Court allows interest from bankruptcy opening date but dismisses costs due to pre-bankruptcy lawsuit necessity.
Legislator summary
AI generatedThe court awarded statutory interest on the debt starting from the date the bankruptcy proceedings opened, ruling that interest accrues continuously despite the insolvency filing. Conversely, the court dismissed the claim for litigation costs because the creditor was legally compelled to sue before the bankruptcy list could be established. The decision balances the creditor's right to full interest compensation with the principle that a creditor must bear costs when initiating necessary pre-bankruptcy enforcement actions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 150 ust. 1 pkt 2 ustawy o restrukturyzacji; Art. 310 Prawa restrukturyzacyjnego: Interest on monetary claims continues to accrue and is included in the bankruptcy list from the opening of proceedings, but creditors must bear litigation costs if they were forced to sue before the list could be established.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V GC 987/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie V Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSR Joanna Bury Protokolant: Sekr. sąd. Paweł Oleszczuk po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. na rozprawie sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. we W. przeciwko (...) sp. z o.o. w G. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) sp. z o.o. w G. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. we W. ustawowe odsetki za opóźnienie od kwoty 60.387,64 zł za okres od dnia 01.03.2017r. do dnia zapłaty, II. umarza postępowanie w pozostałym zakresie, III. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 8.437,00 zł (słownie złotych: osiem tysięcy czterysta trzydzieści siedem 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 5.400,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. SSR Joanna Bury Sygn. akt V GC 987/17
UZASADNIENIE
Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W., pozwem wniesionym w dniu 23 grudnia 2016 r., wniósł o zasądzenie od pozwanego (...)spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwoty 60 387,64 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 10 grudnia 2016 r. do dnia zapłaty. Nadto, wniósł o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu swego żądania podał, iż w dniu 22 października 2013 r. pozwany zawarł umowę z konsorcjum, w skład którego wchodzą spółki (...) sp. z o.o. (powód) oraz (...) sp. z o.o. sp. k.
Przedmiotowa umowa obejmuje swoim zakresem świadczenie przez konsorcjum na rzecz pozwanego usług porządkowo- czystościowych, transportu wewnątrzszpitalnego oraz prac pomocowych przy pacjencie. W związku z realizacją ww. usług powód wystawił fakturę VAT. Pozwany nie zapłacił należności z niej wynikającej. W związku z tym powód wystosował do pozwanego wezwanie do zapłaty. Nie przyniosło to żadnego skutku. (k. 3-6) W dniu 03 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie wydał nakaz zapłaty w postepowaniu upominawczym, w którym uwzględnił roszczenie powoda w całości. (k. 104) Pozwany(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. złożył sprzeciw od powyższego nakazu.
Wniósł w nim o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu na swoją rzecz. Z uwagi na otwarcie postępowania sanacyjnego wobec pozwanego i ustanowienie zarządcy w tym postępowaniu, postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie V Wydział Gospodarczy na podstawie art. 174 § 1 pkt 4 kpc zawiesił postępowanie z datą od 27 marca 2017 r. oraz na podstawie art. 180 § 1 pkt 5d kpc w zw. z art. 310 i 311 prawa restrukturyzacyjnego podjął je z udziałem zarządcy pozwanego (k. 145) W piśmie procesowym z dnia 29 grudnia 2017 r. zarządca masy sanacyjnej uznał powództwo w zakresie należności głównej oraz odsetek naliczonych od dnia wymagalności do dnia poprzedzającego dzień otwarcia postępowania sanacyjnego.
Ponadto wniósł o obciążenie w trybie art. 310 ustawy prawo restrukturyzacyjne kosztami postępowania powoda i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 22 października 2013 r. pozwany (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. zawarł umowę z konsorcjum, w skład którego wchodziły spółki (...)(powód) oraz (...)sp. z o.o. sp. k. Przedmiotowa umowa obejmowała swoim zakresem świadczenie przez konsorcjum na rzecz pozwanego usług porządkowo - czystościowych, transportu wewnątrzszpitalnego oraz prac pomocowych przy pacjencie. (bezsporne, nadto umowa (...) z 22 października 2013 r. wraz z załącznikami nr 1-6 i aneksami nr (...),k. 44-91).
