Legislator Case Law & Legislation
I C 597/17 AI generated

Civil court dismisses plaintiff's claim to vacate social housing without prior eviction judgment under Art. 35 of Tenants' Protection Act.

Case Number I C 597/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The civil court dismissed the plaintiffs' lawsuit seeking to vacate a social housing unit, ruling that the request lacked legal basis. The plaintiffs argued for immediate eviction, but the court found no prior final eviction judgment existed before July 9, 2001, which is a mandatory prerequisite under Article 35 of the Tenants' Protection Act. Consequently, the court applied Article 189 of the Code of Civil Procedure to reject the claim as inadmissible due to the absence of the required legal conditions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów; Art. 189 k.p.c.: A claim to vacate social housing is inadmissible under Article 189 of the Code of Civil Procedure if no final eviction judgment was issued prior to July 9, 2001, as required by Article 35 of the Tenants' Protection Act.

Keywords

AI generated
social housing eviction Tenants Protection Act Code of Civil Procedure inadmissible claim prior eviction judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów
Wyjątkowy, odrębny tryb orzekania o lokalu socjalnym w postępowaniu rozpoznawczym jest uregulowany w art. 35 ustawy o ochronie praw lokatorów […] i dotyczy wyłącznie osób, co do których zapadły do dnia 9 lipca 2001 r.
Art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów
Wyjątkowy, odrębny tryb orzekania o lokalu socjalnym w postępowaniu rozpoznawczym jest uregulowany w art. 35 ustawy o ochronie praw lokatorów […] i dotyczy wyłącznie osób, co do których zapadły do dnia 9 lipca 2001 r.
Art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów
art. 14 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r.
Art. 189 k.p.c.
Wobec istnienia w tym zakresie przepisów szczególnych, nie ma do takich żądań zastosowania art. 189 k.p.c. Wyjątkowy, odrębny tryb orzekania o lokalu socjalnym w postępowaniu rozpoznawczym jest uregulowany w art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
sentencji na mocy art. 98 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 105 § 2 k.p.c.
z art. 105 § 2 k.p.c. Na zasądzone od przegrywających proces pozwanych koszty składa się: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (90 zł, § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnai 22 października 2015 r., ze zm.).
§ 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 189 k.p.c
Wobec istnienia w tym zakresie przepisów szczególnych, nie ma do takich żądań zastosowania art. 189 k.p.c.
art. 351 § 1 k.p.c
art. 98 § 1 k.p.c
sentencji na mocy art. 98 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 597/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lipca 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz Kotuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2017 r. w G. sprawy z powództwa S. G. (1) i H. G. (1) przeciwko Gminie M. G. o ustalenie I. oddala powództwo; II. zasądza solidarnie od powodów S. G. (1) i H. G. (1) na rzecz pozwanego Gminy M. G. kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 597/17

UZASADNIENIE

Stan faktyczny Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni w sprawie sygn. VII Ns 1948/15 o odział spadku i podział majątku wspólnego A. K. (1) i H. G. (1) w punkcie 7. nakazał tej ostatniej opuszczenie, opróżnienie i wydanie A. K. lokalu numer (...) położonego w G. przy ul. (...). W. 9A/9C – w terminie 7 miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia. Orzeczeniu nadano klauzulę wykonalności w punkcie 7. i obecnie z wniosku wierzycielki toczy się postępowanie egzekucyjne (eksmisyjne). W mieszkaniu zamieszkuje ponadto syn H.

G. – S. G. (1) (małoletni). Dowód: postanowienie, k. 14-15 zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, k. 41 Przeciwko H. G. i S. G. (ur. (...)) nie zapadł do dnia 9 lipca 2001 r. żaden wyrok eksmisyjny. Okoliczność bezsporna Ocena dowodów Ustalenia faktyczne niezbędne do rozstrzygnięcia zostały oparte na treści dołączonych do pozwu dokumentów prywatnych i urzędowych. Kwalifikacja prawna Powództwo jest bezzasadne. Orzekanie przez sądy o lokalu socjalnym odbywa się w ramach postępowań rozpoznawczych, np. w procesach eksmisyjnych (por. art. 14 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów […]) lub innych postępowaniach rozpoznawczych (w tym w trybie nieprocesowym), w których dochodzi do wydania orzeczeń nakazujących opróżnienie lokali mieszkalnych.

Wobec istnienia w tym zakresie przepisów szczególnych, nie ma do takich żądań zastosowania art. 189 k.p.c. Wyjątkowy, odrębny tryb orzekania o lokalu socjalnym w postępowaniu rozpoznawczym jest uregulowany w art. 35 ustawy o ochronie praw lokatorów […] i dotyczy wyłącznie osób, co do których zapadły do dnia 9 lipca 2001 r. wyroki eksmisyjne bez rozstrzygnięcia o prawie do lokalu socjalnego. W pozwie na taki wyrok (zapadły do dnia 9 lipca 2001 r.) powodowie nie powołują się, co oznacza, że takowy nie istnieje. Jak słusznie wskazuje m.in.

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 września 2013 r. (sygn. IV Ca 1597/12): „zakres zastosowania art. 35 ustawy o ochronie praw lokatorów […] wyznacza treść jego ust. 1, przytoczonego powyżej. W tym zatem kontekście należy interpretować przepis art. 35 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów […], jako dotyczący wyłącznie przypadków, w których w toku postępowania egzekucyjnego orzeczenia sądowego, określonego w art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów […], okaże się, że obowiązkiem opróżnienia lokalu jest objęta osoba, o której mowa w art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów […].

Ujęty w art. 35 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów […] stan faktyczny nie odpowiada okolicznościom niniejszej sprawy, co wyklucza stosowanie art. 35 ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów […].” Niniejsze postępowanie nie może się też w istocie sprawą w przedmiocie uzupełnienia prawomocnego postanowienie z dnia 26 kwietnia 2016 r., gdyż w tej kwestii istniała możliwość wszczęcia wyraźnie uregulowanego ustawą procesową postępowania wpadkowego (art. 351 § 1 k.p.c.). Mając powyższe na uwadze powództwo oddalono na mocy art. 189 k.p.c. a contrario ( punkt I. sentencji).

Koszty O kosztach procesu orzeczono w punkcie II. sentencji na mocy art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 105 § 2 k.p.c. Na zasądzone od przegrywających proces pozwanych koszty składa się: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (90 zł, § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnai 22 października 2015 r., ze zm.).