Legislator Case Law & Legislation
III AUz 167/13 AI generated

Appeal dismissed for excessive delay in filing social security appeal without independent cause justification.

Case Number III AUz 167/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the appellant's appeal against a first-instance decision rejecting a late social security appeal. The appellant argued that a clerical error by a ZUS employee caused the delay, but failed to prove this constituted an independent cause. The court ruled that the appellant did not exercise minimum diligence and the delay was excessive, warranting rejection of the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 477 § 9 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal filed after the statutory deadline is rejected unless the delay is excessive and caused by independent reasons, which the appellant must prove.

Keywords

AI generated
social security appeal statutory deadline excessive delay independent cause minimum diligence ZUS appeal procedural dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 477 § 9 k.p.c.
W uzasadnieniu Sąd orzekający wskazał, powołując się na treść art. 477 9 § 1 k.p.c., że odwołanie wniesione od czterech decyzji przez S.
Art. 385 k.p.c.
Zaskarżone postanowienie należało uznać za odpowiadające prawu, a zażalenie jako niezasadne oddalić na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 k.p.c. del.
art. 385 k.p.c
Zaskarżone postanowienie należało uznać za odpowiadające prawu, a zażalenie jako niezasadne oddalić na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
w związku z art. 397 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III AUz 167/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Goss-Kokot Sędziowie: SSA Marek Borkiewicz del. SSO Katarzyna Schönhof-Wilkans (spr.) Protokolant: inspektor ds. biurowości Krystyna Kałużna po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o wysokość emerytury na skutek zażalenia wnioskodawcy S. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 sierpnia 2013 r. sygn. akt VIII U 550/13 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. del. SSO Katarzyna Schönhof-Wilkans (spr.) SSA Dorota Goss-Kokot SSA Marek Borkiewicz

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2013r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu odrzucił odwołanie S. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., z dnia 20 maja 2012r. znak (...) i z dat: 19 czerwca 2012r., 3 lipca 2012r. i 9 lipca 2012r., znak (...). Podstawę rozstrzygnięcia Sądu stanowiły następujące ustalenia i rozważania: Decyzją z dnia 20 maja 2012 r. o znaku (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., przyznał S. S. emeryturę z urzędu od dnia (...) r., tj. od dnia osiągnięcia wieku emerytalnego (...) lat, stwierdzając jednocześnie, ze w związku z przyznaniem emerytury prawo do renty ustało z dniem 20 kwietnia 2012 r.

Decyzją z dnia 19 czerwca 2012 r. o znaku (...)organ rentowy z urzędu ponownie ustalił wysokość emerytury S. S. od dnia 20 kwietnia 2012 r., tj. od dnia nabycia prawa do emerytury. Decyzją z dnia 03 lipca 2012 r. o znaku (...) pozwany, na wniosek S. S. z dnia 27 czerwca 2012 r. o przeliczenie podstawy emerytury, przeliczył wysokość świadczenia ubezpieczonego od dnia 20 kwietnia 2012 r., tj. od dnia nabycia prawa do emerytury. Decyzją z dnia 09 lipca 2012 r. o znaku (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., na wniosek S. S. z dnia 28 czerwca 2012 r. o przeliczenie podstawy wymiaru, przeliczył emeryturę odwołującego od dnia 01 czerwca 2012r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek.

Każda z powyższych decyzji zawierała pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia decyzji. W dniu 10 października 2012 r. S. S. złożył pozwanemu opatrzony datą 8 października 2012 r. wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru świadczenia, Decyzją z dnia 13 grudnia 2012 r., po rozpoznaniu wniosku z dnia 13 listopada 2012r., Prezes Kasy Ubezpieczenia Rolniczego odmówił S. S. prawa do emerytury rolniczej, wskazując w uzasadnieniu, ze okresy pracy odwołującego w gospodarstwie rolnym jego rodziców są niewystarczające do przyznania świadczenia rolniczego, a pozostałe okresy zostały już uwzględnione przy ustalaniu uprawnień do emerytury odwołującego z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

W dniu 19 grudnia 2012 r. odwołujący nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą odwołanie od decyzji o przyznaniu emerytury. W treści odwołania S. S. podniósł, że jego świadczenie jest zaniżone, jednocześnie ubezpieczony nie określił którą decyzję pozwanego zaskarża. W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o odrzucenie odwołania, podnosząc, że co prawda akta nie zawierają dowodu doręczenia decyzji, ale ponad wszelką wątpliwość odwołujący znał treść decyzji z dnia 9 lipca 2012 r. w dniu 8 października 2012.r, tj. w dniu złożenia ponownego wniosku o przeliczenie świadczenia.

W piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2013 r. odwołujący sprecyzował, że zaskarża decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 maja 2012 r. o znaku (...), z dnia 19 czerwca 2012 r. o znaku(...) o znaku, z dnia 03 lipca 2012 r. o znaku (...) oraz z dnia 09 lipca 2012 r. o znaku (...) Nadto odwołujący przyznał, że wszystkie zaskarżone decyzje otrzymał w terminie 7 dni od daty nadania tych decyzji. W piśmie procesowym z dnia 29 kwietnia 2013 r. ZUS wyjaśnił, że wszystkie zaskarżone przez odwołującego decyzje zostały wysłane listem zwykłym, a nadto odwołujący uzyskując wiek emerytalny miał prawo złożyć wniosek o przyznanie emerytury zarówno w ZUS czy KRUS, jednakże nie uczynił tego, czego następstwem było przyznanie emerytury z urzędu, co uczyniono decyzją z dnia 20 maja 2012 r.

Na rozprawie w dniu 11 czerwca 2013 r. S. S. zeznał, że złożył odwołanie dopiero w dniu 20 grudnia 2012 r., gdy pracownica ZUS poinformowała go, że ma zaliczone okresy pracy w rolnictwie przy emeryturze z ZUS i że powinien otrzymać z KRUS jakieś świadczenie. Odwołujący wyjaśnił nadto, że nie składał odwołań od zaskarżonych decyzji wcześniej, ponieważ czekał na decyzję KRUS w sprawie emerytury rolniczej. Decyzję o odmowie prawa do emerytury rolniczej odwołujący otrzymał dopiero w grudniu 2012 r. W uzasadnieniu Sąd orzekający wskazał, powołując się na treść art. 477 9 § 1 k.p.c., że odwołanie wniesione od czterech decyzji przez S. S. zostało złożone z nadmiernym przekroczeniem terminu, tj. po upływie ponad pięciu miesięcy od doręczenia najpóźniej wydanej z czterech zaskarżonych decyzji.

Nadto Sąd wskazał, że decyzje prawidłowe i czytelne pouczenie jednoznacznie określały tryb zaskarżenia, a odwołujący nie wykazał, by przekroczenie terminu do złożenia odwołania nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. S., zaskarżając je w całości i zarzucając nieprawidłowe zastosowanie art. 477 9 § 3 in fine k,p.c., mające istotny wpływ na rozstrzygniecie, a wynikajże z poczynienia w sprawie błędnych ustaleń. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie skarżącego jest bezzasadne i podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 477 9 § 1 k.p.c. odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego (477 9 § 3 k.p.c.). Przesłanki te muszą wystąpić łącznie, a do Sądu należy ocena ich zasadności.

Kwestionowane decyzje z dnia 20 maja 2012r., 19 czerwca 2012r., 3 lipca 2012r. i 9 lipca 2012r. zawierały pouczenie o sposobie i trybie wniesienia odwołania do Sądu. Sąd I instancji słusznie uznał, czyniąc prawidłowe ustalenia faktyczne, że brak w niniejszej sprawie przesłanek stwierdzenia, by przekroczenie terminu w złożeniu odwołań przez S. S. od decyzji z dnia 20 maja 2012r., 19 czerwca 2012r., 3 lipca 2012r. i 9 lipca 2012r. nie było nadmierne i nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Skarżący przyznał, że wszystkie zaskarżone decyzje otrzymał w terminie 7 dni od daty wydania każdej z nich.

Nadto nie zdołał wykazać, że przekroczenie terminu do złożenia odwołania nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Nie są taką przyczyną okoliczności wskazywane w zażaleniu, tj. błędne pouczenie pracownika organu rentowego. Skarżący tych okoliczności w żaden sposób nie wykazał, stąd nie mogą one skutecznie podważać zasadności postanowienia Sądu Okręgowego. Odwołujący nie dochował bowiem minimum staranności w nieprzekroczeniu terminu do wniesienia odwołania od zaskarżonych decyzji. Zaskarżone postanowienie należało uznać za odpowiadające prawu, a zażalenie jako niezasadne oddalić na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. del.

SSO Katarzyna Schönhof-Wilkans (spr.) SSA Dorota Goss-Kokot SSA Marek Borkiewicz