Legislator Case Law & Legislation
VIII U 1032/17 AI generated

Court dismisses appeal on lis pendens grounds but allows partial withdrawal of vacation pay claim.

Case Number VIII U 1032/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the appellant's appeal regarding the initial pension capital calculation due to a pending lawsuit on the same issue. While the appellant withdrew most objections, the court permitted a specific claim for vacation pay equivalence from 1995 to proceed. Consequently, the appeal was dismissed in part while the remaining proceedings were terminated for the withdrawn claims.

Legislator headnote

AI generated

Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.: An appeal is dismissed if the same claim is pending between the same parties, but proceedings may be terminated if the appellant withdraws the appeal without violating legal principles.

Keywords

AI generated
lis pendens vacation pay equivalence withdrawal of appeal pension capital calculation social insurance dispute

Cited Legislation

AI generated
Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
2–4 akt VIII U 1032/17) W odpowiedzi na odwołania wnioskodawcy, organ rentowy wniósł o ich odrzucenie zgodnie z art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. (odpowiedź na odwołanie – k.
Art. 355 § 1 k.p.c.
Zgodnie z przepisem art. 355 § 1 k.p.c., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
Art. 366 k.p.c.
Art. 203 § 4 k.p.c.
Art. 469 k.p.c.
oraz art. 469 k.p.c. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy na podstawie art.
art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c
2–4 akt VIII U 1032/17) W odpowiedzi na odwołania wnioskodawcy, organ rentowy wniósł o ich odrzucenie zgodnie z art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 366 k.p.c
art. 355 § 1 k.p.c
Zgodnie z przepisem art. 355 § 1 k.p.c., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
art. 203 § 4 k.p.c
art. 469 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z dnia 9 czerwca 1971 r., II CZ 59/71, OSNCP 1971, nr 12, poz. 226
postanowienie SN z dnia 9 czerwca 1971 r., II CZ 59/71, OSNCP 1971, nr 12, poz. 226).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 1032/17

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 9 marca 2017 r. znak sprawy (...)-2015 Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. ponownie ustalił wartość kapitału początkowego Z. J. na dzień 1 stycznia 1999 r. Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustalono w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 124.50% przez kwotę bazową 1 220,89 zł. Do ustalenia kapitału początkowego przyjęto okresy składkowe w liczbie 21 lat (252 miesiące). Współczynnik proporcjonalny do wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego wyniósł 74,61%.

Wysokość 24% kwoty bazowej wyniosła 293,01 zł. Kapitał początkowy ustalony na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 132 606,32 zł. (decyzja ZUS – k. 10 –11 w aktach ZUS) Decyzją z dnia 10 marca 2017 r. znak sprawy ENP/25/021107446 Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. przeliczył emeryturę Z. J. od 17 grudnia 2015 r. Stwierdził, że wysokość emerytury od 1 kwietnia 2017 r. wynosić będzie 2 548,11 zł brutto. (decyzja ZUS – k. 13–14 w aktach ZUS) Od powyższych decyzji odwołania złożył Z. J. stwierdzając m.in., że nie zgadza się z obliczeniami wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego. (odwołanie od decyzji – k. 2–2v. akt VIII U 1033/17; odwołanie od decyzji – k. 2–4 akt VIII U 1032/17) W odpowiedzi na odwołania wnioskodawcy, organ rentowy wniósł o ich odrzucenie zgodnie z art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. (odpowiedź na odwołanie – k. 3–3v. akt VIII U 1033/17; odpowiedź na odwołanie – k. 6–6v. akt VIII U 1032/17) Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2017 r.

Sąd Okręgowy połączył sprawę o sygn. akt VIII U 1033/17 ze sprawą o sygn. akt VIII U 1032/17 do łącznego rozpoznania i dalszego prowadzenia pod sygnaturą akt VIII U 1032/17. (postanowienie – k. 5 akt VIII U 1033/17) Na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. wnioskodawca stwierdził, że w odwołaniach kwestionuje wynagrodzenie ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy za 1995 r. w kwocie 7 103 zł. Stwierdził też, że w cofa odwołania w pozostałej części. (stanowisko wnioskodawcy – e-protokół z dnia 24 stycznia 2018 r. – 00:06:12 – 00:10:30 – płyta CD – k.

14) Na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. organ rentowy wniósł o umorzenie postępowania. (stanowisko organu rentowego – e-protokół z dnia 24 stycznia 2018 r. – 00:10:30 – 00:11:49 – płyta CD – k.

14) Sąd Okręgowy w Łodzi ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia 9 czerwca 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. dokonał ponownego ustalenia wysokości kapitału początkowego Z. J., na podstawie przepisów ustawy z dnia 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z FUS. Do obliczenia podstawy wymiaru oraz wskaźnika wysokości tej podstawy przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 01.01.1972 do 31.12.1981 roku. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 121,60%.

