Legislator Case Law & Legislation
II K 1149/17 AI generated

Court convicted defendant of concealing stolen car worth over 200k, sentencing to one year prison.

Case Number II K 1149/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court found the defendant guilty of concealing a stolen vehicle valued at over 200,000 zloty and sentenced him to one year of imprisonment. Evidence established that the defendant knowingly accepted the car from an unknown person after it was stolen, despite its high value and obvious illicit origin. The court determined the sentence was appropriate given the defendant's prior record and the significant social harm caused by the crime.

Legislator headnote

AI generated

Art. 291 § 1 k.k.; Art. 294 § 1 k.k.: Concealing property obtained through a prohibited act constitutes a crime when the value exceeds the minimum wage threshold, punishable by imprisonment if the circumstances indicate significant social harm.

Keywords

AI generated
concealing stolen property significant value threshold criminal intent awareness imprisonment sentence social harm assessment

Cited Legislation

AI generated
art. 291 § 1 k.k.
(...) na szkodę (...) S.A., przy czym mienie to stanowi mienie znacznej wartości, to jest przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zw.
art. 294 § 1 k.k.
z art. 294 § 1 k.k. orzeka I.
art. 115 § 5 k.k.
Wartość samochodu przyjętego przez oskarżonego do ukrycia przekraczała 200.000 złotych i zgodnie z treścią art. 115 § 5 k.k. stanowiła mienie znacznej wartości.
art. 423 § 1a k.p.k.
akt II K 1149/17 Uzasadnienie wyrokuz dnia 30 stycznia 2018 r., w części dotyczącej kary, zgodnie z treścią art. 423 § la k.p.k.
art. 231 § 1 k.p.k.
Na podstawie art. 231 § 1 k.p.k. orzeka złożenie do depozytu sądowego dowodów rzeczowych wymienionych na k.
art. 626 § 1 k.p.k.
Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw.
art. 627 k.p.k.
z art. 627 k.p.k. oraz art.
art. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy o opłatach w sprawach karnych
oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych w kwocie 1.739 (jeden tysiąc siedemset trzydzieści dziewięć) złotych i 66 (sześćdziesiąt sześć) groszy.
art. 291 § 1 k.k
(...) na szkodę (...) S.A., przy czym mienie to stanowi mienie znacznej wartości, to jest przestępstwo z art. 291 § 1 k.k.
art. 294 § 1 k.k
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 1149/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: S.S.R. Grzegorz Woźniak Protokolant: Arleta Agata po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30.01.2018 r. sprawy przeciwko M. G. urodz. (...) w W. syna J. i U. z d. K. oskarżonego o to, że: w bliżej nieustalonym czasie, jednak nie wcześniej niż 7 grudnia 2016 roku i nie później niż 22 kwietnia 2017 r. na terenie posesji przy ul. (...) w S. P. przyjął do ukrycia samochód osobowy marki J. (...) nr rej. (...) nr VIN (...) o wartości 225.647 zł, mając świadomość, że pochodzi on z przestępstwa z włamaniem w dniu 7 grudnia 2016 r. w W. przy ul. (...) na szkodę (...) S.A., przy czym mienie to stanowi mienie znacznej wartości, to jest przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. orzeka I.

Uznaje oskarżonego M. G. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i za to na mocy powołanego jako drugi przepisu wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. II. Na podstawie art. 231 § 1 k.p.k. orzeka złożenie do depozytu sądowego dowodów rzeczowych wymienionych na k. 306-309, pod poz. 1-4, 12-13, 23-24, 28-30 i 32. III. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych w kwocie 1.739 (jeden tysiąc siedemset trzydzieści dziewięć) złotych i 66 (sześćdziesiąt sześć) groszy.

