Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 1174/17 AI generated

Court acquits defendant on one traffic offense due to insufficient evidence but fines for another.

Case Number VI Ka 1174/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially granted the defense's appeal, acquitting the defendant of one traffic violation while imposing a fine for another. The court found that evidence regarding the first incident was insufficient to prove the defendant performed the alleged maneuver, whereas the second violation involved clear disregard for a traffic sign. Consequently, the defendant was acquitted of the first charge but fined for the second.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5 § 2 k.p.k.; Art. 86 § 1 kw; Art. 92 § 1 kw: When evidence regarding a specific traffic maneuver is inconclusive and cannot establish guilt beyond reasonable doubt, the defendant must be acquitted of that charge, while separate violations with clear evidence remain punishable.

Keywords

AI generated
traffic violation insufficient evidence acquittal criminal appeal reasonable doubt traffic sign partial acquittal

Cited Legislation

AI generated
Art. 5 § 2 k.p.k.
Art. 86 § 1 kw
obwinionej o czyny z art. 86 § 1 kw w zw.
Art. 92 § 1 kw
1 pkt 3 Ustawy Prawo o ruchu drogowym, art. 92 § 1 kw w zw.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Warszawa, dnia 12 lutego 2018 r. Sygn. akt VI Ka 1174/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Bańkowska protokolant: protokolant sądowy – stażysta Renata Szczegot po rozpoznaniu dnia 12 lutego 2018 r. sprawy U. S., córki W. i B., ur. (...) w W. obwinionej o czyny z art. 86 § 1 kw w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 3 Ustawy Prawo o ruchu drogowym, art. 92 § 1 kw w zw. z §16 ust. 1 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 12 czerwca 2017 r. sygn. akt II W 781/16 zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uniewinnia U.

S. od popełnienia wykroczenia opisanego w punkcie 1, a kwalifikowanego z art. 86 § 1 kw; za czyn opisany w punkcie 2, a kwalifikowany z art. 92 § 1 kw wymierza jej karę grzywny w wymiarze 100 zł; w pozostałej części tenże wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia obwinioną od ponoszenia kosztów postępowania w sprawie, obciążając wydatkami Skarb Państwa. Sygn.akt VIKa 1174/17

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja obrońcy U. S. zasługiwała na uwzględnienie w zakresie wniosku o zmianę wyroku i uniewinnienie obwinionej od popełnienia wykroczenia z art.86§1kw. Z analizy wszystkich dowodów zebranych w sprawie, rysują się dwie możliwe wersje zdarzenia, do jakiego doszło w dniu 10 października 2015r. w J. przy ul. (...). Nie jest możliwe ustalenie w sposób pewny, że powodem zaistnienia wypadku było niezachowanie szczególnej ostrożności podczas cofania pojazdu przez U. S.. Obwiniona zaprzeczyła, że wykonywała taki manewr, a zeznania kierowcy motocykla, J.

K., zdają się nie negować jej twierdzenia, w przeciwieństwie do relacji podanej przez naocznego świadka J. S.. W tych okolicznościach nie może być pewności, który z kierujących swoimi pojazdami wykonał nieprawidłowy manewr, doprowadzając do kolizji. Z uwagi na niezabezpieczenie na miejscu wypadku żadnych śladów, nie sporządzenie szkicu sytuacyjnego, nie jest możliwe posiłkowanie się opinią biegłego z zakresu ruchu drogowego. Mając powyższe na względzie, w świetle art 5§2kpk, U. S. należało uniewinnić od popełnienia tego czynu.

Apelacja została skierowana również przeciwko rozstrzygnięciu o winie w zakresie drugiego z wykroczeń, przypisanych obwinionej zaskarżonym wyrokiem. Skarżąca, podniosła, że zachowanie obwinionej nie wypełniło znamion czynu z art. 92§2kw, albowiem wiozła mieszkankę jednej z posesji przy ul.(...), a więc nie dotyczył ją zakaz wjazdu postawiony przy tej ulicy. W ocenie sądu odwoławczego, w zakresie czynu zakwalifikowanego z art.92§1kw, nie można mieć żadnych wątpliwości, że U. S., świadomie zignorowała znak „B-1” wjeżdżać w ulicę wyłączoną z ruchu.

Ani ona, ani żaden z jej pasażerów, nie byli w tym czasie mieszkańcami ul. (...). Uznając za trafne rozstrzygnięcie sądu meritii w zakresie uznania winy U. S. za to wykroczenie, sąd odwoławczy wymierzył jej karę grzywny w wysokości 100 złotych.