheld lower court's refusal to appoint legal aid due to client's financial means and business role.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal against the first-instance decision refusing to appoint a legal representative. The defendant argued that the lower court incorrectly assessed her financial ability to pay for counsel and failed to recognize the need for legal aid. The court rejected these claims, noting that the first-instance court had already thoroughly analyzed the defendant's financial situation and that her status as an active business owner further negated the necessity for a professional representative.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117 § 2 k.p.c.; Art. 117 § 5 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A legal representative shall be appointed by the court only if the party lacks sufficient means to pay for counsel and there is a specific need for professional representation, which is absent for active business owners.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 23/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2018 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Joanna Rusińska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w W. przeciwko M. B. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 17 października 2017r., sygn. akt V GNc 1802/16 postanawia oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił wniosek pozwanej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu wskazując, iż pozwana nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego bez utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art.117 § 2 k.p.c.), a ponadto nie ma potrzeby zastępowania w sprawie pozwanej przez zawodowego pełnomocnika (art.117 § 5 k.p.c.). W zażaleniu pozwana zrzuciła Sądowi I instancji błędne uznanie, iż nie zachodzi potrzeba ustanowienie pełnomocnika dla skarżącej oraz, że dysponuje ona wystarczającymi środkami na pokrycie kosztów obrony z wyboru. W oparciu o takie zarzuty pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu, ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne. Ocenę sytuacji materialnej pozwanej Sądy obu instancji wyczerpująco przeanalizowały w postępowaniu incydentalnym związanym ze zwolnieniem pozwanej od kosztów sądowych (por. postanowienie SR k.38, postanowienie SO k.56). Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia obszernie omówił ten temat dochodząc do wniosku, że pozwana ma środki na pełnomocnika z urzędu. Te ustalenia Sąd odwoławczy przyjmuje za własne, zwłaszcza że pozwana skutecznie ich nie podważyła, a jej zastrzeżenia polegają tylko na polemice z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji.
Samo przytoczenie w zażaleniu odmiennej, własnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego nie może być uznane za wystarczające do podważenia dokonanych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych oraz ich oceny i znaczenia jako przesłanek rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. To czyni zarzut błędnych ustaleń nieskutecznym. Trafna jest także konstatacja Sądu Rejonowego odnośnie do braku potrzeby reprezentowania pozwanej (aktywnego przedsiębiorcy) przez zawodowego pełnomocnika w sprawie związanej z jej działalnością gospodarczą i wykonaniem zobowiązania, za które według powoda pozwana nie zapłaciła.
Potwierdza ten wniosek konstrukcja kolejnych pism procesowych pozwanej, składanych w niniejszym postępowaniu. Z przytoczonych względów, na podstawie art.385 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. (...) (...) (...) (...) (...)