Legislator Case Law & Legislation
I Ns 599/16 AI generated

Court allows inheritance change based on holographic will despite procedural limitations on third-party applicants.

Case Number I Ns 599/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court modified a prior decision establishing inheritance by law to recognize a later holographic will instead. Although the applicant was not a party to the original proceedings, the court found the deceased's final intent clearly expressed in the new document. Consequently, the court ruled that the statutory duty to ascertain the true legal state of affairs overrides the applicant's procedural constraints.

Legislator headnote

AI generated

Art. 679 § 1, 3 k.p.c.; Art. 946-947, 949 § 1, 961 k.c.: In proceedings to change a decision on inheritance acquisition, the court must determine the actual legal state of affairs based on the testator's final will, even if the applicant was not a party to the original proceedings.

Keywords

AI generated
inheritance acquisition holographic will change of decision testator's final will procedural standing succession law superseding testament

Cited Legislation

AI generated
Art. 679 § 1 k.p.c.
Dowód, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku, nie jest spadkobiercą lub że jej udział w spadku jest inny niż stwierdzony, może być przeprowadzony tylko w postępowaniu o uchylenie lub zmianę stwierdzenia nabycia spadku (art. 679 § 1 k.p.c.).
Art. 679 § 3 k.p.c.
Decydujące znaczenie miał tu przepis art. 679 § 3 k.p.c., zgodnie z którym sąd ma stwierdzić nabycie spadku zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym, a nie tylko w granicach zakreślonych we wniosku.
Art. 677 § 1 k.p.c.
art. 677 § 1 k.p.c., zgodnie z którym sąd stwierdzi nabycie spadku przez spadkobierców, choćby były nimi inne osoby niż te, które wskazali uczestnicy.
Art. 946-947 k.c.
należało zatem uznać za odwołany (art. 946–947 k.c.).
Art. 949 § 1 k.c.
Był to zatem testament holograficzny, napisany w całości pismem ręcznym, opatrzony datą i podpisany (art. 949 § 1 k.c.).
Art. 961 k.c.
uznać należało za spadkobiercę, a nie zapisobiercę, zgodnie z art. 961 k.c. Dodać wypada, że z testamentu własnoręcznego nie wynika, by wolą testatorki było uczynienie zapisu.
art. 679 § 1 k.p.c
Dowód, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku, nie jest spadkobiercą lub że jej udział w spadku jest inny niż stwierdzony, może być przeprowadzony tylko w postępowaniu o uchylenie lub zmianę stwierdzenia nabycia spadku (art. 679 § 1 k.p.c.).
art. 950 k.c
jest testamentem, nie ma kwestii i nie wymaga to dalszego uzasadnienia (art. 950 k.c.).
art. 949 § 1 k.c
Był to zatem testament holograficzny, napisany w całości pismem ręcznym, opatrzony datą i podpisany (art. 949 § 1 k.c.).
art. 961 k.c
uznać należało za spadkobiercę, a nie zapisobiercę, zgodnie z art. 961 k.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I Ns 599/16 POSTANOWIENIE 18 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący – sędzia sądu rejonowego Jacek Modras Protokolant – sekretarz sądowy Justyna Wiśniewska po rozpoznaniu 11 stycznia 2018 r. w Nowym Dworze Mazowieckim na rozprawie sprawy z wniosku I. R. (1) z udziałem J. P. (1), K. S. o zmianę postanowienia o stwierdzenia nabycia spadku 1. zmienia postanowienie Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z 13 stycznia 2016 r., sygn. akt I (...) i stwierdza, że spadek po W. G. (1) z d. H., c. J. i E., zm. 22 marca 2012 r. w N. i tu ostatnio stale zamieszkałej, nabyła w całości córka K. S. z d. G., c. K. i W.—na podstawie testamentu własnoręcznego z 21 maja 2010 r.;

2. oddala wniosek uczestniczki J. P. (1) o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Sygn. akt I Ns 599/16

UZASADNIENIE

postanowienia z 18 stycznia 2018 r. W. G. (2) zmarła 22 marca 2012 r. w N.. Postanowieniem z 13 stycznia 2016 r., sygn. (...), tutejszy sąd stwierdził, że spadek po niej odziedziczyły z mocy ustawy córki J. P. (1) i K. S. (k. 106 akt o sygn. (...)). Druga z córek, choć formalnie była uczestnikiem postępowania, faktycznie nie brała w nim udziału, nie odbierała bowiem korespondencji z sądu. Nie powiodła się nawet próba doręczenia jej przesyłki za pomocą komornika sądowego (k. 104 akt o sygn.(...)). Postanowienie z 13 stycznia 2016 r. nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się. 21 grudnia 2016 r.

I. R. (2) (córka K. S.) złożyła wniosek o zmianę postanowienia z 13 stycznia 2016 r. i stwierdzenie, że to ona nabyła spadek po W. G. (2) – na podstawie testamentu notarialnego z 4 stycznia 2001 r. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. (...). Uczestniczka J. P. (1) domagała się oddalenia wniosku (k. 62–64). Zarzuciła, że spadkodawczyni pozostawiła jeszcze jeden, późniejszy testament holograficzny, w którym do całości spadku powołała K. S.. W mowie końcowej pełnomocnik J. P. (1) zarzucił, że ów własnoręczny testament K.