Z. J. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, kwestionując przyjęte przez ZUS wynagrodzenie za 1975 rok. Podniósł, że organ rentowy powinien uwzględnić fakt, że otrzymał on ekwiwalent za 24 dni urlopu wypoczynkowego w wysokości 7103 złotych, co daje podstawę do przyjęcia wynagrodzeń za 3 miesiące poprzedzające tj. za lipiec, sierpień i wrzesień 1975 roku. (bezsporne) Sąd Okręgowy w Łodzi wyrokiem z dnia 1 lutego 2017 r. o sygn. akt VIII U 1832/16 zmienił powyższą decyzję w ten sposób, że zobowiązał organ rentowy do przyjęcia – przy ustalaniu wysokości kapitału początkowego – zmienił powyższą decyzję w ten sposób, że zobowiązał organ rentowy do przyjęcia – przy ustalaniu wysokości kapitału początkowego – zarobków Z.

J. z 1975 r. w łącznej wysokości 64 415,45 zł oraz oddalił odwołanie w pozostałej części. (wyrok – k.

15) Z. J. wniósł apelację od powyższego wyroku zaskarżając go w całości. Sąd Apelacyjny w Łodzi prowadzi tę sprawę pod sygn. akt III AUa 408/17. Sprawa w dniu sporządzenia tego uzasadniania nie zakończyła się. (bezsporne) Decyzją z dnia 9 marca 2017 r. znak sprawy (...)-2015 Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. ponownie ustalił wartość kapitału początkowego Z. J. na dzień 1 stycznia 1999 r. Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustalono w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 124.50% przez kwotę bazową 1 220,89 zł.

Do ustalenia kapitału początkowego przyjęto okresy składkowe w liczbie 21 lat, 0 miesięcy, 0 dni (252 miesiące). Współczynnik proporcjonalny do wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego wyniósł 74,61%. Wysokość 24% kwoty bazowej wyniosła 293,01 zł. Kapitał początkowy ustalony na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 132 606,32 zł. (decyzja ZUS – k. 10 –11 w aktach ZUS) Decyzją z dnia 10 marca 2017 r. znak sprawy ENP/25/021107446 Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. przeliczył emeryturę Z. J. od 17 grudnia 2015 r.

Stwierdził, że wysokość emerytury od 1 kwietnia 2017 r. wynosić będzie 2 548,11 zł brutto. (decyzja ZUS – k. 13–14 w aktach ZUS)

Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje:

W ocenie Sądu Okręgowego zarzut organu rentowego sprawy będącej w toku ( lis pendens) zasługuje na uwzględnienie. Na mocy art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Sąd odrzuci pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Przepis ten – zarówno z punktu widzenia przesłanki lis pendens powinien być wykładany i stosowany w powiązaniu z art. 366 k.p.c., który reguluje zakres powagi rzeczy osądzonej stanowiąc, że wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi samymi stronami.

O wystąpieniu stanu zawisłości sprawy rozstrzyga więc tożsamość podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia oraz tożsamość stron. Zawisłość sporu uniemożliwia rozpatrywanie późniejszej sprawy o to samo roszczenie między tymi samymi stronami. Dlatego pozew wniesiony w sprawie, która później niż pierwsza stała się sprawą zawisłą, musi ulec odrzuceniu (por. postanowienie SN z dnia 9 czerwca 1971 r., II CZ 59/71, OSNCP 1971, nr 12, poz. 226). W przedmiotowej sprawie, bezspornym jest że Z. J. wniósł apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 1 lutego 2017 r. o sygn. akt VIII U 1832/16 zaskarżając go w całości.

Postępowanie drugoinstancyjne nie uległo jeszcze zakończeniu. Podstawa faktyczna i prawa oraz strony objęte powyższym postępowaniem są tożsame z postępowaniem prowadzonym pod sygnaturą VIII U 1032/17. W związku z tym, można więc można przyjąć, że występuje zawisłość sprawy. Należy jednak zwrócić uwagę, że skarżący na rozprawie cofnął odwołania praktycznie w całości. Podtrzymał swoje roszczenie w zakresie ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy za 1995 r. Możliwość cofnięcia środka odwoławczego należy do uprawnień ubezpieczonego.

Zgodnie z przepisem art. 355 § 1 k.p.c., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Ponadto w ocenie Sądu Okręgowego, w świetle stanu faktycznego sprawy cofnięcie odwołań przez wnioskodawcę od decyzji organu rentowego nie było sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego, nie zmierzało do obejścia prawa, ani też nie naruszało słusznego interesu ubezpieczonego, o których mowa w art. 203 § 4 k.p.c. oraz art. 469 k.p.c. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. odrzucił odwołania, ale tylko w zakresie ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy za 1995 r. (pkt 1.) W pozostałym zakresie, na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. – postępowanie umorzył (pkt 2.).

ZARZĄDZENIE odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy (wraz z pouczeniem o zaskarżalności). P.K.