W związku z realizacją usług powód wystawił na rzecz pozwanego faktury, w tym fakturę VAT nr (...) z 03 października 2016 r. na kwotę 60 387,64 zł. (dowód: faktura VAT nr (...) z 03 października 2016 r. k . 92, k.
93) W związku z brakiem płatności wystawionej faktury, pozwany był wzywany do jej zapłaty jednak bezskutecznie. (dowody: wezwanie do zapłaty k. 95 -96) W dniu 01 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie V Wydział Gospodarczy wydał postanowienie w sprawie o sygn. akt V GR 4/17, na mocy którego otwarto postępowanie sanacyjne wobec pozwanego. Wyznaczył sędziego komisarza oraz zarządcę w postępowaniu sanacyjnym w postaci A. B.. W spisie wierzytelności w sprawie pod sygn. V GRs 1/17 uznana została wierzytelność przysługująca powodowi w kwocie 603 541,45 zł, w tym wierzytelność w kwocie 60 387,64 zł wynikająca z faktura VAT nr (...) z 03 października 2016 r. oraz odsetki ustawowe za opóźnienie w kwocie 1019,14 zł naliczone do dnia poprzedzającego otwarcie postępowania sanacyjnego. (bezsporne)
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługuje na uwzględnienie– w zakresie odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 60 387,64 zł za okres od dnia 01 marca 2017 r. do dnia zapłaty. Na wstępie rozważań należy zauważyć, iż bezspornie powoda i pozwanego łączyła umowa obejmująca swoim zakresem świadczenie przez powoda na rzecz pozwanego usług porządkowo- czystościowych, transportu wewnątrzszpitalnego oraz prac pomocowych przy pacjencie. Powód wykazał poprzez przedstawienie dokumentów – faktury VAT, umowy z dnia 22 października 2013 r oraz dołączonych do niej załączników oraz aneksów, że doszło do zawarcia umowy i do zrealizowania zleconych usług.
Obowiązkiem pozwanego była zapłata wynagrodzenia za świadczone usługi. Pozwany nie dokonał jednak zapłaty w terminie płatności wynikających z faktury VAT nr (...) z 03 października 2016 r. – dochodzonej niniejszym pozwem. Przedmiotowa wierzytelność główna wraz z odsetkami została ujęta w spisie wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym prowadzonym wobec pozwanego oraz uznana przez pozwanego w niniejszym postępowaniu. W związku z faktem, że w zatwierdzonym spisie ujęto wierzytelność powoda w kwocie 60 387,64 zł wraz z odsetkami naliczonymi od dnia wymagalności do dnia poprzedzającego dzień otwarcia postępowania sanacyjnego, doszło do sytuacji, w której wydanie w sprawie wyroku w tym zakresie stałoby się zbędne.
Zgodnie bowiem z art. 102 ust. 2 p.r., wyciąg z zatwierdzonego spisu wierzytelności stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko dłużnikowi – zarówno po zatwierdzeniu układu jak i w przypadku odmowy jego zatwierdzenia lub umorzenia postępowania. W myśl art. 355 § 1 kpc Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. W związku z faktem, iż wierzytelność w kwocie należności głównej – 60 387,64 zł wraz z odsetkami naliczonymi od dnia wymagalności do dnia poprzedzającego dzień otwarcia postępowania sanacyjnego została umieszczona w zatwierdzonym przez Sędziego-Komisarza spisie wierzytelności, postępowanie, co do tej kwoty należało umorzyć na postawie art. 355 kpc, ponieważ wydanie wyroku w tym zakresie stało się zbędne (zob. m. in.