S. powinna była ujawnić w postępowaniu o sygn. (...). Zdaniem pełnomocnika niedopuszczalne byłoby stwierdzenie nabycia spadku na podstawie tego testamentu na skutek wniosku o zmianę postanowienia z 13 stycznia 2016 r., złożonego przez osobę trzecią (k. 107). Wnioskodawczyni i uczestniczka ostatecznie domagały się stwierdzenia nabycia spadku na podstawie testamentu holograficznego (k. 106v.). Sąd ustalił, że 4 stycznia 2001 r. W. G. (2) przed notariuszem J. L. w kancelarii w N. powołała do spadku wnuczkę I. R. (2). Oświadczenie sporządzone zostało w formie aktu notarialnego [dowód: akt notarialny rep.

A (...), k. 7]. 21 maja 2010 r. W. G. (2) sporządziła własnoręcznie pismo zatytułowane „Pismo dot. zamiany [pisownia oryginalna – przyp. sądu] mojego testamentu. To jest moje ostateczne postanowienie”. W piśmie tym W. G. (2) oświadczyła, że stanowiące jej własność mieszkanie przekazuje ostatecznie [podkreślenie oryginalne – przyp. sądu] córce K., a nie – jak w dokumencie testamentu – wnuczce I.. W dalszej części spadkodawczyni jeszcze raz podkreśliła, że to postanowienie było OSTATECZNE [wielkość liter i podkreślenie oryginalne – przyp. sądu].

Również w ostatnim akapicie W. G. (2) powtórzyła prośbę, by jej ostatnia wola została uszanowana przez wszystkich. Pod pismem podpisała się własnoręcznie spadkodawczyni oraz – jako świadek – J. J. (2) [dowód: pismo, k. 68–69, zeznania świadka J. J. (2), k. 106v.] Mieszkanie, o którym mowa w piśmie z 21 maja 2010 r., wyczerpywało spadek po W. G. (2) [okoliczność bezsporna, k. 107]. Sąd rejonowy rozważył, co następuje. Dowód, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku, nie jest spadkobiercą lub że jej udział w spadku jest inny niż stwierdzony, może być przeprowadzony tylko w postępowaniu o uchylenie lub zmianę stwierdzenia nabycia spadku (art. 679 § 1 k.p.c.).

Osoba, która nie była uczestnikiem pierwszego postępowania, nie doznaje tu żadnych ograniczeń. Natomiast ten, kto był uczestnikiem postępowania o stwierdzenie nabycia spadku, może tylko wówczas żądać zmiany postanowienia stwierdzającego nabycie spadku, gdy żądanie opiera na podstawie, której nie mógł powołać w tym postępowaniu, a wniosek o zmianę składa przed upływem roku od dnia, w którym uzyskał tę możność. I. R. (2) nie była uczestnikiem postępowania o sygn. (...), zatem jej legitymacja do złożenia wniosku w trybie art. 679 § 1 k.p.c. nie budzi wątpliwości.

Postępowanie dowodowe doprowadziło jednak do nietypowego rezultatu, ujawniono bowiem nie jeden, a dwa testamenty. Co do tego, że akt notarialny z 4 stycznia 2001 r. jest testamentem, nie ma kwestii i nie wymaga to dalszego uzasadnienia (art. 950 k.c.). Za testament sąd uznał również pismo z 21 maja 2010 r. Spadkodawczyni kilkakrotnie podkreślała, że pismo to zawiera jej ostatnią wolę. Co więcej, wyraźnie nawiązała do testamentu notarialnego, który niewątpliwie chciała zmienić. Był to zatem testament holograficzny, napisany w całości pismem ręcznym, opatrzony datą i podpisany (art. 949 § 1 k.c.).

Co prawda w testamencie z 21 maja 2010 r. W. G. (2) przeznaczyła K. S. określony przedmiot majątkowy, ale wyczerpywał on cały spadek. W takim wypadku K. S. uznać należało za spadkobiercę, a nie zapisobiercę, zgodnie z art. 961 k.c. Dodać wypada, że z testamentu własnoręcznego nie wynika, by wolą testatorki było uczynienie zapisu. W testamencie z 21 maja 2010 r. W. G. (2) wyraźnie zmieniła też rozporządzenie ostatniej woli zawarte w testamencie notarialnym z 4 stycznia 2001 r. Treści wcześniejszego testamentu nie dałoby się pogodzić z treścią późniejszego, gdyż oba dotyczyły całego spadku.

Testament z 4 stycznia 2001 r. należało zatem uznać za odwołany (art. 946–947 k.c.). W związku z powyższym pozostało jedynie rozważyć, czy sąd mógł, w takiej sytuacji procesowej, jak w tej sprawie, stwierdzić nabycie spadku na podstawie testamentu z 21 maja 2010 r. K. S., jedyna beneficjariuszka tego testamentu, formalnie mogła powołać się na jego istnienie w poprzednim postępowaniu. W praktyce skorzystała natomiast z tego, że inna osoba, powołując się na inny testament, wszczęła postępowanie w trybie art. 679 § 1 k.p.c. Sąd doszedł do wniosku, że mimo takiej konfiguracji należało jednak uwzględnić wolę spadkodawczyni.

Decydujące znaczenie miał tu przepis art. 679 § 3 k.p.c., zgodnie z którym sąd ma stwierdzić nabycie spadku zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym, a nie tylko w granicach zakreślonych we wniosku. Ponadto art. 679 § 1 k.p.c. nakazuje w postępowaniu o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku stosować przepisy całego Rozdziału 8, czyli m.in. art. 677 § 1 k.p.c., zgodnie z którym sąd stwierdzi nabycie spadku przez spadkobierców, choćby były nimi inne osoby niż te, które wskazali uczestnicy. Wreszcie nie można pominąć i tej okoliczności, że w tej sprawie również wnioskodawczyni ostatecznie przyłączyła się do stanowiska K.

S.. Dlatego sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. S..(...): 1. (...) 2. (...) J. P. 3. (...)