Sygn. akt II K 1149/17 Uzasadnienie wyrokuz dnia 30 stycznia 2018 r., w części dotyczącej kary, zgodnie z treścią art. 423 § la k.p.k. Sąd, na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas posiedzenia, ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 7 grudnia 2016 r. D. S. przyjechał swoim samochodem marki j. (...) o nr rej. (...) na ul. (...) w W., zaparkował pod centrum handlowym (...) i poszedł do kina. Gdy pokrzywdzony wrócił na parking okazało się, że jego samochód został skradziony. Nieustalona osoba w bliżej nieustalonym dniu, w okresie od 7 grudnia 2016 r. do 22 kwietnia 2017 r. pojechała tym samochodem na działkę oskarżonego M.

G. w S. P. na ul. (...). Oskarżony przyjął ten samochód do ukrycia, mimo że wiedział, że pochodził on z popełnienia czynu zabronionego. Nieustalona osoba odebrała ten samochód z działki oskarżonego w bliżej nieustalonym dniu, przed 22 kwietnia 2017 r. i zabrała w nieustalone miejsce. Samochód w czasie kradzieży był warty 225.647 złotych, jego własność nabyła firma (...) S.A. we W..

Sąd zważył, co następuje:

Oskarżony przyjął w celu ukrycia przed właścicielem i organami ścigania samochód osobowy J. (...), którego wartość wynosiła 225.647 złotych. Przestępstwo określone w art. 291 § 1 k.k. polega m.in. na przyjęciu i ukrywaniu rzeczy pochodzących z czynów zabronionych, jeśli ich wartość przekracza % najniższego wynagrodzenia. Znamieniem podmiotowym tego czynu jest świadomość sprawcy o tym, że rzecz, którą przyjął nie należała do osoby, która mu ją wydała, przy czym rzecz ta została uzyskana za pomocą jakiegokolwiek czynu zabronionego przez ustawę (por.

„Kodeks Karny z komentarzem" - Lexis Nexis, Warszawa 2012 r., s.779). W okolicznościach niniejszej sprawy faktycznie można i należy stwierdzić, że oskarżony wiedział, że nabył samochód pochodzący z czynu zabronionego. Samochód został mu wydany do ukrycia, a jego wartość i stan w jakim się znajdował wskazywał jednoznacznie, że pochodził z czynu zabronionego. Czyn oskarżonego polegał na przyjęciu i ukrywaniu samochodu pochodzącego z przestępstwa, przy czym oskarżony wiedział o tym pochodzeniu tej rzeczy i niewątpliwie stanowi przestępstwo określone w art. 291 § 1 k.k. Wartość samochodu przyjętego przez oskarżonego do ukrycia przekraczała 200.000 złotych i zgodnie z treścią art. 115 § 5 k.k. stanowiła mienie znacznej wartości.

Oskarżony ma 37 lat, zdobył wykształcenie zawodowe, jest kawalerem, ma na utrzymaniu dwoje dzieci, był zatrudniony jako taksówkarz i zarabiał około 4.000 złotych miesięcznie, był raz karany i to za przestępstwo podobne (k.330). Stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu był znaczny, gdyż oskarżony dopuścił się ukrycia samochodu pochodzącego z kradzieży, przy czym ten samochód przedstawiał wartość 225.647 złotych. Przepis art. 294 § 1 k.k., który jest podstawą skazania przewiduje karę od 1 do 10 lat pozbawienia wolności, Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, że karą adekwatną sprawiedliwą i zdolną spełnić cele prewencji indywidualnej i generalnej powinna być zaproponowana przez oskarżonego kara 1 roku pozbawienia wolności.

Dowody rzeczowe to części samochodowe, przy czym zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala określić komu powinny być zwrócone, a oskarżyciel publiczny wystąpił z wnioskiem o dobrowolne poddanie się karze przez oskarżonego. Przemawia to za złożeniem tych rzeczy do depozytu sądowego, do czasu ustalenia osób uprawionych do ich odbioru. Oskarżony ma stałe dochody i zobowiązał się uiścić koszty sądowe. Uwzględniając powyższe, Sąd zasądził od niego zwrot tych kosztów.