Legislator Case Law & Legislation
I C 3940/17 AI generated

Municipality dismissed for charging cemetery fees on family mausoleum exceeding statutory 20-year limits.

Case Number I C 3940/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the municipality's claim for 353.73 zł regarding cemetery fees for a family mausoleum. The defendant argued the charges were invalid because the grave was a multi-burial mausoleum, not a single plot, and thus exceeded the standard 20-year fee period. The court ruled that for such mausoleums, family members are not required to renew fees after two decades, rendering the invoice unjustified.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych; art. 7 ust. 3 powołanej ustawy: For family mausoleums intended for multiple burials, family members are not obligated to renew fees after twenty years, and the cemetery administrator cannot charge additional payments.

Keywords

AI generated
family mausoleum cemetery fees burial rights fee renewal period civil liability municipal claim unjustified invoice

Cited Legislation

AI generated
art. 230 kpc
pochowani są w grobie murowanym, przeznaczonym do chowania więcej niż jednych zwłok (art. 230 kpc).
art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych
2 art. 7 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r.
art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych
2 art. 7 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r.
art. 245 kpc
Faktura VAT jest jedynie dokumentem prywatnym (art. 245 kpc) i sama w sobie nie jest źródłem stosunku cywilnoprawnego

Cited Case Law

AI generated
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3.12.2010r., I CSK 66/10
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3.12.2010r., I CSK 66/10, Legalis; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12.02.2015r., III SA/Wr 810/14, Legalis).
wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12.02.2015r., III SA/Wr 810/14
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3.12.2010r., I CSK 66/10, Legalis; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12.02.2015r., III SA/Wr 810/14, Legalis).
I CSK 66/10
Supreme Court partially allows appeal regarding joint grave rights and invalidates lower court's application of inheritance rules.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 3940/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2018 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Daria Ratymirska Protokolant: sekr. sąd. Daria Mokrzycka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2018 roku w Kłodzku sprawy z powództwa Gminy B. przeciwko B. H. o zapłatę kwoty 353,73 zł oddala powództwo. (...)

UZASADNIENIE

Gmina B. wniosła pozew przeciwko B. H. o zapłatę kwoty 353,73 zł, tytułem zapłaty za usługę komunalną, związaną z rezerwacją miejsca pochówku K. H. i S. H.. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zarzuciła, że powód, jako administrator cmentarza, nie świadczył usługi komunalnej, polegającej na rezerwacji miejsca pochówku K. i S. H., lecz obciążył fakturą VAT - za opłaty cmentarne, tj. przedłużenie opłaty grobu na kolejnych 20 lat za dwa miejsca. Zarzuciła, że jest to opłata nienależna, gdyż jest to grób murowany rodzinny, więcej niż jednoosobowy.

Stan faktyczny: Powodowa Gmina wystawiła wobec pozwanej fakturę VAT w dniu 30.08.2016r., nr (...), na kwotę 320 zł, za przedłużenie opłaty istniejącego grobu na 20 lat – 2 x 160 zł, z terminem płatności na dzień 13.09.2016r. W opisie wskazano: „Przedłużenie do 4.09.2026r. Dot. H. K. (...) oraz „Przedłużenie do 17.09.2026r. Dot. H. S. (...) Dowód: faktura (k-8, 18) Pismem z dnia 21.09.2016r. powodowa Gmina wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 331,60 zł, wskazując w opisie nr faktury i adnotację, że dotyczy opłat cmentarnych.

Dowód: wezwanie do zapłaty (k-9)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu. Bezspornym było, że K. H. i S. H. pochowani są w grobie murowanym, przeznaczonym do chowania więcej niż jednych zwłok (art. 230 kpc). Pozwana, jako uprawniona do tego grobu, nie tylko nie musi – po upływie 20 lat – przedłużać tego prawa, ale także uiszczać ponownej opłaty – z uwagi na wyłączenie zastosowania ust. 1 i ust. 2 art. 7 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 118, poz. 687 ze zm.). Do grobów murowanych, przeznaczonych do pochowania więcej niż jednych zwłok, nie mają zastosowania ograniczenia, dotyczące ponownego użycia grobu (art. 7 ust. 3 powołanej ustawy), a zatem członkowie rodziny uprawnieni do tego grobu nie tylko nie muszą po upływie 20 lat przedłużać tego prawa, ale także uiszczać ponownej opłaty.

W tym wypadku zarządowi cmentarza nie przysługuje prawo dysponowania wolnymi miejscami w grobie murowanym ani przed, ani po upływie dwudziestu lat od pochowania, ani do pobierania kolejnej opłaty (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3.12.2010r., I CSK 66/10, Legalis; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12.02.2015r., III SA/Wr 810/14, Legalis). Zgodnie ze stanowiskiem pozwanej, strona powodowa bezpodstawnie obciążyła ją opłatą, której wysokość wynika z dołączonej do pozwu faktury. Faktura VAT jest jedynie dokumentem prywatnym (art. 245 kpc) i sama w sobie nie jest źródłem stosunku cywilnoprawnego