Kodeks Postępowania Cywilnego – komentarz, pod red. A. Jakubeckiego, uwagi do art. 174 kpc, LEX 2013) – pkt II wyroku. Sąd uwzględnił natomiast powództwo w zakresie żądania zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie albowiem, zgodnie z art. 481 § 1 kodeksu cywilnego jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Zgodnie z treścią przepisu art. 79 ust. 2 p. r. odsetki od wierzytelności pieniężnej umieszcza się w spisie wierzytelności w kwocie naliczonej do dnia poprzedzającego dzień otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. Przytoczony przepis wskazuje zatem jedynie w jakiej kwocie (jak naliczonej) umieszcza się w spisie wierzytelności odsetki od wierzytelności pieniężnej. Zakaz ujmowania w spisie wierzytelności odsetek za okres od dnia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego ma na celu zapobieżenie nierównomiernemu wzrostowi siły głosu wierzyciela w tym postępowaniu.
Otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego nie powoduje natomiast skutku w postaci wstrzymania biegu odsetek, czy wstrzymania ich naliczania. Wskazać bowiem należy, iż obliczanie odsetek od wierzytelności należnych od dłużnika nie doznaje w przedmiotowym postępowaniu żadnych ograniczeń, bez względu na źródło ich powstania (vide: S. G. w komentarzu do art. 150 Prawa restrukturyzacyjnego, (...) (Prawo upadłościowe. Prawo restrukturyzacyjne. Komentarz z 2016r., wyd. 1 C.H. B.)). W przepisie art. 150 ust. 1 pkt 2 ustawy ustawodawca expressis verbis przesądził, że układ restrukturyzacyjny obejmuje również odsetki za okres od dnia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.
Kwestia odsetek została rozstrzygnięta w tym przepisie w sposób wyraźny. Układ obejmuje więc wszelkie odsetki, zarówno dotychczasowe (zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą wierzytelności powstałych przed dniem otwarcia postępowania), jak i aktualne, tj. naliczane za okres od dnia otwarcia postępowania na podstawie art. 150 ust. 1 pkt 2 ustawy. Z uwagi na powyższe, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda ustawowe odsetki za opóźnienie od dnia kwoty 60 387,64 zł od dnia 01 marca 2017 r. do dnia zapłaty – tj. od dnia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. (pkt I wyroku) W pkt II sąd umorzył postępowanie w pozostałym zakresie.
Dokonując powyższego rozstrzygnięcia Sąd oparł się na dokumentach przedłożonych przez strony, których prawdziwości i autentyczności nie zakwestionowano. Zgodnie z art. 310 p.r. otwarcie postępowania sanacyjnego nie wyłącza możliwości wszczęcia przez wierzyciela postępowań sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych i przed sądami polubownymi w celu dochodzenia wierzytelności podlegających umieszczeniu w spisie wierzytelności. Koszty postępowania obciążają wszczynającego postępowanie, jeżeli nie było przeszkód do umieszczenia wierzytelności w całości w spisie wierzytelności.
W niniejszej sprawie doszło do wytoczenia powództwa w dniu 23 grudnia 2016r., a postępowanie sanacyjne otwarto wobec pozwanego w dniu 01 marca 2017 r. Uznać więc należy, iż na dzień wytoczenia powództwa były przeszkody do umieszczenia wierzytelności powoda w spisie wierzytelności, a wniesienie pozwu było celowe i uzasadnione. Z uwagi na to, że wierzytelność powoda była już wymagalna, a postępowanie restrukturyzacyjne nie było jeszcze otwarte, jedyną drogą dochodzenia wierzytelności było wytoczenie powództwa. W tej sytuacji sprzeczne ze wskazaną normą byłoby obciążenie powoda kosztami takiego procesu.
O kosztach postępowania Sąd orzekł więc na podstawie wynikającej z art. 98 k.p.c.- zasady odpowiedzialności za wynik procesu i obciążył nimi w całości przegrywającego spór pozwanego. Na koszty te złożyła się opłata sądowa w wysokości 3.020,00 zł, wynagrodzenie pełnomocnika powoda w kwocie 5.400,00 zł oraz opłata od pełnomocnictwa – 17 zł. SSR Joanna Bury