Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1710/17 AI generated

Civil appeal dismissed; lower court failed to conduct full evidence procedure despite defendant's denial.

Case Number III Ca 1710/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court overturned the first-instance judgment dismissing the bank's claim against the defendant for failure to properly evaluate evidence. The defendant denied the debt and the existence of a contract, while the plaintiff submitted bank statements and payment demands without originals. The court ruled that the lower court erred by not ordering a full evidence procedure under Article 386 § 4 of the Civil Procedure Code, necessitating a retrial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 k.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.: When a defendant denies the plaintiff's claims and the plaintiff fails to formally present evidence, the court must order a complete evidence procedure; failure to do so renders the judgment voidable on appeal.

Keywords

AI generated
civil procedure code evidence procedure bank contract dispute appellate review failure to prove claim

Cited Legislation

AI generated
art. 6 k.c.
Zarzuciła, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo procesowe, regulacje: - art. 6 k.c. w związku z art.
art. 227 k.p.c.
w związku z art. 227 k.p.c. i art.
art. 233 § 1 k.p.c.
art. 207 § 3 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c.
Doprowadziło to w konsekwencji do powstania sytuacji procesowej, w której zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości (art. 386 § 4 k.p.c.).
art. 126 § 1 pkt 3 k.p.c.
Przed przystąpieniem do ich rozpoznania weźmie przy tym pod uwagę, iż powódka nie miała obowiązku dołączenia do pozwu oryginałów dokumentów z których miały zostać przeprowadzone przez Sąd zaoferowane mu dowody (art. 126 § 1 pkt 3 k.p.c. w związku z art.
art. 187 § 1 k.p.c.
w związku z art. 187 § 1 k.p.c. rodzi jedynie obowiązek zaoferowania sądowi dowodów).
art. 208 § 1 5 k.p.c.
230 k.p.c.) i w przypadku ich nie dołączenia do pozwu realizacja obowiązku ich przedstawienia sądowi powinna była nastąpić w drodze wydania przez przewodni-czącego przed wyznaczeniem rozprawy stosownego zarządzenia w oparciu o regulację art. 208 § 1 5 k.p.c.
art. 229 k.p.c.
227 k.p.c.), stanowiska pozwanej (zaprzeczenia lub ich przyznania - art. 229 k.p.c. i art.
art. 230 k.p.c.
i art. 230 k.p.c.) i w przypadku ich nie dołączenia do pozwu realizacja obowiązku ich przedstawienia sądowi powinna była nastąpić w drodze wydania przez przewodni-czącego przed wyznaczeniem rozprawy stosownego zarządzenia w oparciu o regulację art.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 1710/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 stycznia 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek Protokolant Justyna Chojecka po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko G. S. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt I C 1319/16 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Raciborzu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 1710/17

UZASADNIENIE

Powódka (...) Bank (...) Spółka Akcyjna w W. żądała zasądzenia od pozwanej G. S. na jej rzecz kwoty 7.292,12zł, ustawowych odsetek od wskazanych kwot oraz zwrotu kosztów procesu. Uzasadniając żądanie twierdziła, że pozwana nie wywiązała się z zawartej przez strony umowy bankowej. Pozwana G. S. wniosła o oddalenie powództwa zarzucając, że nie zawierała z powódką żadnej umowy i nie posiada wobec niej żadnych długów. Sąd Rejonowy w Raciborzu w wyroku z dnia 27 06 2017r. oddalił powództwo. W uzasadnieniu wyroku stwierdził, że powódka nie dołączyła do pozwu żadnych dokumentów a nawet nie uwiarygodniła istnienia stosunku zobowiązaniowego między stronami, po czym w konkluzji ocenił, że nie wykazała ona dochodzonych roszczeń i z tej przyczyny uznał powództwo za bezzasadne.

