Social Security Court increases work accident compensation from 3% to 5% permanent disability based on expert opinion.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Social Security Court in Łomża modified the Social Insurance Institution's decision to award a higher one-time compensation for permanent disability. The appellant, M. C., argued that the initial 3% assessment was too low given her ongoing pain and rehabilitation needs following a workplace ankle sprain. The court accepted the expert medical opinion establishing a 5% permanent impairment and increased the compensation accordingly. The decision was based on the court's finding that the expert's assessment was reliable and logically sound, overriding the lower initial percentage.
Legislator headnote
AI generatedArt. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.; Art. 14 § 2 k.p.c.: The court may change a lower administrative decision regarding disability percentage if a court-appointed expert provides a reliable and reasoned opinion establishing a higher degree of permanent impairment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 161/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lutego 2018r. Sąd Rejonowy w Łomży IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Urszula Zaleska Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Laskowska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2018r. w Łomży na rozprawie sprawy z odwołania M. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o jednorazowe odszkodowanie na skutek odwołania od decyzji z dnia 27.09.2017r. znak: (...) Zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustala iż odwołująca się M. C. w wyniku wypadku przy pracy z dnia 20.02.2017r. doznała 5% trwałego uszczerbku na zdrowiu i w związku z tym przyznaje odwołującej się tytułem wyrównania jednorazowego odszkodowania kwotę 1.618,-(jeden tysiąc sześćset osiemnaście) złotych. Sygn. akt IV U 161/17
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 27 września 2017r., znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. przyznał M. C. jednorazowe odszkodowanie w kwocie 2.427 zł za 3% trwałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy z dnia 20.02.2017r., ustalonego orzeczeniem Lekarza Orzecznika z dnia 19.09.2017r. M. C. złożyła odwołanie od tej decyzji, w którym wniosła o jej zmianę poprzez przyznanie odszkodowania w wyższej wysokości, odpowiadającej rzeczywistemu uszczerbkowi na zdrowiu, którego doznała w wyniku tego wypadku. W odwołaniu wskazała, że nie zgadza się z zaskarżoną decyzją, ponieważ nadal odczuwa skutki wypadku, przebywała na zwolnieniu lekarskim 4 miesiące i wymaga leczenia rehabilitacyjnego.
Wskazała, że odczuwa ból ciągnący, rwący w spuchniętej po nocy nodze, ma ograniczone ruchy w stawie skokowym, podstawie stopy, przy poruszaniu się i wykonywaniu pracy. Podała, że nadal zażywa leki przeciwbólowe. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (k.3).
Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:
Odwołująca się M. C. jest zatrudniona w (...) Spółdzielni (...) w Ł. w sklepie (...) na stanowisku starszego sprzedawcy. W dniu 20.02.2017r. pracowała w godzinach od 13 do 21. Około godz. 16 podczas wykonywania czynności sprzedawcy tj. układania towaru będąc w butach profilaktycznych niefortunnie ustała, co spowodowało przekręcenie się stopy. Pomimo odczuwanego bólu w kostce kontynuowała pracę. Z powodu spuchnięcia kostki została zwolniona z pracy. Udała się do (...) Pogotowia (...) w Ł. gdzie po zrobieniu zdjęcia RTG stwierdzono u odwołującej się skręcenie stawu skokowego prawego.
Stopę unieruchomiono ortezą. Otrzymała zwolnienie lekarskie w okresie od 21-23.02.2017r. i skierowanie do (...). W protokole ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy nr 001/2017r. z dnia 27.02.2017r. stwierdzono, że zdarzenie z dnia 20.02.2017r. było wypadkiem przy pracy (dowód: Protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy nr (...) z dnia 27.02.2017r. - akta ZUS). M. C. od 20.02.2017r. była niezdolna do pracy do kwietnia 2017r. . Od kwietnia 2017r. podjęła rehabilitację ambulatoryjną, którą zakończyła z dniem 29.06.2017r( dowód: dokumentacja medyczna- akta ZUS).
Odwołująca się podlegała w dniu zdarzenia ubezpieczeniu wypadkowemu. Złożyła wniosek o przyznanie jej jednorazowego odszkodowania w związku z zaistniałym w dniu 20.02.2017r. wypadkiem. Przedmiotowe zdarzenie organ rentowy uznał za wypadek przy pracy i skierował odwołującą się na badania przez lekarza orzecznika (...) Oddział w B. celem ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu z związku z tym wypadkiem. Lekarz orzecznik ZUS po badaniu odwołującej się w dniu 28.08.2017r. orzekł, iż w wyniku powyższego wypadku doznała ona 3 % stałego uszczerbku na zdrowiu (dowód: akta ZUS).