Orzeczenie zaskarżyła powódka (...) Bank (...) Spółka Akcyjna w W. M. W. , która wnosiła o jego zmianę przez uwzględnienie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz od pozwanej zwrotu kosztów procesu za obie instancje. Zarzuciła, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo procesowe, regulacje: - art. 6 k.c. w związku z art. 227 k.p.c. i art. 233 § 1 k.p.c. polegającej na dowolnej, sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i wskazaniami wiedzy ocenie materiału dowodowego, przejawiającej się w uznaniu, że nie wskazała ona żadnych okoliczności wskazujących zasadność oraz wyso-kość roszczenia, podczas gdy wskazane w pozwie dokumenty w postaci wyciągu z ksiąg bankowych oraz wezwań do zapłaty, stanowią dokumenty prywatne, których prawdziwość nie została w żaden sposób zakwestionowana przez pozwaną, - art. 207 § 3 k.p.c. poprzez ograniczenie się do biernej oceny stanowiska stron i uniemożliwienie powodowi rozwiązania wątpliwości Sadu pierwszej instancji co do należytego skonkretyzowania twierdzeń faktycznych prezentowanych w pozwie, tj. odnośnie faktu oraz wysokości pozostałej do spłaty należności i nie wezwania jej do uzupełnienia braków formalnych w zakresie przedłożenia dokumentów uzasadniających wysokość żądania, w tym umowy.

Sąd okręgowy zważył co następuje:

Sąd pierwszej instancji rozpoznając sprawę trafnie przyjął, że zgodnie z twierdzeniami pozwu powódka dochodzi od pozwanej roszczeń wynikających z łączącej strony umowy bankowej, lecz wadliwie rozpoznał sprawę. Jakkolwiek bowiem słusznie uznał, że wobec zakwestionowania przez poz-waną posiedzeniu rozprawy w dniu 27 06 2017r. zasadności dochodzonych roszczeń oraz zaprzeczenia przez nią twierdzeniom pozwu (k- 29 akt), na powódce zgodnie z regulacją art. 6 k.c. ciąży obowiązek ich wykazania, to formalnie nie rozpoznał żadnego ze zgłoszonych w pozwie wniosków dowodowych.

Doprowadziło to w konsekwencji do powstania sytuacji procesowej, w której zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości (art. 386 § 4 k.p.c.). Czyni to apelację uzasadnioną i z mocy przywołanej powyżej regulacji czyniło koniecznym uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Reasumując zaskarżony wyrok jest wadliwy i dlatego apelację powódki jako uzasadnioną uwzględniono orzekając jak w sentencji na mocy regulacji art. 386 § 4 k.p.c. Sąd Rejonowy rozpoznając ponownie sprawę rozpozna zgłoszone przez powódkę wnioski dowodowe a dopuszczone dowody prawidłowo przeprowadzi.

Przed przystąpieniem do ich rozpoznania weźmie przy tym pod uwagę, iż powódka nie miała obowiązku dołączenia do pozwu oryginałów dokumentów z których miały zostać przeprowadzone przez Sąd zaoferowane mu dowody (art. 126 § 1 pkt 3 k.p.c. w związku z art. 187 § 1 k.p.c. rodzi jedynie obowiązek zaoferowania sądowi dowodów). Ich dopuszczenie i przeprowadzenie uzależnione było bowiem od uznania przytoczonych w pozwie okoliczności za istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 227 k.p.c.), stanowiska pozwanej (zaprzeczenia lub ich przyznania - art. 229 k.p.c. i art. 230 k.p.c.) i w przypadku ich nie dołączenia do pozwu realizacja obowiązku ich przedstawienia sądowi powinna była nastąpić w drodze wydania przez przewodni-czącego przed wyznaczeniem rozprawy stosownego zarządzenia w oparciu o regulację art. 208 § 1 5 k.p.c. Orzekając w sprawie dokona oceny zebranego w sprawie materiału i poczyni ustalenia faktyczne dotyczące tych okoliczności, bądź też jednoznaczne w uzasadnieni orzeczenia wypowie się, że czy uznała je za nieudowodnione, a jeżeli tak to w jakim zakresie.

SSO Leszek Dąbek