Odwołująca się nie zgodziła się z tym orzeczeniem i wniosła sprzeciw do Komisji Lekarskiej ZUS, która orzeczeniem z dnia 19.09.2017r. ustaliła, że odwołująca się w wyniku tego wypadku doznała 3 % stałego uszczerbku na zdrowiu. W uzasadnieniu opinii wskazano, że stwierdzane następstwa czynnościowe przebytego urazu skutkują ustaleniem trwałego 3 % uszczerbku na zdrowiu. Wskazano, że w wyniku długotrwałego leczenia ortopedycznego oraz intensywnej rehabilitacji uzyskano dobry wynik czynnościowy z pełnym zakresem ruchomości stawu skokowego, wydolnym chodem (dowód: orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS - akta ZUS).
Wobec powyższego decyzją z dnia 27.09.2017r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. przyznał M. C. jednorazowe odszkodowanie w kwocie 2.427 zł za 3% trwałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy z dnia 20.02.2017r., ustalonego orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 19.09.2017r. (dowód- decyzja z dnia 27.09.2017r.- akta ZUS). M. C. nie zgadzając się z wysokością ustalonego uszczerbku na zdrowiu, wniosła przedmiotowe odwołanie. Odwołanie okazało się zasadne. W przedmiotowej sprawie bezsporne było, iż odwołująca się M.
C. w dniu 20.02.2017r. uległa wypadkowi przy pracy. Okoliczność ta w przedmiotowej sprawie nie była kwestionowana przez organ rentowy. Okolicznością sporną natomiast w niniejszej sprawie była wysokość procentowo określonego uszczerbku na zdrowiu, jakiego doznała odwołująca się w wyniku tego wypadku przy pracy. Na okoliczność ustalenia wysokości procentowego uszczerbku na zdrowiu, jakiego doznała odwołująca się w wyniku tego wypadku przy pracy, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego – lekarza specjalisty z zakresu ortopedii i traumatologii.
Biegły sądowy z zakresu ortopedii i traumatologii rozpoznał u odwołującej się stan po skręceniu stawu skokowego prawego z częściowym uszkodzeniem więzozrostu piszczelowo – strzałkowego. Biegły orzekł, że stałe następstwa wypadku dają podstawy do uznania u badanej uszczerbku na zdrowiu w wysokości 5 %, z uwagi na stwierdzone w badaniu przedmiotowym istotne odchylenia od stanu prawidłowego, tj. poszerzenie obrysów stawu skokowego prawego z ograniczeniem zgięcia grzbietowego i podeszwowego stopy. Biegły zasadność ustalenia uszczerbku na zdrowiu uzasadnił tym, że przebyty uraz upośledza funkcję statyczno – dynamiczną stawu skokowego prawego i jest przyczyną przewlekłych dolegliwości bólowych (dowód: opinia k.10-11).
Biegły wydał opinię po badaniu odwołującej i analizie dokumentacji jej leczenia. Opinia została wydana przez lekarza specjalistę z zakresu ortopedii, mającego szeroką wiedzę i doświadczenie zawodowe i orzecznicze. Zawiera rzeczową, logiczną i spójną argumentację. Zawarte w niej ostateczne wnioski sformułowane są w przystępny i zrozumiały sposób, poprzedzone zostały wnikliwą i logiczną analizą tematu. Biegły, zdaniem tut. Sądu prawidłowo ocenił stan zdrowia odwołującej, podając argumentację swojego stanowiska. Jako że biegły jest osobą posiadającą specjalistyczne obeznanie i kwalifikacje, a przy tym całkowicie bezstronną, nie można jego ustaleniom odmówić waloru zasadności, logiczności i profesjonalizmu.
W ocenie tut. Sądu przedmiotowa opinia stanowi wiarygodny dowód w sprawie i daje podstawę do ustalenia, że stan zdrowia M. C. uzasadniał przyznanie jej prawa do jednorazowego odszkodowania w wysokości 5%. Odwołująca się i organ rentowy nie zgłosili zarzutów do wydanej opinii. Organ rentowy ostatecznie pozostawił odwołanie do uznania sądu. W związku z powyższym, Sąd orzekając o uszczerbku na zdrowiu M. C., oparł się na ustaleniach zawartych w opinii sądowej. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności tut. Sąd, podzielając ustalenia biegłego sądowego – uznał, iż odwołująca się M.
C. w wyniku wypadku przy pracy z dnia 20.02.2017r. doznała uszczerbku na zdrowiu wynoszącego 5 %. Wysokość przysługującego odwołującej się jednorazowego odszkodowania Sąd ustalił w oparciu o stawki obowiązujące w dniu wydania zaskarżonej decyzji (vide- uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2009r, I UZP 2/09). Na dzień wydania zaskarżonej decyzji wysokość jednorazowego odszkodowania wynosiła po 809 zł za każdy procent uszczerbku na zdrowiu i została ustalona na podstawie Obwieszczenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 marca 2017 roku w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej (M.P. 2017 poz. 283).
Mając na uwadze powyższe tut. Sąd zmienił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. i w związku z wyżej wskazanymi przepisami orzekł jak w sentencji.